Raffaella Reggi

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Raffaella Reggi
Faenza 1981
Faenza 1981
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Italië Italiaanse
Geboorteplaats Faenza, Italië
Geboortedatum 27 november 1965
Woonplaats Faenza, Italië
Lengte 1,70 m
Gewicht 58 kg
Profdebuut 1983
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 875.853 US dollar
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 296–189
Titels 5 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 13e (25 april 1988)
Olympische Spelen Brons brons (1984)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (1989, 1990)
Vlag van Frankrijk Roland Garros kwartfinale (1987)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 4e ronde (1986, 1987)
Vlag van Verenigde Staten US Open 4e ronde (1986)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 126–122
Titels 4 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 25e (24 juni 1991)
Olympische Spelen 2e ronde (1992)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (1991)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (1987, 1989, 1990, 1992)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (1989)
Vlag van Verenigde Staten US Open kwartfinale (1988)
Gemengd dubbelspel
Winst-verliesbalans 17–8
Titels 1
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open kwartfinale (1990)
Vlag van Frankrijk Roland Garros halve finale (1986)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon kwartfinale (1987)
Vlag van Verenigde Staten US Open winst (1986)
Laatst bijgewerkt op: 9 april 2017
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Raffaella Reggi (Faenza, 27 november 1965) is een voormalig tennisspeelster uit Italië. Zij speelt rechtshandig en heeft een tweehandige backhand. Zij was actief in het proftennis van 1981 tot en met 1992. Op 14 september 1991 trad zij in het huwelijk met Maurizio Concato.[1] Daarna speelde zij nog korte tijd onder de naam Raffaella Reggi-Concato.

Loopbaan[bewerken]

Bij de junioren won Reggi in 1981 de Orange Bowl bij de meisjes tot en met 16 jaar.

Enkelspel[bewerken]

Reggi debuteerde in 1981 op het WTA-toernooi van Perugia. In 1983 had zij haar grandslamdebuut op Roland Garros. Later dat jaar nam zij ook aan de drie andere grandslamtoernooien deel.[2]

Reggi stond in 1985 voor het eerst in een WTA-finale, op het Italian Open in Tarente – hier veroverde zij haar eerste titel, door de Amerikaanse Vicki Nelson te verslaan.[3] In totaal won zij vijf WTA-titels, de laatste in 1990 in Tarente. Daarnaast was zij zesmaal verliezend finaliste, in het bijzonder op het Tier II-toernooi van Eastbourne in 1989 waar zij verloor van Martina Navrátilová.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de kwartfinale, op Roland Garros 1987 waar zij als veertiende geplaatst was – zij moest uiteindelijk haar meerdere erkennen in het derde reekshoofd Chris Evert. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de dertiende plaats, die zij bereikte in april 1988.

Dubbelspel[bewerken]

Reggi was in het dubbelspel minder actief dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 1982 op het Italian Open in Perugia, samen met de Canadese Carling Bassett.[4] In 1983 had zij haar grandslamdebuut op Roland Garros, met de Amerikaanse Pam Casale aan haar zijde. Later dat jaar nam zij met Casale ook aan het US Open deel.

Reggi stond in 1985 voor het eerst in een WTA-finale, op het Italian Open in Tarente, samen met landgenote Sandra Cecchini – hier veroverde zij haar eerste titel, door het Italiaanse koppel Patrizia Murgo en Barbara Romanò te verslaan.[3] In totaal won zij vier WTA-titels, de laatste in 1992 in Auckland, samen met de Zuid-Afrikaanse Rosalyn Fairbank-Nideffer. Daarnaast was zij tienmaal verliezend finaliste, in het bijzonder op het Tier I-toernooi van Montreal in 1990, samen met de Canadese Helen Kelesi.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de kwartfinale. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 25e plaats, die zij bereikte in juni 1991.

Gemengd dubbelspel[bewerken]

In 1986 won Reggi haar enige grandslamtitel, op het US Open, samen met de Spanjaard Sergio Casal. In de finale versloegen zij de Amerikanen Martina Navrátilová en Peter Fleming.

Tennis in teamverband[bewerken]

In de periode 1982–1992 maakte Reggi deel uit van het Italiaanse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 18–15. Viermaal bereikte zij de kwartfinale van de Wereldgroep (in 1984–1986 en 1991).

In 1991 nam zij met Paolo Canè deel aan de Hopman Cup – al in de eerste ronde verloren zij van de latere winnaars, Monica Seles en Goran Prpić uit het toenmalig Joegoslavië.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaar ranking
enkelspel
ranking
dubbelspel
1982 [5] 127
1983 47
1984 62
1985 42
1986 22 76
1987 17 66
1988 23 33
1989 21 37
1990 23 55
1991 75 29
1992 55 37

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 1985-05-05 Vlag van Italië WTA Tarente gravel Vlag van Verenigde Staten Vicki Nelson 6-4, 6-4
2. 1986-05-25 Vlag van Zwitserland WTA Lugano gravel Vlag van Bulgarije (1971-1990) Manuela Maleeva 5-7, 6-3, 7-6
3. 1986-11-16 Vlag van Puerto Rico WTA San Juan hardcourt Vlag van Joegoslavië (1943-1992) Sabrina Goleš 7-6, 4-6, 6-3
4. 1987-08-09 Vlag van Verenigde Staten WTA San Diego hardcourt Vlag van Australië Anne Minter 6-0, 6-4
5. 1990-05-06 Vlag van Italië WTA Tarente gravel Vlag van Frankrijk Alexia Dechaume 3-6, 6-0, 6-2
verloren finales
1. 1985-05-12 Vlag van Spanje WTA Barcelona gravel Vlag van Italië Sandra Cecchini 3-6, 4-6
2. 1987-04-05 Vlag van Verenigde Staten WTA Charleston gravel Vlag van Bulgarije (1971-1990) Manuela Maleeva 7-5, 2-6, 3-6
3. 1988-07-17 Vlag van België WTA Brussel gravel Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario 0-6, 5-7
4. 1989-06-25 Vlag van Verenigd Koninkrijk WTA Eastbourne gras Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová 6-7, 2-6
5. 1989-11-05 Vlag van Verenigde Staten WTA Indianapolis hardcourt (i) Vlag van Bulgarije (1971-1990) Katerina Maleeva 4-6, 4-6
6. 1991-02-11 Vlag van Noorwegen WTA Oslo tapijt (i) Vlag van Zweden Catarina Lindqvist 3-6, 0-6

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 1985-05-05 Vlag van Italië WTA Tarente gravel Vlag van Italië Sandra Cecchini Vlag van Italië Patrizia Murgo
Vlag van Italië Barbara Romanò
1-6, 6-4, 6-3
2. 1988-04-03 Vlag van Verenigde Staten WTA Tampa gravel Vlag van Verenigde Staten Terry Phelps Vlag van Verenigde Staten Cammy MacGregor
Vlag van Verenigde Staten Cynthia MacGregor
6-2, 6-4
3. 1991-02-17 Vlag van Oostenrijk WTA Linz tapijt (i) Vlag van Zwitserland Manuela Maleeva Vlag van Tsjecho-Slowakije Petra Langrová
Vlag van Tsjecho-Slowakije Radomira Zrubáková
6-4, 1-6, 6-3
4. 1992-02-02 Vlag van Nieuw-Zeeland WTA Auckland hardcourt Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Rosalyn Fairbank-Nideffer Vlag van Canada Jill Hetherington
Vlag van Verenigde Staten Kathy Rinaldi
1-6, 6-1, 7-5
verloren finales
1. 1988-07-17 Vlag van België WTA Brussel gravel Vlag van Bulgarije (1971-1990) Katerina Maleeva Vlag van Argentinië Mercedes Paz
Vlag van Denemarken Tine Scheuer-Larsen
6-7, 1-6
2. 1988-10-16 Vlag van Duitsland WTA Filderstadt hardcourt (i) Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Elna Reinach Vlag van Polen Iwona Kuczyńska
Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová
1-6, 4-6
3. 1989-08-20 Vlag van Verenigde Staten WTA Albuquerque hardcourt Vlag van Spanje Arantxa Sánchez Vicario Vlag van Australië Nicole Provis
Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Elna Reinach
6-4, 4-6, 2-6
4. 1989-10-15 Vlag van Duitsland WTA Filderstadt hardcourt (i) Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Elna Reinach Vlag van Verenigde Staten Gigi Fernández
Vlag van Verenigde Staten Robin White
4-6, 6-7
5. 1989-10-22 Vlag van Frankrijk WTA Bayonne hardcourt (i) Vlag van Zuid-Afrika (1928-1994) Elna Reinach Vlag van Nederland Manon Bollegraf
Vlag van Frankrijk Catherine Tanvier
6-7, 5-7
6. 1990-08-05 Vlag van Canada WTA Montreal hardcourt Vlag van Canada Helen Kelesi Vlag van Verenigde Staten Betsy Nagelsen
Vlag van Argentinië Gabriela Sabatini
6-3, 2-6, 2-6
7. 1991-02-11 Vlag van Noorwegen WTA Oslo tapijt (i) Vlag van België Sabine Appelmans Vlag van Duitsland Claudia Kohde-Kilsch
Vlag van Duitsland Silke Meier
6-3, 2-6, 4-6
8. 1991-10-06 Vlag van Italië WTA Milaan tapijt (i) Vlag van België Sabine Appelmans Vlag van Verenigde Staten Sandy Collins
Vlag van Verenigde Staten Lori McNeil
6-7, 3-6
9. 1992-02-16 Vlag van Oostenrijk WTA Linz tapijt (i) Vlag van Duitsland Claudia Porwik Vlag van Nederland Monique Kiene
Vlag van Nederland Miriam Oremans
4-6, 2-6
10. 1992-02-23 Vlag van Italië WTA Cesena tapijt (i) Vlag van België Sabine Appelmans Vlag van Frankrijk Catherine Suire
Vlag van Frankrijk Catherine Tanvier
forfait

WTA-finaleplaatsen gemengd dubbelspel[bewerken]

nr. finale toernooi ondergrond partner tegenstanders score
gewonnen finales
1. 1986-09-07 Vlag van Verenigde Staten US Open hardcourt Vlag van Spanje Sergio Casal Vlag van Verenigde Staten Martina Navrátilová
Vlag van Verenigde Staten Peter Fleming
6-4, 6-4 details

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Toernooi 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992  w-v 
Vlag van Australië Australian Open 1R g.t. 4R 4R 1R 6-4
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 3R 4R 2R KF 2R 2R 2R 1R 13-9
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2R 1R 4R 4R 3R 1R 9-6
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R 2R 2R 4R 3R 2R 1R 3R 11-8

Vrouwendubbelspel[bewerken]

Toernooi 1983 1984 1985 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992  w-v 
Vlag van Australië Australian Open g.t. 3R 1R KF 5-3
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 1R 1R 2R 3R 2R 3R 3R 3R 10-9
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 1R 2R 1-4
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 1R 3R KF 2R 6-7

Gemengd dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1983 1984 1986 1987 1990 1991  w-v 
Vlag van Australië Australian Open g.t. KF 1R 1-2
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3R HF 1R 5-3
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3R KF 3-2
Vlag van Verenigde Staten US Open 2R W HF 8-1

Externe links[bewerken]