Railverkeersleiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

De railverkeersleiding is het organisatieonderdeel van ProRail dat verantwoordelijk voor het leiden van het treinverkeer in Nederland. Er worden beslissingen genomen over het treinverkeer, zoals maatregelen om verstoringen in het treinverkeer te verhelpen of de gevolgen er van in de hand te houden. De railverkeersleiding bedient geen seinen en wissels. Een bekende oudere term is 'Centrale verkeersleiding', afgekort 'CVL', maar deze term komt niet helemaal overeen met railverkeersleiding. Een CVL-post was verantwoordelijk voor zowel de bediening van seinen en wissels, als voor het nemen van beslissingen over het treinverkeer.

Organisatie[bewerken]

In bijna heel Nederland wordt de verkeersleiding uitgevoerd door ProRail. Voor het opzicht op enkele emplacementen waren tot 1 januari 2007 Nedtrain of Railion verantwoordelijk. Sinds 1 januari 2007 zijn ook deze activiteiten ondergebracht bij ProRail Verkeersleiding.

Op de Rotterdamse Havenspoorlijn waren plannen om niet langer ProRail verantwoordelijk te laten zijn voor de Verkeersleiding, maar het nieuwe bedrijf Keyrail. Dit bedrijf is belast met de commerciële exploitatie van de Betuweroute. Onder andere door het stuklopen van cao-onderhandelingen en onvrede onder de medewerkers van ProRail Verkeersleiding is de oprichting van een aparte VL binnen Keyrail nooit geslaagd. Ook bleek de spoorwegwet slechts de mogelijkheid te bieden voor één spoorwegbeheerder in Nederland. In 2011 is besloten dat de Verkeersleiding voor dit gebied door ProRail wordt uitgevoerd en overleg met Keyrail over de te volgen koers plaatsvindt.

Werkwijze[bewerken]

De landelijke- en decentrale railverkeersleiding deelt bij afwijking van de dienstregeling paden toe aan de verschillende treinen en beheert de resterende spoorcapaciteit. Zij is verantwoordelijk voor de planning op korte termijn, tot 36 uur vooraf.

Veiligheidsberichten[bewerken]

De gespreksdiscipline bij communicatie tussen machinist en treindienstleider omvat het gebruik van het NATO-alfabet, en het als losse cijfers uitspreken van getallen (treinnummer, kilometrering, wisselnummer, spoornummer, e.d.), met uitzondering van data en tijden. Een maand wordt aangeduid met het maandnummer; dag, maand, jaar, uren en minuten worden elk uitgesproken als getal, bijvoorbeeld 12 juni 2012 wordt twaalf-zes-tweeduizendtwaalf‟, en 10.52 wordt tien uur tweeënvijftig. Er moet worden afgesloten met ‘over’ of ‘sluit’. Bij contact met andere instanties moet men alert zijn op mogelijk verwarren van spoor 12, intern uitgesproken "een-twee", met het perron met de sporen 1 en 2. [1][2]

De bediening van seinen en wissels[bewerken]

De treindienstleider stelt de wissels in en bedient de seinen die deze wissels beveiligen. Hij zorgt daarmee voor een veilige afwikkeling van het treinverkeer. De opzichter voert deze taak - meest op rangeerterreinen - uit zonder seinen en centraal bediende wissels. Voor elke beweging geeft hij de machinist mondeling toestemming.

Seinen langs de spoorbaan[bewerken]

Langs de vrije baan, ofwel een stuk spoor zonder wissels, worden de seinen niet bediend door de treindienstleider: hier geeft een sein automatisch aan of het achterliggende spoorgedeelte veilig bereden kan worden. Zie ook: blokstelsel.

Nieuwe sporen, zoals de HSL-Zuid, de Betuweroute en de viersporige lijn Amsterdam-Utrecht, worden aangelegd als bedienbare baan. Dat wil zeggen dat ook de stukken spoor zonder wissels kunnen worden bediend door de treindienstleider. Het voordeel hiervan is dat het bij een calamiteit gemakkelijker is treinen terug te laten rijden.

Zie ook[bewerken]

Verwijzingen[bewerken]

  1. Nico wordt November. ProRail (20 augustus 2013). Geraadpleegd op 12 april 2018
  2. Regeling Communicatieprocedures veiligheidsberichten (pdf). ProRail (24 mei 2012). Geraadpleegd op 12 april 2018