Blanken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Icoontje doorverwijspagina Zie Blanken (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Blanken.

Met de term blanken worden personen met een van nature bleke (pigmentarme) huidskleur aangeduid. De term wordt meestal gebruikt om te verwijzen naar personen van zichtbare Europese oorsprong.[1]

Kenmerken

De melanine-arme huid van deze bevolkingsgroepen gaat doorgaans gepaard met een reliëfrijk gezicht, steil tot golvend haar en een vrij smalle hoog aangezette neus.[bron?]

Albinisme, het ontbreken van huidpigment, geldt als ziekte en komt incidenteel bij alle bevolkingsgroepen, blanken en niet-blanken, voor.

Oorsprong van het begrip

De benaming refereert aan de doorgaans bleke huidskleur. In oude literatuur wordt ook het begrip Kaukasisch of Europide gebruikt, die beide naar de geografische herkomst verwijzen.[2][3] Deze wetenschappelijke raciale theorieën zijn achterhaald. Binnen het Kaukasisch was het gebruikelijk een onderscheid te maken tussen Ariërs, Hamieten en Semieten voor respectievelijk meer noordelijke en meer zuidelijke varianten. In het Amerikaans is caucasian nog steeds gebruikelijk

De term 'blank' versus 'wit'

In de 21ste eeuw wordt door sommige mensen en media in Nederland en Vlaanderen de voorkeur gegeven aan het woord wit in plaats van blank.[4][5][6] Dit onderscheid is specifiek voor het Nederlands; in veel andere talen is er geen onderscheid.

Marcel Gelauff, hoofdredacteur van de Nederlandse Omroep Stichting (NOS), maakte in januari 2018 bekend dat de NOS in haar berichten de voorkeur geeft voor ‘wit’ boven ‘blank’ als het om de tegenstelling met ‘zwart’ gaat; "Blank roept associaties op met rein en schoon en zwart is dat dan blijkbaar niet."[7]

Voorstanders van de verandering stellen dat de term 'blank' een bijklank heeft van superioriteit. "Verder verwijst het woord naar het koloniale verleden en apartheid. ‘Blank’ heeft bovendien de betekenis van ‘kleurloos’: alsof de blanke huidskleur de standaard is, en niet een van de vele kleuren." Het zou een gelijkwaardiger antoniem van ‘zwart’ zijn.[7]

Tegenstanders zien geen kwaad in ‘blank’ en vinden dat hen een nieuw woord wordt opgedrongen. Volgens socioloog Herman Vuijsje willen zij niet dat een kleine groep hen in het dagelijks leven gedragsregels oplegt.[7]