Paul Simon (artiest)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paul Simon
Simon tijdens een optreden in Washington D.C. (2011)
Simon tijdens een optreden in Washington D.C. (2011)
Algemene informatie
Volledige naam Paul Frederick Simon of
Paul Frederic Simon
Alias Jerry Landis[1]
True Taylor[1]
Paul Kane[1]
Harrison Gregory[1]
Geboren 13 oktober 1941
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Genre(s) pop, rock, folk
Beroep(en) zanger, liedschrijver, gitarist
Act(s) Tico & the Triumphs
Tom & Jerry
Simon & Garfunkel
Verwante artiesten Art Garfunkel
Officiële website
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Paul Frederic Simon (Newark (New Jersey), 13 oktober 1941)[2] is een Amerikaans singer-songwriter.

Biografie[bewerken]

Paul Simons ouders, Belle en Louis, waren Hongaarse immigranten die in de jaren dertig vanwege de Holocaust naar de Verenigde Staten vluchtten. Louis Simon werkte als contrabassist voor de radio in Boedapest. In de Verenigde Staten werkte hij onder de naam Lee Sims voor een radiostation in Newark en trad hij op in orkesten in televisieprogramma's als Arthur Godfrey and His Friends, The Jackie Gleason Show en The Garry Moore Show. Belle Simon was lerares op een basisschool in New York City. Ze gaf tevens privéles in het bespelen van diverse muziekinstrumenten, waaronder de harp. Na de geboorte van Pauls vier jaar jongere broer Eddie verhuisde het gezin naar Kew Gardens in Queens.[2]

Aan het eind van de jaren vijftig vormde de toen zestienjarige Simon met schoolvriend Art Garfunkel het duo Tom & Jerry, een naam die zij ontleenden aan de populaire tekenfilmreeks Tom and Jerry.[3] Zij scoorden een kleine hit in de Verenigde Staten met hun eerste single, "Hey Schoolgirl", maar verder succes bleef nog uit.[4] Met Jerry Landis als artiestennaam sloot Simon zich in de zomer van 1961 aan bij een zanggroep, Tico and the Triumphs, die verder bestond uit Mickey Borak, Marty Cooper en Gail Lynn. Hun single "Motorcycle", die Simon tevens produceerde, bereikte de 99ste plaats in de Billboard Hot 100. In 1964 ging deze groep uit elkaar.[1]

Simon & Garfunkel[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Simon & Garfunkel voor het hoofdartikel over dit onderwerp.
Simon (links) en Garfunkel (rechts) arriveren op Luchthaven Schiphol in 1966.

Simon en Garfunkel kwamen weer bijeen. In oktober 1964 bracht Columbia Records hun debuutalbum Wednesday Morning, 3 AM uit. Het album leverde geen succes op. CBS Records bracht in 1965 in het Verenigd Koninkrijk het eerste soloalbum van Simon uit, getiteld The Paul Simon Songbook. In oktober 1965 werd een nieuwe versie van het liedje "The Sound of Silence" (van hun debuutalbum) als single uitgebracht. Het leverde Simon en Garfunkel een Amerikaanse nummer één-hit op.[3] In de jaren zestig namen zij verder de albums Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966), en Bridge over Troubled Water (1970) op. Ook de soundtrack van de film The Graduate (1967) bevat veel van hun muziek, waaronder het lied "Mrs. Robinson".

Solocarrière[bewerken]

Het duo ging in 1970 uit elkaar, waarna Simon onmiddellijk begon aan de opnamen van zijn tweede soloalbum. Dit album, getiteld Paul Simon, werd in 1972 uitgegeven.

Behalve als vernieuwer van de (Amerikaanse) folkmuziek, heeft Simon - in de tweede helft van zijn carrière als solo-artiest - faam verworven als behendig improvisator bij de vermenging van niet-westerse muziekstijlen met zijn eigen westerse interpretatie. Hiervoor verblijft hij een tijdje in die andere cultuur: Graceland uit 1986, na een verblijf van ongeveer twee weken in Zuid-Afrika, is hiervan een bijzonder resultaat. Op deze plaat staan hits als "Homeless" (gedeeltelijk in het Zoeloe), "Boy in the Bubble" en "Diamonds on the Soles of Her Shoes". Ladysmith Black Mambazo, een van de bands die meewerkten, werd door het album populair. Simon was de eerste internationale artiest die in Zuid-Afrika een concert gaf nadat de Verenigde Naties de boycot van dit land, die zij vanwege de apartheid aldaar instelde, had opgeheven. Het concert vond op 11 januari 1992 plaats in Johannesburg.

Rhythm of the Saints uit 1990 volgde het recept van Graceland, ditmaal met Zuid-Amerikaanse rootsmuzikanten. Het album werd minder goed ontvangen, al werd The Obvious Child een kleine hit. Voor de musical Songs from the Capeman uit 1997 putte Simon uit een reeds bestaand amalgaam van stijlen, namelijk de mix die sinds 1920 in New York was ontstaan uit populaire Amerikaanse muziek en de door Puerto Ricaanse immigranten meegebrachte en verder ontwikkelde latinmuziek (onder meer salsamuziek). Voor Songs from the Capeman zocht Simon de medewerking van Puerto Ricaanse muzikanten, onder wie Marc Anthony.

In 2004 verschenen Simons soloalbums uit de periode 1972-2000 in een geremasterde heruitgave. De oorspronkelijke albums werden uitgebreid met demo's en alternatieve takes. In mei 2006 volgde het album Surprise, dat Paul Simon met producent Brian Eno opnam.

In 2011 werd het album So Beautiful or So What uitgebracht.

In 2012 toerde Simon door Europa ter gelegenheid van het vijfentwintigjarig jubileum van zijn album Graceland. De tournee begon met een optreden tijdens het festival Hard Rock Calling in Hyde Park in Londen.[5] Op 17 juli trad hij op in België en op 18 juli (Nelson Mandela-dag) in het Ziggo Dome te Amsterdam. Hij werd onder meer begeleid door trompettist Hugh Masekela en muzikanten die indertijd op Graceland speelden, zoals Ray Phiri en de groep Ladysmith Black Mambazo.

Discografie[bewerken]

Zie ook discografie Simon & Garfunkel.

Paul Simon in 2007

Albums[bewerken]

Album(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
The Paul Simon Song Book 1965 -
Paul Simon 1972 26-02-1972 4 13
There goes rhymin' Simon 1973 02-06-1973 6 7
Paul Simon in concert: Live rhymin' 1974 - Livealbum
Still crazy after all these years 1975 18-10-1975 13 30
Greatest hits, ect 1977 24-12-1977 19 17 Verzamelalbum
One trick pony 1980 30-08-1980 3 13 Soundtrack
Hearts and bones 1983 12-11-1983 13 10
Graceland 1986 13-09-1986 1(22wk) 120
Negotiations and love songs 1971-1986 1988 05-11-1988 18 14 Verzamelalbum
The rhythm of the saints 16-10-1990 27-10-1990 2 24
Paul Simon's concert in the park - August 15, 1991 1991 16-11-1991 27 7 Livealbum
Songs from the capeman 13-11-1997 29-11-1997 30 17 Soundtrack
Greatest hits - Shining like a national guitar 12-05-2000 27-05-2000 12 22 Verzamelalbum
You're the one 2000 14-10-2000 41 7
The studio recordings 2004 - Verzamelbox
Surprise 04-05-2006 13-05-2006 20 12
The essential Paul Simon 13-07-2007 18-08-2007 26 11 Verzamelalbum
So beautiful or so what 08-04-2011 16-04-2011 6 20
Graceland - 25th Anniversary edition 01-06-2012 09-06-2012 18 3*
Album(s) met hitnoteringen in
de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Songs from the capeman 1997 06-12-1997 45 1 Soundtrack
Greatest hits - Shining like a national guitar 2000 03-06-2000 25 15 Verzamelalbum
You're the one 2000 14-10-2000 27 3
Surprise 2006 20-05-2006 37 8
The essential Paul Simon 2007 01-09-2007 36 4 Verzamelalbum
So beautiful or so what 2011 16-04-2011 20 8
Songwriter 21-10-2011 05-11-2011 55 4
Graceland - 25th Anniversary edition 2012 09-06-2012 5 3*
Live in New York City 2012 20-10-2012 179 1*

Singles[bewerken]

Single(s) met eventuele hitnoteringen in
de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Mother and child reunion 1972 19-02-1972 7 8 Nr. 6 in de Single Top 100
Me and Julio down by the schoolyard 1972 29-04-1972 25 4 Nr. 26 in de Single Top 100
Duncan 1972 12-08-1972 tip9 - met Los Incas
Kodachrome 1973 16-06-1973 11 7 Nr. 15 in de Single Top 100
Loves me like a rock 1973 08-09-1973 tip4 - met Dixie Hummingbirds /
Nr. 27 in de Single Top 100
50 Ways to leave your lover 1976 31-01-1976 tip14 -
Late in the evening 1980 09-08-1980 9 9 Nr. 11 in de Single Top 100
The blues 1982 25-12-1982 tip6 - met Randy Newman /
Nr. 48 in de Single Top 100
Allergies 1983 26-11-1983 31 3 Nr. 47 in de Single Top 100
You Can Call Me Al 1986 04-10-1986 2 15 Nr. 5 in de Single Top 100
The boy in the bubble 1987 17-01-1987 23 6 Nr. 16 in de Single Top 100
Diamonds on the soles of her shoes 1987 - Nr. 85 in de Single Top 100
Graceland 1987 - Nr. 79 in de Single Top 100
The obvious child 1990 13-10-1990 12 9 Nr. 12 in de Single Top 100
Single(s) met hitnoteringen
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Mother and child reunion 1972 - Nr. 4 in de Radio 2 Top 30
Late in the evening 1980 - Nr. 13 in de Radio 2 Top 30
The blues 1982 - met Randy Newman /
Nr. 21 in de Radio 2 Top 30
You can call me Al 1986 - Nr. 2 in de Radio 2 Top 30
The boy in the bubble 1987 - Nr. 19 in de Radio 2 Top 30
Diamonds on the soles of her shoes 1987 - Nr. 25 in de Radio 2 Top 30
Graceland 1987 - Nr. in de Radio 2 Top 30
The obvious child 1990 - Nr. 17 in de Radio 2 Top 30

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer(s) met noteringen
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
50 Ways to leave your lover 836 - 617 1014 1043 985 1263 1202 1159 1135 1201 1070 1223 752 910
Graceland 172 205 170 187 225 238 193 223 286 217 218 180 200 161 185
Kodachrome - 1273 700 1243 1491 1608 1726 1656 1861 1618 1723 1630 1793 1816 1689
Late in the evening - 988 698 944 991 1254 1365 1232 1485 1234 1434 1310 1551 1321 1332
Mother and child reunion - 1391 1076 1318 1574 1820 1741 1884 - 1903 1845 1825 - - -
Still crazy after all these years - - - - - - 1471 974 1234 1631 1064 947 1157 1521 1361
The boy in the bubble - - - - - - - - - - - - 1789 1116 1327
You Can Call Me Al 635 601 135 640 874 927 679 955 1238 837 927 1061 868 679 577

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in
de DVD Top 30
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
You're the one - in concert 2003 01-02-2003 25 3
The library of congress - Gershwin prize for popular song 2009 13-06-2009 21 11 als Paul Simon and Friends
Under African skies - Graceland journey 2012 09-06-2012 25 3
Live in New York city 2012 13-10-2012 16 1*

Onderscheidingen en prijzen[bewerken]

Paul Simon heeft zeven Grammy Awards gekregen voor zijn werk als componist en (solo)zanger:

  • 1968: Best Original Score Written for a Motion Picture or Television Special voor The Graduate (als componist)
  • 1970: Best Contemporary Song voor Bridge over Troubled Water (componist)
  • 1970: Song of the Year voor Bridge over Troubled Water (componist)
  • 1975: Best Pop Vocal Performance voor Still Crazy After All These Years
  • 1975: Album of the Year voor Still Crazy After All These Years
  • 1986: Album of the Year voor Graceland (album)
  • 1987: Record of the Year voor Graceland (song)


Als helft van Simon & Garfunkel ontving hij nog eens vijf Grammy's:

  • 1968: Best Contemporary Pop Performance - Vocal Duo Or Group voor Mrs. Robinson
  • 1968: Record of the Year voor Mrs. Robinson (song & producer)
  • 1970: Record of the Year voor Bridge over Troubled Water (song & producer)
  • 1970: Album of the Year voor Bridge over Troubled Water
  • 1998: Hall of Fame voor Bridge over Troubled Water


In Nederland ontving hij drie Edisons:

  • 1972: Categorie Pop Internationaal voor Paul Simon
  • 1981: Categorie Musical/Film Internationaal voor One Trick Pony
  • 1987: Categorie Singer/Songwriter Internationaal voor Graceland

Bronvermelding[bewerken]

Literatuur[bewerken]

Verwijzingen[bewerken]

  1. a b c d e Warner, Jay (2006). American Singing Groups: A History from 1940s to Today, p. 465-466. Uitg.: Hal Leonard Corporation, ISBN 9780634099786.
  2. a b Eliot 2010, p. 9.
  3. a b Ruhlmann, William. Biografie van Paul Simon. Allmusic. Geraadpleegd op 27 augustus 2012.
  4. Unterberger, Richie. Tom & Jerry - Overview - Biography. Allmusic. Geraadpleegd op 27 augustus 2012.
  5. MacSwan, Angus (16 juli 2012). "Paul Simon fetes Graceland with London extravaganza". UK Reuters. Geraadpleegd op 19 juli 2012.

Externe links[bewerken]

Wikiquote Wikiquote heeft een collectie Engelse citaten gerelateerd aan: Paul Simon