Johan van Hulst

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Johan van Hulst
Johan van Hulst in 1980
Johan van Hulst in 1980
Algemene informatie
Volledige naam Johan Wilhelm van Hulst
Geboren 28 januari 1911
Amsterdam (Noord-Holland)
Partij CHU (1929–1980)
CDA (vanaf 1980)
Religie Hervormd (tot 2004)
Protestants (vanaf 2004)
Titulatuur prof. em. dr.
Politieke functies
1956–1981 Lid Eerste Kamer
1961–1968 Lid Europees Parlement
1968–1977 FractievoorzitterEerste Kamer CHU
1968–1972 Partijvoorzitter CHU
1977–1981 FractievoorzitterEerste Kamer CDA
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Johan Wilhelm van Hulst (Amsterdam, 28 januari 1911) is een Nederlands voormalig politicus van de Christelijk-Historische Unie (CHU) en het Christen-Democratisch Appèl (CDA).

Hij was lid van de Eerste Kamer van 1956 tot 1981 en was fractievoorzitter van de CHU van 1968 tot 1977 waarna hij de eerste fractievoorzitter van het CDA was tot 1981. Van Hulst was lid van het Europees Parlement van 1961 tot 1968 en was daarnaast partijvoorzitter van het CHU van 1968 tot 1972.

Van Hulst een onderwijzer van beroep, is een emeritus hoogleraar pedagogiek aan de Vrije Universiteit Amsterdam en is daarnaast een verdienstelijk schrijver en schaker.

Voor zijn verdiensten als verzetsman en kinderredder tijdens de Holocaust kreeg Van Hulst in 1972 de Jad Wasjem–onderscheiding.

Biografie[bewerken]

Van Hulst is begonnen als onderwijzer in 1942 en (tot 1960) directeur van de Hervormde Kweekschool (HKS) in Amsterdam (later Hervormde Pedagogische Academie of HPA) en in die hoedanigheid verantwoordelijk voor de redding van ruim zeshonderd Joodse baby's en kinderen uit de crèche van de Hollandsche Schouwburg.[1] Schuin tegenover de school staat de schouwburg die in de oorlog werd gebruikt als verzamelplaats voor joden naar Kamp Westerbork. In 1970 kreeg hij hier de Jad Wasjem-onderscheiding voor.[2]

Op 15 mei 2016 opende hij nog het Nationaal Holocaust Museum in oprichting, wat in zijn voormalige Kweekschool gevestigd is/wordt. [bron?]

Otto van Verschuer en Johan van Hulst in 1972.

Van Hulst haalde in 1929 zijn MO Nederlands, behaalde vervolgens zijn doctoraal pedagogiek en psychologie en promoveerde in 1961. Hij was van 1956 tot 1981 lid van de Eerste Kamer, van 1961 tot 1968 lid van het Europees Parlement, van 1969 tot 1972 voorzitter van de CHU, van 1977 tot 1981 fractievoorzitter van het CDA in de Eerste Kamer en bekleedde daarnaast vele andere functies.

Daarnaast is Van Hulst auteur van vele wetenschappelijke publicaties. Hij is auteur van vele boeken en op zijn 95e kwam er nog een boek van zijn hand op de markt.

Ook in de schaakwereld is hij geen onbekende: zo werd hij in 1937 al kampioen van UCS De Rode Loper en won op 95-jarige leeftijd nog het Corus-schaaktoernooi voor (ex-)parlementariërs. In 2010, even voor zijn 99ste verjaardag, won hij dat toernooi opnieuw, maar moest hij die titel delen met Jan Nagel. Hij heeft zowel tegen wereldkampioenen Max Euwe als Anatoli Karpov remise gespeeld - weliswaar in simultaans. Daarnaast is hij erelid van Schaakvereniging Caïssa in Amsterdam.

Onderscheidingen en biografie[bewerken]

In 1967 werd hij Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Hij kreeg toen ook de gouden medaille van het Europees Parlement toegekend. Op 9 juni 1981 kreeg hij bij zijn afscheid als senator in de vergaderzaal van de Eerste Kamer de onderscheiding Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. De versierselen werden hem omgehangen door minister Wiegel.

Op 27 mei 2015 werd in de vergaderzaal van de Eerste Kamer een biografie over Johan van Hulst gepresenteerd: Johan W. van Hulst, pedagoog, politicus, verzetsman. In de voetsporen van Coornhert.

Privé[bewerken]

Johan is de broer van de componist, schrijver en kunstschilder Gerard van Hulst, en vader van Catharina van Hulst, de weduwe van hoffotograaf Max Koot, en van voormalig NCRV-omroepster Diane van Hulst. Kerkelijk behoort Johan van Hulst tot de middenorthodoxe richting van de NHK. Deze is inmiddels opgegaan in de PKN.

Hoge leeftijd[bewerken]

Op 28 januari 2011 vierde Van Hulst zijn 100e verjaardag en werd daarmee het eerste voormalig Eerste Kamerlid die de leeftijd van honderd jaar had bereikt. Samen met Willem Drees (101) en Marinus van der Goes van Naters (104) werd hij pas de derde Nederlandse parlementariër die zich zelf eeuweling mocht noemen. In de jaren daarop mochten Bertus Brandsen (101) en Piet de Jong (101) zich ook bij dit illustere gezelschap van oud–parlementariërs voegen die de leeftijd van honderd jaar hebben bereikt.

Na het overlijden van de 99–jarige oud–parlementariër Wim Schuijt op 13 april 2009 werd Van Hulst de oudste levende Nederlandse ex–parlementariër, en na de dood van de 107–jarige voormalig minister van Zaken Overzee Gerard Helders op 6 januari 2013 werd Van Hulst de oudste levende Nederlandse ex–politicus.

Op 28 januari 2016 vierde Van Hulst zijn 105e verjaardag en werd de langstlevende Nederlandse parlementariër in de geschiedenis.

Zie ook[bewerken]