Lodewijk Filips I van Orléans

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Lodewijk Filips II van Orléans
1725-1785
Lodewijk Filips II van Orléans, door Louis-Michel van Loo
Lodewijk Filips II van Orléans, door Louis-Michel van Loo
Hertog van Orléans
Periode 1752-1785
Voorganger Lodewijk
Opvolger Lodewijk Filips II
Vader Lodewijk van Orléans
Moeder Augusta van Baden-Baden

Lodewijk Filips I van Orléans, Frans: Louis-Philippe d'Orléans, bijgenaamd de Dikke (le Gros) (Versailles, 12 mei 1725Seine-Port, 18 november 1785), hertog van Chartres, nadien hertog van Orléans, was een Franse prins, lid van een zijtak van het Huis Bourbon, de dynastie die op dat moment heerste over Frankrijk. Als zoon van Lodewijk van Orléans was hij prins van den bloede. Vanaf 1752 was hij het oudste mannelijke lid van het Franse hof, na de koninklijke familie. Hij was de vader van Philippe Égalité. De reeds enorme rijkdom van het Huis Orléans werd door hem aanzienlijk uitgebreid.

Hij was de oudste van twee kinderen. Zijn jongere zus Louise Marie stierf reeds toen ze een jaar en acht maanden oud was.

Huwelijken en kinderen[bewerken]

Coat of arms of the Duke of Orléans (as prince of the blood).png

Lodewijk Filips huwde op 17 december 1743 met zijn 17-jarige nicht Louise Henriëtte, dochter van Lodewijk Armand II van Bourbon-Conti. Zijn vader had veel problemen bij het vinden van een geschikte vrouw voor zijn zoon, en ondanks de niet zo glorieuze achtergrond van Louise Henriëtte dacht de vrome hertog van Orléans dat het meisje een model was van christelijke deugden, vooral omdat ze was opgevoed in een klooster. Deze beslissing bleek een vergissing. Louise Henriëtte veroorzaakte door haar talrijke affaires vele schandalen tijdens haar huwelijk.

Het huwelijk bracht drie kinderen voort:

Louise Henriëtte overleed in 1759 op 32-jarige leeftijd aan tuberculose. Lodewijk Filips vond troost bij een zijn maîtresses, Madame de Villemomble, bij wie hij nog vijf kinderen verwekte.

In 1773 trad Lodewijk Filips in het huwelijk met een andere van zijn maîtresses, Madame de Montesson. Het morganatisch huwelijk werd toegestaan door koning Lodewijk XV, op voorwaarde dat Madame de Montesson nooit de titel van Hertogin van Orléans zou dragen.