Boerenovertrek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een boerenovertrek is een traditie die voornamelijk in Noord-Brabant voorkwam. Men sprak van een boerenovertrek zodra een stel, vaak een boer met zijn gezin, ging samenwonen of verhuizen naar een nieuwe buurtschap of woonplaats, waarbij de nieuwe buurtvereniging of buurtschap verantwoordelijk was voor de verhuizing van de inboedel en het nodige boerengerief, die meestal per huifkar werd vervoerd. Bij ieder café op de route werd gestopt om, op kosten van de verhuizers, iets te drinken.

Menig deel van deze traditie is bewaard gebleven en wordt voornamelijk nog in de Brabantse Kempen gevierd. Ook in de rest van Brabant wordt de traditie langzamerhand weer nieuw leven in geblazen. De boerenovertrek van nu is ten opzichte van vroeger wel gewijzigd. Het is gebruikelijk om een stel dat pas samenwoont te verrassen met hun boerenovertrek. Zo wordt er als van ouds een huifkar geregeld, die voortgetrokken wordt door een landbouwvoertuig. Ook is het gebruikelijk dat de huifkar wordt versierd met meerdere spandoeken die voorzien zijn van een leus.

In plaats van inboedel te vervoeren wordt de huifkar volgeladen met alcoholische dranken, om de vrienden en familie hiervan te voorzien. De organisatoren bepalen in welk tenue het stel de dag moet doorbrengen, terwijl de rest van de aanwezigen zich verkleed in een boerenkiel met een rode zakdoek om de nek, klompen aan de voeten en een boerenpet op het hoofd. Traditiegetrouw begint de route bij het ouderlijk huis of oude woning, om vervolgens meerdere malen te stoppen bij de op de route liggende kroegen en cafés, met als eindbestemming de nieuwe woning.