Fritz Weitzel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Fritz Weitzel
Fritz Weitzel, 1934 (mogelijk eerder)
Fritz Weitzel, 1934 (mogelijk eerder)
Geboren 27 april 1904
Frankfurt am Main, Hessen, Duitse Keizerrijk
Overleden 19 juni 1940
Düsseldorf, Noordrijn-Westfalen, nazi-Duitsland
Rustplaats Nordfriedhof, Düsseldorf; veld 89-graf 696[1]
Religie Katholiek, verklaarde zich later Gottgläubig[2]
Land/zijde Flag of Germany (1935–1945).svg nazi-Duitsland
Onderdeel Flag of the Schutzstaffel.svg Schutzstaffel
Dienstjaren 1926 - 1940
Rang HH-SS-Obergruppenfuhrer-Collar.pngSS Obergruppenführer.jpg
SS-Obergruppenführer en General der Waffen-SS
Eenheid Schutzstaffel
Bevel Hoofdcommissaris van politie in Düsseldorf
Höherer SS- und Polizeiführer West
Höherer SS- und Polizeiführer Nord
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties

Friedrich Philipp Fritz Weitzel (Frankfurt am Main, 27 april 1904 - Düsseldorf, 19 juni 1940) was een SS-Obergruppenführer en hoofdcommissaris van politie in Düsseldorf.

Leven voor 1933[bewerken]

Na zijn opleiding tot slotenmaker was Weitzel actief in de Sozialistische Arbeiter-Jugend. In 1924 werd hij lid van de SA en trad toe tot de NSDAP (nr. 18.833). In 1926 volgde Weitzels toelating tot de SS (nr. 408). Weitzels carrières in de SS en de NSDAP waren ongewoon snel, al eind jaren 20 bekleedde hij leidersfuncties voor de SS in Hessen-Nassau en later in het Rijnland. Op 18 november 1929 werd hij tot SS-Standartenführer bevorderd. In de Duitse Rijksdagverkiezingen 1930 werd Weitzel voor de NSDAP gekozen in de Reichstag. Hij werd in december 1931 bevorderd tot SS-Gruppenführer.

Op 12 mei 1932 was Weitzel betrokken bij een gewelddadige aanval op journalist Helmuth Klotz in het restaurant van de Reichstag. Weitzel werd met drie andere NSDAP-kamerleden voor 30 dagen uitgesloten van het parlement. De rechtszaak moest onderbroken worden, omdat de uitgeslotenen weigerde het plenum te verlaten. Op 14 mei werden Weitzel, Wilhelm Ferdinand Stegmann en Edmund Heines door de lekenrechtbank in Berlin-Mitte tot drie maanden gevangenisstraf veroordeeld wegens het gezamenlijk toebrengen van lichamelijk letsel.

Carrière van 1933 tot 1940[bewerken]

Na de machtergreifung van de nationaalsocialisten werd Weitzel op 1 mei 1933 benoemd tot hoofdcommissaris van politie in Düsseldorf. Zonder adequate opleiding, maar als overtuigd nationaalsocialist verving hij het democratische hoofd van politie en overheidsjurist Hans Langels, die door de Pruisische minister van binnenlandse zaken Hermann Göring vroegtijdig met pensioen werd gestuurd. Het doorvoeren van het nationaalsocialisme in Dusseldorf door Weitzel ging gepaard met mishandeling.

Hij was vanaf 1934 tot 1940 Führer des SS- en SD-Oberabschnitts West.

Hij forceerde in 1933 de opbouw van een staatspolizeileitstelle voor SS en Sicherheitsdienst (SD) in Düsseldorf. In september 1933 was hij Pruisisch lid van de Raad van State. Op 9 september 1934 werd hij bevordert tot SS-Obergruppenführer.

Weitzel was persoonlijk betrokken bij de verhoren en folteringen tijdens de fase van de “machtergreifung”, zoals bijvoorbeeld beschreven door Wolfgang Langhoff in zijn boek Die Moorsoldaten. De lokale geschiedschrijving beschrijft de “Razzia van Gerresheim” van 5 mei 1933 als een initiatief van Weitzel. In het arbeiderskwartier kwam het tot uiterst brutale aanvallen door de politie, SS en SA. Talrijke KPD-leden en sociaaldemocraten werden gevangengenomen en in het openbaar belachelijk gemaakt.

Vanaf 1935/1936 was Weitzel betrokken bij de eenduidige stelling tegen het katholicisme. Hij verbood als hoofdcommissaris processies en het openbaar optreden van kerkelijke groepen in de stad en publiceerde een opruiend geschrift tegen de katholieke priesters en ordeleden in de fase van Sittlichkeitsprozesse gegen Ordensangehörige und Priester im Nationalsozialismus.

In 1938 werd hij door zijn goeie vriend Heinrich Himmler benoemd tot Höheren SS- und Polizeiführer „West“ (HSSPF). Met zijn kantoor gevestigd in Düsseldorf, had hij de beschikking over 200.000 politie, SS en Sipo mannen. Na de bezetting van Noorwegen door de Duitse troepen, werd Weitzel in april 1940 HSSPF „Nord“ met zijn kantoor in Oslo. Zijn opvolger als HSSPF werd SS-Gruppenführer Theodor Berkelmann.

Op verlof in Duitsland stierf Weitzel, tijdens een luchtaanval op Düsseldorf[3]. In de nabijheid van het Martin-Lutherplein werd Weitzel, sterk onder invloed van alcohol, getroffen door een granaat, nadat hij onvoorzichtig uit zijn dienstwagen was uitgestapt. De begrafenis in Düsseldorf was een nationaalsocialistisch geënsceneerde herdenkingsplechtigheid waarbij de chef van de Ordnunspolitizei SS-Obergruppenführer Kurt Daluege, de Oberpräsident van de Rijnprovincie Josef Terboven en de NSDAP-Gauleiter Friedrich Karl Florian aanwezig waren.

De SS-Standarte 20 (Düsseldorf) kreeg twee dagen na Weitzels dood, op 21 juni 1940 door een Führerbevel de erenaam SS-Standarte “Fritz Weitzel”. Weitzels opvolger als hoofdcommissaris werd zijn plaatsvervanger August Korreng. Zijn opvolger als HSSPF „Nord“ werd Wilhelm Rediess, die tevens dienst had gedaan in de SS-Standarte 20.

Persoonlijk leven[2][bewerken]

Op 2 maart 1933 trouwde Weitzel met Betty Dobrindt (8 februari 1912). Zij kregen drie kinderen: Ursula (13 februari 1936), Gunter (15 juli 1938) en Bettina (18 oktober 1938).

Militaire loopbaan[bewerken]

Registratienummers[bewerken]

  • NSDAP-nr.: 18 833 (lid geworden 1925)[6]
  • SS-nr.: 408 (lid geworden 1926)[6]

Decoraties[bewerken]

Boeken van Fritz Weitzel[bewerken]

  • Fritz Weitzel: Die Gestaltung der Feste im Jahres- und Lebenslauf in der SS-Familie. met 5 foto's en liederen, Düsseldorf 1935.
  • Fritz Weitzel: An ihren Taten sollt ihr sie erkennen! 90 Artikel der Rheinischen landeszeitung aus der Zeit Nov. 1933 – Juli 1936, Mönchengladbach 1936.
  • Fritz Weitzel: Erläuterungen der Ordensgesetze der SS, hrsg. im Auftrag des SS-Oberabschnitts West, Düsseldorf/Wuppertal 1938.

Externe links[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • (de) Wolfgang Langhoff: Die Moorsoldaten. 13 Monate Konzentrationslager. Unpolitischer Tatsachenbericht. Schweizer Spiegel Verlag, Zürich 1935 (7. Auflage, Lizenzausgabe: Verlag Neuer Weg, Stuttgart 1995, ISBN 3-88021-226-0)