Ola Mafaalani

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ola Mafaalani

Ola Mafaalani (Syrië, 1968) is toneelregisseur en was van 2009 t/m 2016 directeur van het Noord Nederlands Toneel. Mafaalani groeide op in Duitsland en vestigde zich in 1992 in Nederland. Ze studeerde Film- en Televisiewetenschap, Germanistiek, Anglistiek en Politicologie in Bochum en Theaterwetenschap aan de Universiteit van Amsterdam.[1]

Artistieke loopbaan[bewerken]

Mafaalani begon haar carrière bij het Grand Theatre in Groningen (Harige Machines, 1995). Daarna volgden regies in Brussel bij de Koninklijke Vlaamse Schouwburg (Macbeth), Kölner Schauspielhaus (Othello) en American Repertory Theatre Boston/Cambridge (Wings of Desire van Wim Wenders en Peter Handke). In 2002 werd ze huisregisseur bij Toneelgroep Amsterdam waar zij naast Hemel boven Berlijn twee Shakespeares maakte: Koopman van Venetië en Romeo en Julia. Van 1 januari 2009 tot december 2016 is Ola Mafaalani directeur van het Noord Nederlands Toneel in Groningen.[2]

Vanaf 8 juni 2017 wordt Mafaalani lid van de Akademie van Kunsten.[3]

Mafaalani bij het Noord Nederlands Toneel[bewerken]

Mafaalani opende bij het NNT met een versie van Euripides' Medea. Naast Medea regisseerde Mafaalani bij het NNT La divina Commedia van Dante Aligieri, Elf Minuten van Paulo Coelho, Teresias, Hamlet van Wiliam Shakespeare, Fellini een voorstelling over het leven en werk van de cineast Federico Fellini, De Laatkomer van Dimitri Verhulst en bracht zij met de theaterhit Borgen als eerste theatermaker wereldwijd het populaire fenomeen binge-watching naar het theater. Naast grote zaalproducties hecht Mafaalani ook veel waarde aan het maken van zeer intieme, kleinschalige voorstellingen zoals Mama en Mijn Ede van Rik van de Bos. Haar werk bij het NNT werd bekroond met een nominatie voor de Gansfort Cultuurprijs en de Prosenicumprijs, voor haar wezenlijke bijdrage aan het toneelklimaat. Ook volgden diverse nominaties voor het Theaterfestival.

Met haar voorstellingen wil Mafaalani de tijd twee uur stilzetten om stil te staan bij de wezenlijkste vragen van ons bestaan: wat doe je hier op deze planeet en wat heb je veranderd als je ervan afgaat. Mafaalani introduceerde de term 'social engineering' van Noam Chomsky: het in kleine stapjes sleutelen aan het bewustzijn van het publiek. Ze bracht daarbij de maatschappij in het theater en het theater in de maatschappij. Om haar thema's waarachtig te maken, ging zij onder andere te rade bij prostituees, geestelijk zieken, miljonairs, politici, blinde mensen, wetenschappers en vluchtelingen, met als rode draad het verhaal van één mens als het verhaal van de mensheid.

Prijzen[bewerken]

  • 2000: Erik Vos-prijs
  • 2015: Nominatie Gansfort Cultuurprijs
  • 2016: Proscenium Prijs

Externe link[bewerken]