Hanns Hönscheid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Hanns Hönscheid
Johannes-Matthias Hönscheid
Johannes-Matthias Hönscheid
Geboren 14 juli 1922
Eitorf, Noordrijn-Westfalen, Weimarrepubliek
Overleden 2 maart 2001
München, Beieren, Duitsland
Land/partij Vlag van nazi-Duitsland nazi-Duitsland
Vlag van nazi-Duitsland Flensburgregering
Onderdeel Luftwaffe eagle.svg Luftwaffe
Balkenkreuz.svg Wehrmacht
Dienstjaren 1942 - 1945
Rang Collar tabs of Offiziere of the Heer.svg Leutnant Epaulette.jpg
Leutnant der Reserve
Eenheid Lehrgeschwader 1
Kampfgeschwader 54
1. Fallschirmjäger-Division (Wehrmacht)
Slagen/oorlogen Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Zie decoraties
Ander werk Hoofdredacteur
Ridderkruis voor sergeant-majoor Hanns Hönscheid. Hij draagt ook de Nahkampfspange en het Duits Kruis

Johannes-Matthias Hönscheid (Eitorf, 14 juli 1922München, 2 maart 2001) was een Duits oorlogscorrespondent tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij was ook officier en bekleedde vanaf 1 maart 1945 de rang van reserve-luitenant van de parachutisten. Hanns Hönscheid werd gedecoreerd met het ridderkruis van het IJzeren Kruis en andere hoge onderscheidingen. Hij was de enige Duitse oorlogscorrespondent (Kriegsberichter) in de Wehrmacht die het ridderkruis zou ontvangen.

Hanns Hönscheid werd na een studie aan de universiteit in Frankfurt opgeroepen voor militaire dienst en ingedeeld bij de Luftwaffe. Hij vloog 28 maal in een Junkers Ju 88 mee tijdens aanvallen op Valletta op Malta en Kaap Bon in Tunesië.

Aan het front beperkte Hanns Hönscheid zich niet tot journalistiek. Hij trok met de soldaten ten strijde. Op zijn conto staat het vernietigen van zeven vijandelijke tanks met antitankmijnen tijdens de zware gevechten tijdens de Duitse terugtocht naar het gebied van Frosinone en Monte Cassino. Hij was als aanvoerder van een eenheid stoottroepen verantwoordelijk voor het gevangennemen van 827 krijgsgevangenen. In Italië werd hij, zwaargewond, gevangengenomen maar hij wist te ontsnappen.

Hönscheid nam op 14 september 1944 dienst in het leger. Daar werd zijn rang als onderofficier (Oberfeldwebel) gegeven. Hij werd voor zijn acties in Italië in de laatste dagen van de oorlog voorgedragen voor het felbegeerde ridderkruis van het IJzeren Kruis. Dat kruis werd hem op 12 maart 1945 omgehangen. Eerder verwierf hij al de Nahkampfspange en hij ontving ook het Duits Kruis in goud, de gebruikelijke opstap naar het ridderkruis.

Aan het einde van de oorlog was hij woordvoerder met de Duitse regering onder Karl Dönitz in Plön en Flensburg.

Decoraties[bewerken]