Paterbrug

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paterbrug
De Paterbrug met op de achtergrond de Sterrenwacht
De Paterbrug met op de achtergrond de Sterrenwacht
Algemene gegevens
Locatie Leiden
Coördinaten 52° 9′ NB, 4° 29′ OL
Overspant Witte Singel
Lengte totaal 16 m
Breedte 3,80 m
Doorvaarthoogte 1,50, 1,75 en 1,30 m
Doorvaartbreedte 4,75, 5,51 en 4,73 m
Beheerder Gemeente Leiden
Bouw
Opening 1913
Gebruik
Huidig gebruik Voetgangers en fietsers
Weg Paterstraatje
Architectuur
Type Balkbrug / liggerbrug
Materiaal IJzer, staal en vooral hout
Bijzonderheden Bruggenregister Leiden 61
Portaal  Portaalicoon   Verkeer & Vervoer

De Paterbrug verbindt sinds 1913 de Vreewijk met de binnenstad van Leiden. Het is één van de twee bruggen die de aan weerszijden van de Witte Singel gelegen universitaire gebouwen met elkaar verbinden. Aan het andere eind van het Paterstraatje ligt de Kleine Paterbrug.

Typering[bewerken]

Een voor Leiden unieke stalen liggerbrug met houten dek, natuurhouten leuning en bekleding om de stalen delen te verbergen, betonnen pijlers en landhoofden. Door het gebruik van hout en in het bijzonder de tot leuningen verwerkte stammetjes past de brug goed bij de naastgelegen Hortus. Door het gebruik van hout is de brug kwetsbaar voor rot en schimmel en ligt er sinds 1913 inmiddels het vierde exemplaar. De naast de brug staande zoutbak is bijpassend uitgevoerd.

Geschiedenis[bewerken]

In 1913 werd de (eerste) Paterbrug gebouwd in het verlengde van het Paterstraatje. De constructie was geheel van “natuurhout”, zodat de brug een mooi geheel vormde met de naastgelegen Hortus. De bovenbouw van deze brug moest echter al in 1926 worden vernieuwd, maar de brug bleef onderhoudsgevoelig. In 1944 moest de brug daarom geheel worden afgebroken en in 1945 herbouwd. In 1988 werd besloten de brug opnieuw te vernieuwen wegens de zeer slechte toestand waarin hij verkeerde. Door de gemeente werden een drietal architecten uitgenodigd om een nieuwe brug te ontwerpen, maar alle ontwerpen bleken te duur. Uiteindelijk koos de gemeenteraad tot vreugde van de buurtbewoners voor restauratie in de bestaande vorm, namelijk als rustieke brug met natuurhouten leuning. In 1993 - 1994 werd de brug herbouwd[1] met gebruik van Frans eiken. Dit hout werd, in verband met milieueisen, niet behandeld met verduurzamingsmiddelen. Reeds na een jaar, in 1995, werd vastgesteld dat de houten brugdelen door de waaierzwam en de meniezwam waren aangetast. Behandeling van het bestaande houtwerk bleek niet mogelijk te zijn. In 2001 werd de brug daarom opnieuw gerenoveerd en is nu opgetrokken uit Hongaars robiniahout.[2]