Folke Bernadotte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Folke Bernadotte, 1945

Folke Bernadotte af Wisborg (Stockholm, 2 januari 1895Jeruzalem, 17 september 1948) was een Zweedse graaf en diplomaat. Hij was een kleinzoon van koning Oscar II van Zweden.

"Graaf Bernadotte", zoals hij doorgaans werd genoemd, was het vijfde kind uit het morganatisch huwelijk van prins Oscar met Ebba van Fulkila Munck. Hij werd na de militaire academie officier in de koninklijke garde en vervulde een aantal hoge maatschappelijke functies.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog redde hij 15.000 gevangenen uit de concentratiekampen, toen hij vicepresident van het Zweedse Rode Kruis was in 1945.

Op 24 april 1945 ontving hij van Heinrich Himmler een aanbod tot vrede met de geallieerden.

Na het aannemen van Resolutie 181 Algemene Vergadering Verenigde Naties (het Verdelingsplan voor Palestina]] op 29 november 1947 waren in Mandaatgebied Palestina vijandelijkheden uitgebroken tussen Palestijnse Arabieren en Joden. Op 14 mei 1948 riep David Ben Gurion eenzijdig de staat Israël uit, waarop troepen van Israël's buurlanden en Irak de grenzen van Palestina overschreden. De Arabisch-Israëlische Oorlog van 1948 was een feit. Op 29 mei beval de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties een staakt-het-vuren, dat moest ingaan op 11 juni 1948. Bernadotte werd tot speciale gezant benoemd van de Verenigde Naties. Hij slaagde er inderdaad in deze - tijdelijke - wapenstilstand tot stand te brengen.[1]

De rest van zijn vredesplan echter: terugkeer van de Palestijnse vluchtelingen naar hun huizen, bijstelling van het VN-verdelingsplan (Galilea Joods, Negev Arabisch, Jeruzalem onder bestuur van de VN) en het Arabisch gedeelte samenvoegen met Transjordanië kreeg helemaal geen goedkeuring van de partijen. Op 9 juli werden de oorlogshandelingen hervat. [2]

Later bereidde hij de oprichting van de United Nations Relief and Works Agency for Palestine Refugees in the Near East (UNRWA) (de hulporganisatie van de Verenigde Naties voor Palestijnse vluchtelingen in het Nabije Oosten) voor.

Op 17 september 1948 werd Folke Bernadotte vermoord, samen met zijn Franse assistent,[3] door de zionistische, terroristische groep de Lechi of Stern-gang, omdat hij te pro-Palestijns zou zijn. De moordaanslag werd goedgekeurd door onder andere de latere premier Yitzhak Shamir, destijds een van de leiders van de Lechi.[4]

De Verenigde Naties onderscheidden hem vijftig jaar later postuum met een Dag Hammarskjöldmedaille, omdat hij gestorven was tijdens een vredesoperatie van de VN.

Zie ook[bewerken]