Knoflookpadden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Knoflookpadden
Knoflookpad (Pelobates fuscus)
Knoflookpad (Pelobates fuscus)
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amphibia (Amfibieën)
Orde: Anura (Kikkers)
Familie
Pelobatidae
Bonaparte, 1850
Afbeeldingen Knoflookpadden op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Knoflookpadden op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Knoflookpadden[1] (Pelobatidae) zijn een familie van pad-achtige kikkers (Anura).[2]

De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Karel Lucien Bonaparte in 1850. Later werd de wetenschappelijke naam Pelobatina gebruikt. Er zijn vier soorten in een enkel (monotypisch) geslacht; Pelobates.[2] Knoflookpadden behoorden vroeger tot de padden (Bufonidae). Lange tijd werden ook alle soorten uit het geslacht van de Amerikaanse knoflookpadden (Scaphiopus) tot de knoflookpadden gerekend, maar deze soorten zijn afgesplitst en vormen tegenwoordig een eigen familie; de Scaphiopodidae.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Knoflookpadden zijn sterk pad-achtige kikkers; de kop is relatief groot, de ogen puilen uit en hebben een verticale spleetvormige pupil. Ze hebben een klein en gedrongen lichaam en een groene tot bruine kleur met vlekken, de buikzijde is lichter. Een karakteristiek kenmerk is een verhard deel aan de achterpoten dat de metatarsusknobbel wordt genoemd. Deze structuur is schoffel-achtig en wordt gebruikt om zich snel achterwaarts in te graven.

Levenswijze[bewerken]

Knoflookpadden zijn in de regel ’s nachts actief. Overdag graven ze zich in. Bij bedreiging wordt een sterk geurend secreet afgescheiden dat naar knoflook ruikt en giftig is voor veel huis- en roofdieren, bij de mens heeft het slechts een irriterende werking op de huid en met name als het in de ogen terecht komt.

Knoflookpadden zijn in staat om zich razendsnel in te graven en spenderen het grootste deel van hun tijd in een zelf gegraven hol van tien tot dertig centimeter diep. De paring vindt in de lente plaats. De eieren worden in snoeren afgezet, ze zijn ongelijk verdeeld binnen het eiersnoer in tegenstelling tot veel andere kikkers.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Knoflookpadden leven in Europa, Azië, het Arabisch Schiereiland en noordwestelijk Afrika.[3] Doordat ze alleen bij regenachtig weer tevoorschijn komen uit hun holen, kunnen knoflookpadden in relatief droge omgevingen leven.

Soortenlijst[bewerken]

De vier verschillende soorten zijn in de onderstaande tabel weergegeven.

Soorten uit de familie knoflookpadden
Afbeelding Naam Auteur Verspreidingsgebied
Pelobates cultripes02.jpg Spaanse knoflookpad
(Pelobates cultripes)
Cuvier, 1829 Spanje, Portugal, Frankrijk
Часничниця звичайна Pelobates fuscus.jpg Knoflookpad
(Pelobates fuscus)
Laurenti, 1768 Grote delen van Europa
Syrische Schaufelkröte.jpg Syrische knoflookpad
(Pelobates syriacus)
Boettger, 1889 Oostelijk Europa en delen van het Arabisch Schiereiland
-geen-
Pelobates varaldii Pasteur & Bons, 1959 Marokko

Bronvermelding[bewerken]