Wilhelm Haferkamp

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Wilhelm Haferkamp
Geboren 1 juli 1923
Duisburg
Overleden 18 januari 1995
Brussel
Politieke partij SPD
Beroep Politicus
Vlag van Europa 3e Europees Commissaris namens Duitsland
belast met:
1967-1970: Energie
1970-1973: Energie, Euratom en Interne Markt
1973-1977: Economische Zaken, Financiën, Investeringen en Kredietwezen
1977-1985: Externe Betrekkingen
Aangetreden 2 juli 1967
Einde termijn 1 januari 1985
President Jean Rey
Franco Maria Malfatti
Sicco Mansholt
François-Xavier Ortoli
Roy Jenkins
Gaston Thorn
Voorganger Walter Hallstein
Opvolger Alois Pfeiffer
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Wilhelm Haferkamp (Duisburg, 1 juli 1923 - Brussel, 18 januari 1995) was een politicus en econoom van Duitse afkomst. Hij was tussen 1967 en 1985 Europees Commissaris namens de Bondsrepubliek Duitsland en was daarmee de langzittende Europees commissaris ooit.

Biografie[bewerken]

Haferkamp studeerde Economische en Sociale Wetenschappen aan de Universiteit van Keulen tussen 1946 en 1949. Na zijn studie ging hij aan het werk als leraar aan het Gymnasium. Vervolgens werd Haferkamp ondersecretaris van de arbeidersbeweging Deutscher Gewerkschaftsbund. Tussen 1962 en 1967 was hij hoofd van de afdeling Economie bij de arbeidersbeweging. Naast zijn werkzaamheden voor de DGB was Haferkamp tussen 1958 en 1967 ook parlementslid van de Landdag van Noordrijn-Westfalen. In 1967 werd hij door bondskanselier Kurt Georg Kiesinger benoemd tot Europees commissaris. Tussen 1967 en 1985 zou Haferkamp achtereenvolgens de portefeuilles Energie, Economische en Financiële Zaken en Externe Betrekkingen uitvoeren.

Externe links[bewerken]

Piero Malvestiti (1958-59) · Giuseppe Caron (1959-63) · Guido Colonna di Paliano (1964-67) · Hans von der Gröben (1967-70) · Wilhelm Haferkamp (1970-73) ·
Finn Olav Gundelach (1973-77) · Étienne Davignon (1977-81) · Karl-Heinz Narjes (1981-85) · Francis Arthur Cockfield (1985-89) · Martin Bangemann (1989-93) ·
Raniero Vanni d'Archirafi (1993-95) · Mario Monti (1995-99) · Frits Bolkestein (1999-2004) · Charlie McCreevy (2004-10) · Michel Barnier (2010-14) · Elżbieta Bieńkowska (2014-)