Michele Scarponi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Michele Scarponi
Michele Scarponi 2014.jpg
Persoonlijke informatie
Bijnaam Il Presidente[1]
Geboortedatum 25 september 1979
Geboorteplaats Jesi, Italië
Lengte 174 cm
Gewicht 62 kg
Sportieve informatie
Huidige ploeg Astana Pro Team
Discipline Weg
Specialisatie Klimmer
Ploegen
2002
2003–2004
2005
2006
2007
2008–2010
2011–2013
2014–
Acqua & Sapone
Domina Vacanze
Liberty Seguros-Würth
Astana-Würth
Acqua & Sapone (tot 30-4)
Androni Giocattoli (vanaf 1-8)
Lampre
Astana
Beste prestaties (top-20)
Milaan-San Remo 6e (2011)
Amstel Gold Race 7e (2003)
Luik-Bastenaken-Luik 5e (2013)
Ronde van Lombardije 2e (2010)
Ronde van Italië 1e (2011)
3 etappezeges
Ronde van Spanje 11e (2016)
UCI World Tour 4e (2011)
Extra
Zeges:  
Tirreno-Adriatico 2009
Portaal  Portaalicoon   Wielersport

Michele Scarponi (Filottrano, 25 september 1979) is een Italiaanse wielrenner die anno 2016 rijdt voor Astana Pro Team.

Levensloop[bewerken]

Michele Scarponi tijdens een koers (2004)

De in Jesi geboren Scarponi werd prof in 2001 bij Acqua & Sapone. Tijdens zijn eerste twee jaren als prof bewees Scarponi veel talent te bezitten: hij won twee kleinere wedstrijden (de Ronde van de Abruzzen en een etappe in de Wielerweek van Lombardije, eindigde drie keer in de top twintig van een Grote Ronde en even vaak in de top tien van een klassieker. Een jaar later brak hij, inmiddels in dienst van Domina Vacanze, definitief door, met eindzeges in de Vredeskoers en de Wielerweek van Lombardije, een tweede plaats in de Ronde van Oostenrijk, een vierde plaats in de Waalse Pijl en een zevende plaats in Luik-Bastenaken-Luik.

In 2005 verliet hij Domina Vacanze en ging voor het Spaanse Liberty Seguros rijden. Zijn twee jaren daar waren minder succesvol dan die bij Domina Vacanze.

In 2007 kwam Scarponi weer uit voor Acqua & Sapone - de ploeg waar hij zijn profcarrière ook begon - waar hij na lang zoeken naar een geschikte werkgever een contract kon tekenen. Op 8 mei 2007 bekende Scarponi aan het Italiaanse gerecht klant te zijn geweest bij de Spaanse dopingarts Eufemiano Fuentes.

Scarponi keerde op 3 augustus terug in het wielerpeloton tijdens de Ronde van de Apennijnen, rijdend voor Diquigiovanni-Androni Giocattoli. 2009 was voor de Italiaan een topjaar. Hij won zowel de slotrit als het eindklassement van de Tirenno-Adriatico en won de zesde (na een vlucht van bijna 250 kilometer, waarvan de laatste 11 solo) en achttiende etappe in de Ronde van Italië.

Het jaar 2010 begon goed voor Scarponi met een zege in een lastige bergrit in de Tirreno-Adriatico. Hij eindigde in het eindklassement als tweede, achter Stefano Garzelli, zij het slechts door het spel met de bonificatieseconden te verliezen. Ook won hij de klimtijdrit en het eindklassement in de Wielerweek van Lombardije. In de Giro startte hij met klassementsambities, en maakte die helemaal waar door sterke prestaties in de bergen en door zich tot één van de beste klimmers te tonen. Hij won de etappe naar Aprica over de historische Mortirolo en eindigde als vierde in het eindklassement. Daarnaast werd Scarponi nog 2e in de Ronde van Lombardije.

In 2011 behaalde Scarponi, bovendien in de kleuren van zijn nieuwe werkgever Lampre, zijn eerste zege in de Ronde van Sardinië, waarin hij de afsluitende etappe won. Ook werd hij tweede in de Giro, achter Alberto Contador. Contador werd op 6 februari 2012 voor een positieve test in de Tour van 2010 geschorst en moest zijn overwinning in de Giro van 2011 inleveren, waardoor Scarponi uiteindelijk tot winnaar werd uitgeroepen. In de Vuelta startte Scarponi als podiumkandidaat, maar kon deze aspiraties niet waar maken vanwege een druk en zwaar seizoen en gaf zelfs op. In de Ronde van Lombardije ontbrak hij vanwege een infectie aan de luchtwegen.

In 2012 eindigde Scarponi als vierde in de Ronde van Italië en startte hij voor het eerst in acht jaar weer in de Ronde van Frankrijk, waarin hij 24e werd.[2] Later dat jaar kwam Scarponi in opspraak door te bekennen dat hij contact heeft gehad met dopingarts Michele Ferrari. Hij werd door zijn team Lampre op non-actief gezet.[3] Op 12 december 2012 maakte het Italiaans Olympisch Comité (CONI) bekend dat Scarponi met terugwerkende kracht (1 oktober) voor drie maanden werd geschorst. [4]

Scarponi ging in het seizoen 2014 voor het Kazachse Astana Pro Team rijden.

Palmares[bewerken]

Overwinningen[bewerken]

2002
3e etappe deel B Wielerweek van Lombardije
2003
3e etappe Giro d'Abruzzo
2004
4e etappe Internationale Wielerweek
1e en 2e etappe Wielerweek van Lombardije
Jersey rosa.svg Eindklassement Wielerweek van Lombardije
4e etappe Vredeskoers
Jersey yellow.svg Eindklassement Vredeskoers
2007
2e etappe Internationale Wielerweek
Jersey red.svg Eindklassement Internationale Wielerweek
2009
6e etappe Tirreno-Adriatico
Jersey blue.svg Eindklassement Tirreno-Adriatico
6e en 18e etappe Ronde van Italië
2010
4e etappe Tirreno-Adriatico
Proloog Wielerweek van Lombardije
Jersey rosa.svg Eindklassement Wielerweek van Lombardije
19e etappe Ronde van Italië
2011
5e etappe Ronde van Sardinië
4e etappe Tirreno-Adriatico
3e etappe Ronde van Catalonië
MaillotVolta.png Eindklassement Ronde van Catalonië
Jersey pink.svg Eindklassement Ronde van Trentino
Jersey pink.svg Eindklassement Ronde van Italië
2013
Grote Prijs van de Etruskische Kust
2015
2e etappe Ronde van Burgos (ploegentijdrit)
2016
1e etappe Ronde van Trentino (ploegentijdrit)
2e etappe Ronde van Burgos (ploegentijdrit)

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

2002 18e  
2003 16e   13e  
2004 32e  
2005 47e   12e  
2006 opgave  
2007
2008
2009 32e (2) 
2010 4e (1) 
2011 Jersey pink.svg ↑ Jersey red.svg  opgave  
2012 4e   24e  
2013 4e   15e  
2014 opgave   49e  
2015 41e  
2016 16e   11e  
(*) tussen haakjes aantal individuele etappe-overwinningen
Jaar Milaan-San Remo Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Waalse Pijl Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
2002
2003 7e 4e 65e opgave 13e (UWB)
2004 22e 7e 4e opgave 18e (UWB)
2005 133e opgave 113e (UPT)
2006
2007
2008 57e
2009 46e 17e 34e 88e 28e opgave 34e (UWR)
2010 30e Zilver ↑ 12e (UWR)
2011 6e 4e (UWT)
2012 8e 22e (UWT)
2013 5e opgave 16e 16e (UWT)
2014 opgave 137e (UWT)
2015 21e 41e opgave 18e 89e (UWT)
2016

Resultaten in kleinere rondes[bewerken]

Jaar Tirreno-Adriatico Internationale Wielerweek Ronde van Catalonië Ronde van Trentino Wielerweek van Lombardije
2002 8e
2003 6e
2004 Brons (1)
2005 61e
2006 58e
2007 9e Algemeen klassement (1) Zilver Algemeen klassement (1)
2008
2009 Algemeen klassement ↑ (1)
2010 Zilver ↑ (1) 4e Algemeen klassement (1)
2011 Brons ↑ (1) Bergklassement Algemeen klassement ↑ (1) Algemeen klassement
2012 7e 44e
2013 Brons 35e
2014 9e 8e
2015 23e
2015 opgave 14e

Ploegen[bewerken]

Voorganger:
Vlag van Italië Ivan Basso
2010
Jersey pink.svg Winnaar van de Ronde van Italië Jersey pink.svg
Vlag van Italië Michele Scarponi
2011
Opvolger:
Vlag van Canada Ryder Hesjedal
2012