Koningspinguïn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Koningspinguïn
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Falkland Islands Penguins 35.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Sphenisciformes (Pinguïns)
Familie: Spheniscidae (Pinguïns)
Geslacht: Aptenodytes
Soort
Aptenodytes patagonicus
Miller,JF, 1778
Leefgebied ondersoort A. p. patagonicus (rood), leefgebied ondersoort A. p. halli (geel) en broedgebied (groen)
Leefgebied ondersoort A. p. patagonicus (rood), leefgebied ondersoort A. p. halli (geel) en broedgebied (groen)
Afbeeldingen Koningspinguïn op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Koningspinguïn op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De koningspinguïn (Aptenodytes patagonicus) is een pinguïnsoort die eilanden rond Antarctica bewoont en in grote kolonies broedt. De koningspinguïn is op de keizerspinguïn na de grootste pinguïnsoort. Deze twee pinguïnsoorten zijn nauw met elkaar verwant.

De koningspinguïn eet voornamelijk vis, krill en inktvis.

Ondersoorten[bewerken]

Koningspinguïns worden onderverdeeld in twee ondersoorten:

Broedzorg[bewerken]

Het ei van een koningspinguïn

Het ei maakt circa 30 % van het lichaamsgewicht van het vrouwtje uit. Ze geeft het aan het mannetje dat broedt en gaat naar zee, Het mannetje verliest ongeveer 50 % van zijn lichaamsgewicht tijdens het wachten op het vrouwtje. Als het ei na circa 50 dagen uitkomt zorgen de ouders om de beurt voor voedsel. De jongen brengen lange perioden in hun eentje door. De ouders komen maar met grote tussenpozen voedsel brengen. Het ei broeden ze tussen hun poten en een stukje warme huid.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De koningspinguïn is ongeveer 95 centimeter groot[2] en is wat dunner en kleiner dan de keizerspinguïn. Verder heeft de koningspinguïn een grijsblauwe rug, een witte buik en een oranje wangvlek.

Leefgebied[bewerken]

Kolonie op Zuid-Georgië

De koningspinguïn komt vrijwel op elk sub-Antarctisch eiland voor zoals Vuurland, Falklandeilanden, Macquarie-eiland, Prins Edwardeilanden en Kerguelen. De eilanden daar hebben een iets warmer klimaat dan op Antarctica. De keizerspinguïn daarentegen leeft langs de kust van Antarctica.

In de 18de eeuw toen men de Grote Oceaan ging verkennen ontdekten ze op de eilanden rond Antarctica de koningspinguïn. In de 19de eeuw hebben robbenjagers duizenden pinguïns het leven gekost, waardoor ze op sommige eilanden bijna niet meer voorkwamen. Maar tegenwoordig wordt er niet meer op de koningspinguïn gejaagd en is het aantal koningspinguïns op de eilanden weer aangegroeid. In totaal zijn er (2008) een paar miljoen koningspinguïns.

Pinguïns zijn traditioneel erg populair in dierentuinen. In de dierentuin van Edinburgh, Antwerpen en Rotterdam hebben ze koningspinguïns.

Trivia[bewerken]

  • Nils Olav, de mascotte van het Koninklijke Garde in Noorwegen, is een koningspinguïn.
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Koningspinguïn op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5