Carel van Lier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Carel van Lier (Den Haag, 5 september, 1897 - concentratiekamp Mühlenberg, maart 1945) was een Nederlandse kunsthandelaar.

Van Lier opende in 1927 de Kunstzaal Van Lier aan het Rokin te Amsterdam. Hij exposeerde er werken van eigentijdse kunstenaars uit de stromingen van het realisme, het magisch realisme, het expressionisme, en daarnaast etnografica.

Kunstenaars die voor de Tweede Wereldoorlog regelmatig bij hem exposeerden waren onder anderen Henk Chabot, Edgar Fernhout, Jan van Herwijnen, Raoul Hynckes, Dick Ket, Wim Schumacher, Jan Sluijters, Charley Toorop, Henri van de Velde en Carel Willink.

Omdat van Lier van Joodse afkomst was werd zijn kunstzaal in 1942 onder beheer gesteld, maar door zijn huwelijk met een niet-Joodse vrouw liep hij niet onmiddellijk gevaar. Op 6 april 1943 werd hij echter door de Duitsers gearresteerd wegens zijn betrokkenheid bij het verzet. Na een gang langs verschillende concentratiekampen overleed hij in 1945. Na de oorlog werd de kunstzaal tot 1949 door zijn weduwe en daarna tot 1956 door anderen voortgezet.

Bij uitgeverij TOTH is in 2003 van de hand van zijn kleinzoon onder de titel Carel van Lier - Kunsthandelaar, wegbereider, 1897 - 1945 een beschrijving van zijn leven en zijn kunstzaal verschenen.

Bronnen[bewerken]