Paradijsvogelbloem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paradijsvogelbloem
Strelitzia reginae
Strelitzia reginae
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: Eenzaadlobbigen
Clade: Commeliniden
Orde: Zingiberales
Familie: Strelitziaceae
Geslacht: Strelitzia
soort
Strelitzia reginae
Aiton (1789)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

De paradijsvogelbloem of vogelkopbloem (Strelitzia reginae) is een forse, tot 2 m hoge, overblijvende plant. De bladsteel is tot 1,2 m lang. De bladeren lijken op die van de banaan en groeien in twee rijen. De bladschijf is langwerpig, 20-70 cm x 6-15 cm groot, leerachtig en stijf met een dikke middennerf en vele dunne zijnerven.

De bloemen gaan na elkaar open. De bloeiwijze heeft een bootvormig, 12-26 cm lang, vaak haaks afstaand, grijsgroen en vaak roodgerand schutblad, waar aan de bovenzijde 1-3 oranje en violet gekleurde bloemen uitsteken. De bloem bestaat uit drie vrije, 8-12 cm lange, oranjekroonbladeren en drie violette kroonbladeren, waarvan er twee spiesvormig rond de stijl en de vijf meeldraden zijn gevouwen. Het derde kroonblad is veel kleiner. De vruchten zijn leerachtige, driehokkige doosvruchten met veel zaden met een oranje aanhangsel.

De naam paradijsvogelbloem is gegeven doordat de bonte kleuren doen denken aan paradijsvogels. De bloemen worden in hun oorsprongsgebied ook daadwerkelijk bestoven door vogels (honingzuigers). De paradijsvogelbloem is afkomstig uit Zuid-Afrika. Hij wordt wereldwijd in (sub)tropische gebieden gekweekt. In België en Nederland kan de paradijsvogelbloem in de gematigde of warme kas worden gekweekt.