Max Pam

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Max Pam Award)
Ga naar: navigatie, zoeken

Max Pam (Amsterdam, 14 september 1946) is een Nederlands journalist, schaker, schrijver en televisiemaker.

Journalistieke activiteiten[bewerken]

Pam is wekelijks te gast bij Theodor Holmans radioprogramma OBA live, op vrijdagavond op radio 5 en presenteert daar de rubriek Ketter en Geest, een woordspeling op het katern Letter en Geest van dagblad Trouw. Hierin behandelt Pam onderwerpen die 'van belang zijn voor goddelozen' aan de hand van krantenknipsels en internetberichten. Hij heeft twee columns in Het Parool op zaterdag. Eén over het leven en één over schaken. Sinds 2006 heeft hij in de Volkskrant wekelijks de column Beweringen & Bewijzen, genoemd naar een essaybundel van Jacques de Kadt. Ook voor Binnenlands Bestuur schrijft Pam columns. Hij heeft ook columns voor NRC Handelsblad en Vrij Nederland geschreven. Van zijn hand verscheen wekelijks een literaire kritiek in HP/De Tijd, die in 2009 is beëindigd. In maart 2011, na het vertrek van Jan Dijkgraaf als hoofdredacteur, heeft Pam zijn literaire kritiek in de HP/De Tijd hervat. In 2005 verscheen onder redactie van Dap Hartmann het boek De armen van de inktvis dat een ruime selectie bevat uit zijn journalistieke werk. Voor HP/De Tijd loofde Pam ieder jaar de Max Pam Award uit voor het beste boek. Met ingang van het seizoen 2007-2008 en tot en met het seizoen 2011-2012 was Pam columnist in het televisieprogramma Buitenhof.

Samen met Jeroen Henneman maakte Max Pam het satirisch architectuurprogramma De Woestijn Leeft dat werd geregisseerd door Theo van Gogh en uitgezonden door AT5 en RTL5[1]. In 2001 maakten Pam en Henneman De Bovenwereld waarin op een satirische wijze allerlei paranormale verschijnselen werden behandeld. Dit programma werd uitgezonden door de Humanistische Omroep. In de jaren negentig presenteerde hij het discussieprogramma De tafel van Pam op de radio, waarin Theo van Gogh, Boudewijn Büch, Nelleke Noordervliet en Jaap van Heerden het vaste discussiepanel vormden.

Met Tim Krabbé stelde hij De Koning, Schaakstukken samen, een bloemlezing uit de vele stukken die J.H. Donner heeft geschreven over het schaken.

In 2002 werd Pam getroffen door een hersenbloeding, waarvan hij later hersteld is. Hij schreef over zijn herstel het boek Het Ravijn (2004), dat een bestseller werd.

Auteursrechten[bewerken]

Pam was zeer actief in het bestrijden van de grote auteursrechtenschending door de Perscombinatie, die de rechten van alle PC-freelancers systematisch schond - de Perscombinatie bestond toen uit de Volkskrant, NRC Handelsblad (waarvoor Pam vaak schreef), Het Parool (waarvoor Pam ook schreef), Trouw en Algemeen Dagblad. Het bedrijf exploiteerde zonder toestemming en zonder betaling alle stukken van de freelancers via de PersDataBank[2] Het bleek hier te gaan om een schending van het auteursrecht van tussen 2000 en 3000 freelancers. Hij is een van de oprichters van de Freelancers Associatie.

Bibliografie[bewerken]

  • De zuiverste liefde is die tussen een man en zijn paard (1975)
  • Interviews (1984)
  • God dobbelt niet (1986)
  • Van dichtbij is niets volmaakt. Vijftig vrolijke columns (1988)
  • Klein woordenboek van de Golfcrisis (1991)
  • De columnist (1993)
  • De herenclub (1997)
  • Sinds 1998. de afstandsbediening van het internet (2003)
  • Het ravijn. Autobiografie van de angst (2004)
  • De armen van de inktvis (2005)
  • Het bijenspook. Over dier, mens en god (2007)
  • Ketter & geest. Berichten die voor goddelozen van belang zijn (2011)
  • Leviathan of Het hart in de steen (roman, 2017)

Externe links[bewerken]