Naar inhoud springen

Peter Mandelson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Baron Mandelson
Peter Mandelson
Peter Benjamin Mandelson in 2025
Peter Benjamin Mandelson in 2025
Geboren 21 oktober 1953
Londen, Engeland
Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Politieke partij Labour Party
Partner Reinaldo Avila da Silva
(vanaf 1998)
Beroep Politicus en diplomaat
Handtekening Handtekening
First Secretary of State
Aangetreden 5 juni 2009
Einde termijn 11 mei 2010
Premier Gordon Brown
Voorganger John Prescott (2007)
Opvolger William Hague
Lord President of the Council
Aangetreden 5 juni 2009
Einde termijn 11 mei 2010
Premier Gordon Brown
Voorganger Janet Royall
Opvolger Nick Clegg
Minister van Economische Zaken
Aangetreden 3 oktober 2008
Einde termijn 11 mei 2010
Premier Gordon Brown
Voorganger John Hutton
Opvolger Vince Cable
Aangetreden 27 juli 1998
Einde termijn 23 december 1998
Premier Tony Blair
Voorganger Margaret Beckett
Opvolger Stephen Byers
Minister voor Noord-Ierland
Aangetreden 11 oktober 1999
Einde termijn 24 januari 2001
Premier Tony Blair
Voorganger Mo Mowlam
Opvolger John Reid
Minister zonder portefeuille
Aangetreden 2 mei 1997
Einde termijn 27 juli 1998
Premier Tony Blair
Voorganger Brian Mawhinney
Opvolger Charles Clarke (2001)
Lid van het Hogerhuis
Huidige functie
Aangetreden 13 oktober 2008
Lid van het Lagerhuis
voor Hartlepool
Aangetreden 9 april 1992
Einde termijn 8 september 2004
Voorganger Ted Leadbitter
Opvolger Iain Wright
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Peter Benjamin Mandelson, Baron Mandelson (Londen, Engeland, 21 oktober 1953) is een Britse politicus. Hij was tussen 1994 en 2010 een van de belangrijkste politici van de Labour Party.

Hij was een van de architecten van New Labour en een top-adviseur van Tony Blair. In het kabinet-Blair I was hij minister zonder portefeuille (1997-1998), minister van Economische Zaken (1998) en minister voor Noord-Ierland (1999-2001). Hij trad als minister van Economische Zaken en als minister voor Noord-Ierland af vanwege omstreden banden met vermogende zakenlieden.

Hij was van 2004 tot 2008 Eurocommissaris voor Handel in de Commissie-Barroso I. In het kabinet-Brown was hij wederom minister van Economische Zaken (2008-2010) en Lord President of the Council en First Secretary of State (2009-2010). Sinds 2008 is hij als Baron Mandelson lid van het Hogerhuis.

In 2024 benoemde premier Keir Starmer Mandelson tot Britse ambassadeur in de VS. Op 11 september 2025 werd hij ontheven uit deze functie. Hij was in opspraak gekomen voor zijn relaties met de overleden investeerder en zedendelinquent Jeffrey Epstein. In februari 2026 werd bekend dat hij als minister in 2008 vertrouwelijke en marktgevoelige informatie met Epstein had gedeeld. Mandelson stapte uit de Labour Party en gaf ook zijn zetel in het Hogerhuis op.

Levensloop

[bewerken | brontekst bewerken]

Mandelsons vader was Joods. Zijn grootvader Herbert Morrison was een belangrijk politicus voor de Labour Party tussen 1935 en 1955. en was ook verschillende keren minister in het kabinet-Churchill I en -Attlee.

Hij studeerde filosofie, politicologie en economie en haalde een Bachelor aan het St Catherine's College (Oxford). In 1979 werd hij gekozen als gemeenteraadslid van de Londense deelgemeente Lambeth. Hij werkte korte tijd voor de televisie alvorens in 1985 aan te treden als hoofd communicatie van de Labour Party. In die hoedanigheid werd hij gezien als de eerste Britse spindoctor. Mandelson is een verklaard aanhanger van de Derde Wegideologie.

In 1992 werd hij zelf gekozen als lid van het Lagerhuis voor het district Hartlepool. Ook in het Lagerhuis hield hij zich voornamelijk bezig met public relations en voorlichting. Hij leidde de uiterst succesvolle verkiezingscampagne van Tony Blair in 1997, in wiens kabinet hij vervolgens werd opgenomen als minister zonder portefeuille, vooral belast met in- en externe communicatie. Hij werd ook verantwoordelijk voor het Millennium Domeproject. In 1998 werd hij minister voor handel en industrie (economische zaken). Aan het einde van dat jaar kwam hij in opspraak, doordat hij een rentevrije lening had bij een bevriende miljonair wiens handel en wandel ook door het ministerie van Mandelson werd onderzocht. Hij trad daarop af, om tien maanden later terug te keren als minister voor Noord-Ierland. In 2001 moest hij opnieuw aftreden, dit keer omdat hij zijn collega van Binnenlandse Zaken onder druk had proberen te zetten om een Indiase zakenman, die een van de grote sponsoren was van het Millennium Domeproject, te naturaliseren.

Hij was Europees commissaris voor Handel van 2004 tot 2008 in de Commissie-Barroso I. In 2008 werd hij benoemd tot lid van het Hogerhuis.

In 2008 keerde hij als lord Mandelson terug in het kabinet-Brown: eerst als minister van Economische Zaken en vanaf 2009 ook als First Secretary of State en Lord President of the Council. Nadat Labour de algemene verkiezingen van 2010 had verloren, was Mandelson medeoprichter van Global Counsel, een lobbybedrijf gevestigd in Londen. In juli 2010 publiceerde hij zijn politieke memoires, die nogal wat stof deden opwaaien, onder meer doordat hij Blair en Brown afschilderde als maffiosi en bedriegers.[1]

Mandelson met president Donald Trump na het aanbieden van zijn geloofsbrieven als ambassadeur (2024)

Mandelson bleef actief in de Labourpartij. Toen Labour in 2024 de Lagerhuisverkiezingen won, benoemde premier Keir Starmer Mandelson tot ambassadeur in Washington.

Contacten met Jeffrey Epstein

[bewerken | brontekst bewerken]

Op 11 september 2025 werd Mandelson ontslagen als ambassadeur, omdat bleek dat zijn banden met de veroordeelde zedendelinquent en investeerder Jeffrey Epstein en diens medeplichtige Ghislaine Maxwell hechter waren geweest dan oorspronkelijk aangenomen.[2][3]

In februari 2026 kwam er nieuwe informatie naar buiten over Mandelsons contacten met Epstein. Hij zou als minister in het kabinet-Brown ten tijde van de financiële crisis in 2008 en de daaropvolgende eurocrisis onder andere marktgevoelige informatie over een reddingsplan voor de euro aan Epstein hebben gelekt.[4] Mandelson maakte bekend uit de Labour Party te stappen om verdere schade voor de partij te voorkomen; een dag later gaf hij ook zijn zetel in het Hogerhuis op. De politie nam de zaak als een mogelijk ambtsmisdrijf in onderzoek. [5][6][7] Op 23 februari 2026 werd Mandelson gearresteerd en enkele uren later op borgtocht vrijgelaten.[8]

Voorganger:
Mo Mowlam		 Minister voor Noord-Ierland
1999–2001		 Opvolger:
John Reid
Voorganger:
Neil Kinnock
Chris Patten		 Brits Eurocommissaris
2004–2008		 Opvolger:
Catherine Ashton
Voorganger:
Margaret Beckett
John Hutton		 Minister van Economische Zaken
1998
2008–2010		 Opvolger:
Stephen Byers
Vince Cable
Voorganger:
Janet Royall		 Lord President of the Council
2009–2010		 Opvolger:
Nick Clegg
Voorganger:
John Prescott
(2007)		 First Secretary of State
2009–2010		 Opvolger:
William Hague
Zie de categorie Peter Mandelson van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.
Overgenomen van "https://nl.wikipedia.org/w/index.php?title=Peter_Mandelson&oldid=70756001"