Menetia
Menetia | |||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Geslacht | |||||||||||||||||
Menetia Gray, 1845 | |||||||||||||||||
Afbeeldingen op ![]() | |||||||||||||||||
Menetia op ![]() | |||||||||||||||||
|
Menetia is een geslacht van hagedissen uit de familie skinken (Scincidae).
Naam en indeling
[bewerken | brontekst bewerken]De wetenschappelijke naam van de groep werd voor het eerst voorgesteld door John Edward Gray in 1845. Er zijn vijf soorten. Vroeger was het soortenaantal hoger, maar een aantal soorten wordt tegenwoordig tot het geslacht Pygmaeascincus gerekend.
Uiterlijke kenmerken
[bewerken | brontekst bewerken]De soorten behoren tot de kleinste skinken ter wereld, Menetia greyii bereikt een lichaamslengte van 2,5 centimeter. De staart is langer dan het lichaam. De poten zijn goed ontwikkeld, de voorpoten dragen vier vingers en de achterpoten vijf tenen.
De onderste oogleden zijn vergroeid met de bovenste oogleden, het ooglid is doorzichtig en vormt een soort vaste 'bril' over het oog. De gehooropeningen zijn zeer klein en hebben geen kleine lobjes zoals bij verwante skinken voorkomt.[1]
Verspreiding en habitat
[bewerken | brontekst bewerken]Alle soorten komen endemisch voor in delen van Australië en leven in de staten Nieuw-Zuid-Wales, Noordelijk Territorium, Queensland, West-Australië, Victoria en Zuid-Australië.[2] De habitat bestaat uit drogere streken zoals graslanden en bossen.
Door de internationale natuurbeschermingsorganisatie IUCN is aan alle soorten de beschermingsstatus 'veilig' (Least Concern of LC) toegewezen.[3]
Levenswijze
[bewerken | brontekst bewerken]Op het menu staan kleine insecten zoals zilvervisjes, wantsen en andere ongewervelden. De vrouwtjes zetten eieren af op de bodem. Van de soort Menetia greyii is bekend dat de dieren zich maagdelijk voortplanten.[4]
Soorten
[bewerken | brontekst bewerken]Het geslacht omvat de volgende soorten, met de auteur en het verspreidingsgebied.
Naam | Auteur | Verspreidingsgebied |
---|---|---|
Menetia alanae | Rankin, 1979 | Australië (Noordelijk Territorium) |
Menetia concinna | Sadlier, 1984 | Australië (Noordelijk Territorium) |
Menetia greyii | Gray, 1845 | Australië (Nieuw-Zuid-Wales, Noordelijk Territorium, Queensland, West-Australië, Victoria, Zuid-Australië) |
Menetia maini | Storr, 1976 | Australië (Noordelijk Territorium, Queensland, West-Australië) |
Menetia surda | Storr, 1976 | Australië (West-Australië) |
Bronvermelding
[bewerken | brontekst bewerken]- Referenties
- ↑ Steve K. Wilson (2015). The Reptiles of Queensland. Reed New Holland Publishers, Pagina 171, 172. ISBN 9781921517488.
- ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Menetia.
- ↑ International Union for Conservation of Nature and Natural Resources - Red List, Menetia - IUCN Red List.
- ↑ Peter Uetz & Jakob Hallermann, The Reptile Database - Menetia greyii.
- Bronnen
- (en) – Steve K. Wilson - A Fied Guide to The Reptiles of Queensland (2015) – Pagina 171, 172 – Reed New Holland Publishers – ISBN 9781921517488
- (en) – Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Menetia - Website Geconsulteerd 22 augustus 2018
- (en) – Gray, 1845 : Catalogue of the Specimens of Lizards in the Collection of the British Museum. London, p. 1-289.