Rika Steyaert

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Rika Steyaert
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Volledige naam Hendrika Julia Steyaert
Geboren Beerzel, 21 april 1925
Overleden Leuven, 3 april 1995
Kieskring Flag of the Brussels-Capital Region.svg Brussel
Regio Vlag Brussels Hoofdstedelijk Gewest Brussel
Vlag Vlaamse Gemeenschap Vlaamse Gemeenschap
Land Vlag van België België
Partij CVP
Functies
? - 1964 Diensthoofd studiedienst KAV
1964 - 1973 Algemeen secretaris KAV
1967 - 1973 Ondervoorzitter ACW
1974 - 1987 Volksvertegenwoordiger
1974 - 1980 Lid Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap
1979 - 1980 Staatssecretaris voor Nederlandstalige Gemeenschapszaken
1980 - 1987 Lid Vlaamse Raad[1]
1980 Staatssecretaris voor de Nederlandstalige Gemeenschap
1980 - 1981 Staatssecretaris voor de Vlaamse Gemeenschap
1981 - 1988 Vlaams minister van Gezin en Welzijnszorg
1989 - 1995 Voorzitter NCOS
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Hendrika (Rika) Julia Steyaert (Beerzel, 21 april 1925 - Leuven, 3 april 1995) was een Belgisch bestuurder en politica voor de CVP.

Levensloop[bewerken]

Steyaert was de jongste van vier kinderen van Edmond Steyaert en Maria Depondt. Ze doorliep de Latijns-Griekse humaniora in de Rijksmiddelbare school van Laken (1937-1943) en studeerde vervolgens af als maatschappelijk assistent aan het Hoger Instituut voor Maatschappelijk en Cultureel Werk te Brussel (1943-1945).

Vervolgens werd ze actief binnen de christelijke arbeidersbeweging. Van 1946 tot 1954 was ze maatschappelijk assistent in het centrum voor maatschappelijk dienstbetoon in Elsene en van 1954 tot 1959 werkte ze op de studiedienst van het KAV, waarvan ze diensthoofd was tot in 1964. Vervolgens was ze van 1964 tot 1973 algemeen secretaris van deze organisatie en van 1967 tot 1973 nationaal ondervoorzitter van het ACW.

Voorts was ze van 1955 tot 1964 secretaris van de Beroepsvereniging van Katholieke Maatschappelijke Assistenten, van 1956 tot 1966 lid van het Belgisch Comité voor Maatschappelijk Werk en van 1957 tot 1973 lid van de Union Catholique Internationale de Service Social en van de Wereldbeweging van de Kristelijke Arbeiders (WBA). Tevens was ze van 1970 tot 1973 bestuurder van de BAC en vanaf 1960 lid van het Inrichtend Comité van het Hoger Instituut voor Maatschappelijk en Cultureel Werk in Brussel en lid van het kerncomité van het Centrum voor Arbeiderspastoraal.

Vanaf 1972 werd ze politiek actief. Ze was lid, ondervoorzitster en beleidsverantwoordelijke voor Volksontwikkeling van de Nederlandse Commissie voor de Cultuur van de Brusselse agglomeratie. Daarnaast was ze adviseur voor Volksontwikkeling bij de minister van Nederlandse Cultuur en Vlaamse Aangelegenheden Jos Chabert, verbonden aan de Nederlandse Commissie voor de Cultuur van de Brusselse agglomeratie en voorzitter voor het Onthaalcentrum voor Gastarbeiders van de provincie Brabant (OCGB).

In maart 1974 werd ze verkozen op de CVP-kieslijkst tot volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel en vervulde dit mandaat tot in december 1987. In de Kamer was ze lid van de commissies Cultuur en Tewerkstelling en Arbeid. Ze spitste zich toe op het vormingswerk en op de vrouwenproblematiek. Ze was ook de stuwende kracht achter de oprichting van Kind en Gezin. In de periode april 1974-oktober 1980 zetelde ze als gevolg van het toen bestaande dubbelmandaat ook in de Cultuurraad voor de Nederlandse Cultuurgemeenschap, die op 7 december 1971 werd geïnstalleerd. Vanaf 21 oktober 1980 tot december 1987 was ze lid van de Vlaamse Raad, de opvolger van de Cultuurraad en de voorloper van het huidige Vlaams Parlement.

Ze was van 3 april 1979 tot 18 mei 1980 staatssecretaris voor de Nederlandse Gemeenschap 1980 toegevoegd aan de minister van de Nederlandse Gemeenschap Rika De Backer (CVP) in de regeringen Martens I en II en van 18 mei 1980 tot 17 december 1981 staatssecretaris voor de Vlaamse Gemeenschap toegevoegd aan de minister van de Vlaamse Gemeenschap Rika De Backer en vervolgens Gaston Geens (CVP) in de regeringen Martens III, Martens IV en Marc Eyskens.[2] Vervolgens was ze van 22 december 1981 tot 4 februari 1988 lid van de Vlaamse Executieve, bevoegd voor Gezin en Welzijnszorg in de regeringen Geens I en II.[3]

In de jaren tachtig kwam er een discussie omtrent de uitbreiding van kinderopvang, na de splitsing van het Nationaal Werk voor Kinderwelzijn en de oprichting van Kind en Gezin als een agentschap van de Vlaamse overheid. Steyaert besliste toen tot een grootschalig onderzoek in Vlaanderen. Het onderzoek besloot dat, vanwege de hoge werkloosheid onder jonge vrouwen en de verwachte denataliteit, er geen extra nood was aan toenemende kinderopvang. Het bleef hier echter niet bij en in de volgende jaren bleek uitbreiding wel degelijk aan een nood te beantwoorden en het werkterrein zich breder uit te strekken dan alleen maar op het gebied van kinderopvang. Hiervan was Steyaert een van de motoren.

Na haar ministeriële carrière was ze van 1989 tot aan haar dood voorzitter van het Nationaal Centrum voor Ontwikkelingssamenwerking (NCOS).

Bibliografie[bewerken]

  • De Welzijnszorg in de Vlaamse Gemeenschap: De Jaren tachtig in perspectief[4]; De Poststraat; juni 1993
Voorganger:
Regina Cattrysse
Algemeen secretaris van de KAV
1964 - 1973
Opvolger:
Maria Meersman, Nora Dompas,
Mia Druwé & Han De Preytere
Voorganger:
Mark Eyskens
Staatssecretaris voor de Vlaamse Gemeenschap
1979 - 1981
Opvolger:
eigen regering
Vlaams minister van Gezin en Welzijnszorg
1981 - 1988
Opvolger:
Jan Lenssens