Dick Maas

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dick Maas
Dick Maas (1988)
Dick Maas (1988)
Volledige naam Dirk Willem Herman Maas
Geboren Heemstede,
15 april 1951
Geboorteland Vlag van Nederland Nederland
Beroep Regisseur
Scenarioschrijver
Componist
Producent
Genre Actie
Horror
(Zwarte) humor
Films De lift (1983)
Flodder 1 (1986)
Flodder in Amerika! (1992)
Flodder 3 (1995)
Amsterdamned (1988)
Do not disturb (1999)
Down (2001)
Moordwijven (2007)
Sint (2010)
Quiz (2012)
Prooi (2016)
Onderscheidingen
Gouden Kalf beste regie: De lift 1983
Gouden Kalf beste lange speelfilm: Abel 1986
Gouden Kalf beste regie: Flodder 1987
Gouden Kalf beste lange speelfilm: Lang leve de koningin 1995
(en) IMDb-profiel
Moviemeter-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Film

Dirk Willem Herman (Dick) Maas (Heemstede, 15 april 1951) is een Nederlandse filmregisseur, scriptschrijver, schrijver, componist en filmproducent.

In 1973 begon hij zijn studie aan de Nederlandse Filmacademie, alwaar hij in 1977 afstudeerde. Samen met Laurens Geels start hij in 1984 het filmproductiebedrijf First Floor Features (FFF) op. In 2001 verlaat hij de organisatie.

De films die Maas regisseert kenmerken zich door een vlot tempo, een vrij eenvoudige plot, veel zwarte humor, vaak actiescènes, speciale effecten en stunts.

Biografie[bewerken]

Dick Maas maakt eerst een aantal korte films van 1975 tot 1981. De korte films uit 1980/81 worden uitgezonden door de VPRO.

Na deze korte films bracht Maas in 1983 zijn eerste lange bioscoopfilm uit, de thriller De Lift. Maas ontvangt gelijk zijn eerste Gouden Kalf voor beste regie. Een jaar later start hij First Floor Features.

Hierna regisseert, schrijft en produceert hij in 1986 de film Flodder. Ook krijgt hij voor deze film een Gouden Kalf voor beste regie. Hierna volgen de kaskrakers Amsterdamned in 1988 en Flodder in Amerika! in 1992. De eerste twee Flodder films staan beide in de top 20 van de lijst van succesvolste Nederlandse films. De eerste Flodderfilm werd in 2007 toegevoegd aan de Canon van de Nederlandse film.

In april 1993 wordt Maas uitgenodigd door Lucasfilm om de slotaflevering van de Amerikaanse televisieserie The Young Indiana Jones Chronicles te regisseren. De opnames vinden plaats in Praag en Venetië.[1] De aflevering wordt nooit uitgezonden, maar verschijnt later wel op home-video.

Hiernaast treedt Maas verschillende keren op als producent, niet alleen voor zijn eigen films. Drie van de door hem geproduceerde speelfilms werden bekroond met Gouden Kalveren: Abel, Lang Leve de Koningin en Karakter voor beste film. Laatstgenoemde film leverde in 1998 tevens een Academy Award voor Beste Niet-Engelstalige film op.

In samenwerking met Veronica maken Dick Maas en Laurens Geels in de jaren 90 de televisieserie Flodder. Maas schrijft samen met Wijo Koek deze afleveringen, maar regisseert slechts acht afleveringen. Door het succes van de televisieserie besluit Maas tussen het derde en vierde seizoen de film Flodder 3 te maken. In 1997 overlijdt hoofdrolspeler Coen van Vrijberghe de Coningh plotseling aan een hartstilstand, slechts drie dagen na een draaidag van de televisieserie. Een vervolg op de serie wordt hiermee uitgesloten.[2] De laatste reeks afleveringen wordt postuum uitgezonden.[3]

In 1999 regisseert hij zijn eerste Engelstalige film Do not disturb en in 2001 een Engelstalige remake van de De lift onder de titel Down. Beide films worden een flop. Maas besluit het productiebedrijf FFF te verlaten.

In 2007 probeert Maas de auteursrechten op het format Flodder terug te krijgen, nadat het productiebedrijf FFF failliet is verklaard. In 2009 verliest hij deze rechtszaak[4], maar in het hoger beroep wordt hij in 2011 in het gelijk gesteld.[5] Eind 2015 verschijnt vervolgens een stripboek van Flodder met een nieuw, oorspronkelijk verhaal getiteld Het Mysterie van de Dode Blondjes.[6]

In december 2007 gaat de film Moordwijven in première. Deze film krijgt de Platina Film (400.000 bezoekers, 14 februari 2008).

In 2010 komt vervolgens de horrorfilm Sint uit. Maas en Huub Stapel werken na achttien jaar weer samen voor een film. Sint komt vervolgens veelvuldig in het nieuws, omdat de filmposter voor kinderen te schokkend zou zijn om in het straatbeeld te hangen.[7] Ondanks deze kritiek krijgt de productie binnen vier dagen een Gouden Film voor meer dan 100.000 bezoekers.

Dick Maas nam in 2010 een Career Achievement Award in ontvangst tijdens het Imagine Filmfestival.

In 2012 verschijnt de film Quiz. Ondanks de sterke promotiecampagne, wist Quiz slechts zo'n 70.000 bezoekers naar de bioscoop te trekken en het is daarmee de eerste Nederlandstalige flop voor Dick Maas. In oktober 2016 verscheen onder zijn regie en scenario de film Prooi.[8] De opnames hiervan vonden in de zomer van 2015 plaats in Amsterdam. Ook deze film werd geen groot succes met 31.000 bezoekers[9], ondanks dat de recensies en reacties van bezoekers positief waren.[10] Wel ging de trailer viraal. Zo werd deze binnen enkele dagen meer dan 250 duizend keer bekeken.[11]

In 2017 was hij als zichzelf te zien in Ron Goossens, Low Budget Stuntman.[12] Ook verschijnt hetzelfde jaar het boek Buurman, wat doet u nu?[13] Hiernaast staat de publicatie van een tweede stripboek van Flodder op de planning en een musical.[14]

Filmografie[bewerken]

Speelfilms:

Televisie:

Korte films:

  • Historia Morbi (1975)
  • Picknick (1977)
  • Adelbert (1977)
  • Onder de maat (1980)
  • Bonbon (1980)
  • Idylle (1980)
  • Overval (1980)
  • Rigor Mortis (1981) (eerste lange televisiefilm)
  • Long Distance (2003)

Hij nam ook verscheidene videoclips op voor de Nederlandse rockband Golden Earring, waaronder die voor When the Lady Smiles en Burning Stuntman. In de laatst genoemde clip wordt gebruik gemaakt van het decor uit de serie Flodder, namelijk de wijk en het koffiehuis (de bar waar Johnnie en Kees hun zaken doen). Ook regisseert hij de videoclip Zien van Marco Borsato in 2004.

Zie voor het werk van Maas als (mede)producent:

Bibliografie[bewerken]

  • Salvo (1998)
  • Buurman, wat doet u nu? (2017)

Trivia[bewerken]

  • De release van de film Down werd door de aanslagen op 11 september 2001 in de Verenigde Staten algauw het slachtoffer van een onschuldig bedoelde grap die door de actualiteit ineens macaberder overkomt dan bedoeld was. In de film wordt in terzijds gerefereerd aan een eerdere aanslag op het WTC in 1993 en de grap valt dat Osama bin Laden misschien met de lift geknoeid heeft.
  • Long Distance is te zien op de website van het project Kort!, een filmproject voor korte films, van de omroep NPS.
  • In 2016 publiceerden twee fans een Flodder Filmlocatie Tour[15] op YouTube met een voorwoord van Dick Maas en Dave Schram.[16]

Externe link[bewerken]