Michael O'Kennedy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Michael O'Kennedy
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Geboren 21 februari 1936
Nenagh
Politieke partij Fianna Fáil
Beroep Politicus
Vlag van Ierland Lid van het Huis van Afgevaardigden
Aangetreden 18 juni 1969
Einde termijn februari 1992
Aangetreden 1997
Einde termijn 2002
Vlag van Ierland Minister van Arbeid
Aangetreden 14 november 1991
Einde termijn 11 februari 1992
President Mary Robinson
Premier Charles Haughey
Voorganger Bertie Ahern
Opvolger Brian Cowen
Vlag van Ierland Minister van Landbouw en Voedselvoorziening
Aangetreden 10 maart 1987
Einde termijn 14 november 1991
President Patrick Hillery
Mary Robinson
Premier Charles Haughey
Voorganger Austin Deasy
Opvolger Michael Woods
Vlag van Europa Europees commissaris namens Ierland
belast met Eurostat, Organisatie, Personeel, Publicaties en Vertaaldienst.
Aangetreden 6 januari 1981
Einde termijn 5 maart 1982
President Gaston Thorn
Voorganger Richard Burke
Opvolger Richard Burke
Vlag van Ierland Minister van Financiën, Overheidsdiensten, Economische Planning en Ontwikkeling
(OD tot 24 maart 1980 en EPO tot 21 januari 1980)
Aangetreden 12 december 1979
Einde termijn 16 december 1980
President Patrick Hillery
Premier Charles Haughey
Voorganger George Colley
Opvolger Gene Fitzgerald
Vlag van Ierland Minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden 5 juli 1977
Einde termijn 11 december 1979
President Patrick Hillery
Premier Charles Haughey
Voorganger Garret FitzGerald
Opvolger Brian Lenihan
Vlag van Ierland Minister van Vervoer en Energie
Aangetreden 3 januari 1973
Einde termijn 14 maart 1973
President Cearbhall Ó Dálaigh
Premier Jack Lynch
Voorganger Brian Lenihan
Opvolger Peter Barry
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Michael O'Kennedy (Nenagh, 21 februari 1936) is een politicus van Ierse afkomst. Voor zijn partij Fianna Fáil was hij onder meer minister van Financiën, minister van Buitenlandse Zaken, minister van Landbouw en Europees commissaris.

Jeugd[bewerken | brontekst bewerken]

O'Kennedy werd geboren in Nenagh. Zijn familie had nauwe banden met Sinn Féin en de IRA. Hij werd onderwezen op de lokale basisschool St. Mary. Op latere leeftijd zat O'Kennedy op de kostschool St. Flannan's College in Ennis. Gedurende een korte periode studeerde hij voor priester. In 1953 verwierf O'Kennedy een plek op de Universiteit van Dublin. Hij studeerde Rechten.

Politiek[bewerken | brontekst bewerken]

Beginperiode (1957-1973)[bewerken | brontekst bewerken]

In 1957 werd O'Kennedy lid van de partij Fianna Fáil. Acht jaar later deed hij mee aan de parlementsverkiezingen, maar wist geen zetel te winnen. Niet veel later kreeg O'Kennedy een zetel in de Ierse Senaat. O'Kennedy werd woordvoerder van onder andere financiën en onderwijs. In 1969 werd hij alsnog gekozen voor het Huis van Afgevaardigden. In december 1972 werd O'Kennedy door taioseach Jack Lynch benoemd tot minister zonder portefeuille. Een maand later werd hij benoemd tot minister van Vervoer en Energie. Na slechts twee maanden moest de regering van Lynch aftreden.

Ministerschap en Europees commissaris (1973-1992)[bewerken | brontekst bewerken]

Tussen 1973 en 1977 was O'Kennedy woordvoerder van Buitenlandse Zaken. In 1975 maakte hij zijn aspiraties voor het leiderschap van de partij bekend. O'Kennedy was een tegenstander van een onafhankelijk Noord-Ierland en stelde een document op waarin hij het Verenigd Koninkrijk verzocht tot de acute terugtrekking van de Britse overheid. Het document veroorzaakte een breuk binnen het partijbestuur van Fianna Fáil. Het officiële beleid van de partij was pacificatie van het conflict, maar O'Kennedy kon rekenen op de steunen van de republikeinse achterban.

De partij Fianna Fáil haalde een grote overwinning in de parlementsverkiezingen van 1977 en mocht een nieuw kabinet vormen. O'Kennedy werd minister van Buitenlandse Zaken in het kabinet van Jack Lynch. In 1979 kondigde Lynch onverwachts zijn vertrek als taoiseach en partijleider aan. De strijd om het partijvoorzitterschap ging tussen George Colley en Charles Haughey. Colley was geliefd bij het vertrekkende bestuur en een meerderheid van het kabinet, terwijl Haughey op de steun van ontevreden partijleden kon rekenen. Een dag voor de cruciale beslissing over het partijvoorzitterschap sprak O'Kennedy als enige minister in het kabinet zijn voorkeur uit voor Haughey. Zijn loyaliteit werd gewaardeerd. Haughey benoemde hem in zijn eerste kabinet als minister van Financiën.

Tussen 1979 en 1981 was O'Kennedy minister van Financiën. In januari 1981 trad hij af vanwege zijn benoeming tot Europees commissaris. Hij kreeg de portefeuilles Eurostat, Organisatie, Personeel, Publicaties en Vertaaldienst. O'Kennedy was teleurgesteld dat hij niet tot vicepresident was benoemd. Hij kreeg geen voldoening uit zijn werk als Europees commissaris. O'Kennedy verlangde terug naar de Ierse politiek, die begin jaren tachtig in een onstabiele periode verkeerde. Hij besloot mee te doen aan de parlementsverkiezingen van februari 1982. O'Kennedy werd opnieuw gekozen en nam ontslag als Europees commissaris. Taoiseach Haughey gaf hem geen nieuwe positie in het kabinet.

De partij Fianna Fáil kwam eind 1982 in de oppositie terecht. Bij de parlementsverkiezingen van 1987 werd de partij de grootste en mocht het een nieuw kabinet vormen. Haughey benoemde O'Kennedy tot minister van Landbouw. O'Kennedy werd binnen de agrarische gelederen gewaardeerd als minister. In november 1991 ontstonden er problemen binnen het partijbestuur van Fianna Fáil. Haughey werd uitgedaagd door minister van Financiën, Albert Reynolds. Reynolds verloor de strijd om het partijvoorzitterschap. In het nieuwe kabinet werd O'Kennedy minister van Arbeid.

In februari 1992 besloot Charles Haughey af te treden als partijvoorzitter en taiosearch. Albert Reynolds werd door het partijbestuur benoemd tot partijvoorzitter. Reynolds verving O'Kennedy en vijf andere kabinetsleden voor politici die meer loyaal aan Reynolds waren. De politieke carrière van O'Kennedy kwam daarmee ten einde.