Gele lupine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gele lupine
Gele lupine
Taxonomische indeling
Rijk:Plantae (Planten)
Stam:Embryophyta (Landplanten)
Klasse:Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade:Bedektzadigen
Clade:'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade:Fabiden
Orde:Fabales
Familie:Leguminosae (Vlinderbloemenfamilie)
Onderfamilie:Papilionoideae
Geslacht:Lupinus (Lupine)
soort
Lupinus luteus
L. (1753)
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Gele lupine op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De gele lupine (Lupinus luteus) is een eenjarige plant die behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae of Fabaceae). De plant komt van nature voor in Zuid-Europa. De gele lupine wordt in Nederland nog sporadisch als groenbemester op zandgrond geteeld en soms in bermen ingezaaid. Het gewas stelt weinig eisen aan de grond en door de bittere smaak heeft het geen last van wildschade. Ook wordt een vrij lage pH nog goed verdragen. De plant heeft 2n = 52 chromosomen.

De plant wordt 30-60 cm hoog. De handvormig samengestelde bladeren hebben vijf tot negen lijnvormige, 4-6 cm lange en 1-3 cm brede blaadjes.

De gele lupine bloeit van juni tot september met gele bloemen. De bloemen staan in trosvormige kransen. De lippen van de kelk zijn getand.

De zaden zijn groen met donkere vlekjes en giftig voor vee.

Namen in andere talen[bewerken | brontekst bewerken]

  • Duits: Gelbe Lupine
  • Engels: Yellow lupin
  • Frans: Lupin jaune

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Lupinus luteus van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.