Dieter Hallervorden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dieter Hallervorden (2013)

Dieter (Didi) Hallervorden (Dessau, 5 september 1935) is een Duitse komiek, cabaretier, regisseur, schrijver en theaterproducent.

Jeugd en opleiding[bewerken]

Hallervorden werd in 1935 in Dessau geboren als zoon van een doktersassistente en een ingenieur. Zijn grootvader, Hans Hallervorden was een bekend tuinarchitect (Wörlitzer Park) en redde met zijn ingrijpen in 1938 de synagoge van Wörlitz die door twee SA-mannen in brand gestoken zou worden. Gedurende de Tweede Wereldoorlog verbleef Hallervorden in Quedlinburg in de Harz en keerde na de Duitse nederlaag in Dessau terug waar hij in 1953 zijn opleiding aan het Philanthropinum Dessau afsloot met het Abitur.

Hij begon een studie romanistiek aan de Humboldtuniversiteit in Berlijn en ontmoette daar Victor Klemperer die een diepe indruk achterliet. In 1958 vluchtte Hallervorden naar West-Berlijn en begon daar een studie Publizistik en theaterwetenschappen aan de Vrije Universiteit Berlijn. Naar eigen zeggen maakte hij in die tijd plannen voor een aanslag op Walter Ulbricht die echter door het ingrijpen van en vriendin niet tot uitvoering kwamen.

Naast zijn studies had hij bijbanen als gids, bouwvakker, tuinier en chauffeur voor een bierbrouwerij en deed auditie voor de Max-Reinhardt-Schule für Schauspiel en het cabaretgezelschap Die Stachelschweine ("De Stekelvarkens"), waar hij echter afgewezen werd. In 1960 richtte hij zijn eigen cabaret op, Die Wühlmäuse ("De woelmuizen") waarvan hij tot op heden directeur is. Hij hing zijn studie aan de wilgen en volgde privé-lessen bij Marlise Ludwig.

Carrière[bewerken]

Zijn eerste theater-ervaring deed Hallervorden op aan de Berlijnse Tribune, een van de oudste privé-theaters van de stad en aan de Vaganten-Bühne. Al snel na de oprichting van Die Wühlmäuse kreeg hij zijn eerste televisie-optredens en speelde zijn eerste hoofdrol in 1974 in de televisiefilm "Der Springteufel". Zijn doorbraak beleefde hij in 1975 in het slapstick-programma Nonstop Nonsens dat door de Süddeutscher Rundfunk werd uitgezonden.

In 1992 keerde Hallervorden terug naar zijn eerste liefde, het politieke cabaret. Eerst bij Sat.1 onder de titel Spottschau, een woordspeling op het in Duitsland zeer populaire programma Sportschau, en van 1994 tot 2003 bij de ARD onder de titel Hallervordens Spott-Light. Van 1996 tot '97 presenteerde hij het programma Verstehen sie Spass en produceerde twaalf afleveringen van de familie-komedie "Zebrella". Sinds 2005 is hij lid van het team van het programma Die Comedy-Falle van Sat.1.

Naast zijn werk als cabaretier was Hallervorden ook verantwoordelijk voor Duitstalige parodieën van onder andere You're the One That I Want (Du, die Wanne is voll, met Helga Feddersen, 1978) en Super Trooper (Super-Dudler) en produceerde eigen liedjes zoals "Ich bin der schönste Mann in unserer Mietskaserne" (1976). In totaal publiceerde hij 10 langspeelplaten en 30 singles.

Verder werkte Hallervorden regelmatig als stemacteur en leende bijvoorbeeld zijn stem aan Marty Feldman in Duitstalige versies van diens films, maar ook aan Professor Gehirnkopf in de tekenfilm Cosmic Quantum Ray dat als onderdeel van het Internationaal Jaar van de Sterrenkunde werd geproduceerd.

In 2008 verwierf hij een tienjarig huurcontract voor het Schlosspark Theater in Berlijn dat hij op eigen kosten liet renoveren. In 2009 werd het theater heropend waar hij met enige regelmaat zelf op de bühne staat.

Filmografie[bewerken]

Handtekening van Dieter Hallervorden
  • 1960: Die 1000 Augen des Dr. Mabuse (figurant)
  • 1968: Das Kriminalmuseum – Die Reifenspur
  • 1969: Mehrmals täglich, ook Darf ich Sie zur Mutter machen?
  • 1969: Die Hochzeitsreise, ook Eine Nervensäge gegen alle
  • 1970: Das Millionenspiel (TV)
  • 1972: Was? (Regie: Roman Polański)
  • 1972: Tatort: Rattennest
  • 1972–1976: Abramakabra (TV)
  • 1973: Lokaltermin (TV)
  • 1973: Kara Ben Nemsi Effendi (TV)
  • 1973: Mein Onkel Benjamin (TV)
  • 1974: Der Springteufel (TV)
  • 1975–1980: Nonstop Nonsens (TV-serie)
  • 1976: Herr S. kommt nicht zum Zuge (TV)
  • 1980: Mein Gott, Willi! (TV)
  • 1981: Stachel im Fleisch
  • 1981: Ach du lieber Harry, waarvoor hij ook het draaiboek schreef
  • 1981: Alles im Eimer
  • 1981: Onkel & Co., ook Meisterdetektiv Willi Wusel
  • 1982: Welle Wahnsinn, waarvoor hij ook het draaiboek schreef
  • 1983: Der Schnüffler
  • 1983: Zelleriesalat of Zelleriesalat und Gitterspeise en Zelleriesalat - Stationen eines wildbewegten Gaunerlebens
  • 1983: Wunderland, bijrol als Tijl Uilenspiegel
  • 1984: Didi – Der Doppelgänger (dubbelrol)
  • 1985: Didi und die Rache der Enterbten, zeven rollen.
  • 1986: Didi auf vollen Touren, waarvoor hij ook het draaiboek schreef
  • 1985–1986: Die Nervensäge, ook Didi – Der Untermieter (TV)
  • 1987: Laus im Pelz, waarvoor hij ook het draaiboek schreef
  • 1988: Didi – Der Experte
  • 1989: Die Didi-Show
  • 1990: Bei mir liegen Sie richtig
  • 1991: Alles Lüge
  • 1992: Spottschau (TV)
  • 1994–2003: Hallervordens Spott-Light, waarvoor hij ook het draaiboek schreef
  • 1996–1997: Verstehen Sie Spaß? (TV)
  • 2000–2001: Zebralla! (TV)
  • 2005-2010: Die Comedy-Falle (TV)
  • 2006: La Isla Bonita - Armee der Stille
  • 2008: 1½ Ritter – Auf der Suche nach der hinreißenden Herzelinde
  • 2010: In aller Freundschaft
  • 2011: Kissenschlacht (TV)
  • 2011: Die zertanzten Schuhe
  • 2011: SOKO Stuttgart – Tödliches Idyll
  • 2012: Zettl - (bijrol)
  • 2012: Das Kind
  • 2012: Das Mädchen und der Tod (The Girl and Death)
  • 2013: SOKO 5113
  • 2013: Sein letztes Rennen

Bibliografie[bewerken]

  • Dieter Hallervorden: Anleitung zum Verführen einer weiblichen Person, basierend auf dem immensen Erfahrungsschatz eines blendend aussehenden Mannes namens Dieter Hallervorden, Dülk, Berlin 1976.
  • Dieter Hallervorden: Worüber ick mir schieflache, Athenäum-Verlag GmbH, Königstein/Ts 1983, ISBN 3-7610-8278-9.
  • Dieter Hallervorden: Witzige Sketche zum Nachspielen, Falken, Niedernhausen 1988, ISBN 3-8068-0511-3.
  • Dieter Hallervorden: Die Kuh Elsa und andere witzige Sketche zum Nachspielen, Möller, Niederhausen 1992, ISBN 3-8159-0011-5.
  • Dieter Hallervorden: Der Dichter und die Brombeeruhr, Möller, Niederhausen 1994, ISBN 3-8159-0060-3.
  • Dieter Hallervorden: Wer immer schmunzelnd sich bemüht…: Ein autobiografischer Blick zurück nach vorn, Schwarzkopf und Schwarzkopf, Berlin 2005, ISBN 3-89602-659-3.
  • Tobias Hohmann: Das große Dieter-Hallervorden-Buch, MPW-Verlag, Hille 2012, ISBN 3-94262115-0

Prijzen (selectie)[bewerken]

  • 1981: Bambi (Nonstop Nonsens)
  • 1982: Gouden Eremuts van de Großen Brühler KG Fidele Bröhler * Falkenjäger blau-gold von 1973 e.V.
  • 2003: Deutscher Comedypreis, Ereprijs
  • 2005: Bayerischer Kabarettpreis, Ereprijs
  • 2006: Ereburger van Dessau
  • 2009: Steiger Award (besonderes Engagement)
  • 2009: Prix Pantheon (Buitengewone juryprijs in de categorie Reif und Bekloppt)
  • 2012: Orde van Verdienste van het Land Berlijn
  • 2013: Goldene Kamera ("Lebenswerk National")

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties