Rutherford Hayes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Rutherford Hayes
Rutherford Birchard Hayes
Rutherford Birchard Hayes
Geboren 4 oktober 1822
Delaware (Ohio)
Overleden 17 januari 1893
Fremont (Ohio)
Politieke partij Republikeinse Partij
Partner Lucy Webb Hayes (1852–1889) †
Beroep Politicus
Advocaat
Religie Methodisme
Handtekening Handtekening
19e president van de Verenigde Staten
Aangetreden 4 maart 1877
Einde termijn 4 maart 1881
Vicepresident(en) William Wheeler
Voorganger Ulysses S. Grant
Opvolger James Garfield
29e en 32e gouverneur van Ohio
Aangetreden 10 januari 1876
Einde termijn 2 maart 1877
Voorganger William Allen
Opvolger Thomas Lowry Young
Aangetreden 13 januari 1868
Einde termijn 8 januari 1872
Voorganger Jacob Cox
Opvolger Edward Noyes
Afgevaardigde voor Ohio
2e District
Aangetreden 4 maart 1865
Einde termijn 20 juli 1867
Voorganger Alexander Long
Opvolger Samuel Cary
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Rutherford Birchard Hayes (Delaware (Ohio), 4 oktober 1822 - Fremont (Ohio), 17 januari 1893) was de 19e president van de Verenigde Staten van 1877 tot 1881.

Vroege politieke carrière[bewerken]

Voordat hij president werd, was Hayes afgevaardigde voor de staat Ohio. Geboren te Delaware, Delaware County in die staat in 1822; zijn ouders waren Rutherford Hayes en Sophia Birchard. Hij volgde zijn opleidingen aan de normale scholen (geen privaat onderwijs), de Methodist Academy in Norwalk in Ohio en de Webb Voorbereidende School in Middletown in Connecticut. Hij studeerde af aan Kenyon College in Gambier, Ohio in augustus 1842 en van de Harvard Law School in januari 1845. Hij werd op 10 mei 1845 ingeschreven als advocaat en begon een kantoor in Lower Sandusky (tegenwoordig Fremont geheten). In 1849 verhuisde hij naar Cincinnati en begon daar een kantoor. Tussen 1857 en 1859 was hij stadsadvocaat. Op 27 juni 1861 ging hij onder de wapenen en werd aangesteld als majoor van het 23ste Regiment van de Ohio Vrijwillige Infanterie. Op 24 oktober werd hij bevorderd tot overste, op 24 oktober 1862 tot kolonel en op 9 oktober 1864 tot Brigadier der Vrijwilligers. Op 3 maart 1865 werd hij aangesteld als Generaal-Majoor der Vrijwilligers.

Hayes werd als Republikein gekozen in de 39ste en 40ste Congressen en diende daar van 4 maart 1865 tot 20 juli 1867, toen hij het Huis van Afgevaardigden verliet na kandidaat gesteld te zijn voor het gouverneurschap van Ohio. Hij was gouverneur van 1868 tot 1872 en kandidaat voor het 43ste Congres (maar hij verloor die verkiezing). Hij werd herkozen tot gouverneur in 1875 en diende in die rol van januari 1876 tot 2 maart 1877, toen hij het gouverneurschap vaarwel zei—hij was verkozen tot president van de Verenigde Staten. Omdat 4 maart 1877 een zondag was, legde hij de eed af op 3 maart in de Rode Kamer van het Witte Huis. Op 5 maart deed hij het nog eens dunnetjes over op het Oost-Balkon van het Capitool, nu met publiek erbij. Hij was president tot 4 maart 1881.

Zijn presidentschap[bewerken]

Hayes werd president na de tumultueuze en door schandalen gekenmerkte jaren van de regering-Grant. Sinds zijn diensttijd in de Amerikaanse Burgeroorlog had hij een reputatie als eerlijk man, toen hij als Generaal-Majoor weigerde om campagne te voeren voor een zetel in het Huis van Afgevaardigden met als opgegeven reden dat "iedere officier die zijn manschappen in de steek laat om verkiezingsraces te gaan houden, gescalpeerd zou moeten worden". Als gouverneur van Ohio konden zijn scrupules soms zelfs zijn politieke bondgenoten tot wanhoop drijven en kreeg hij de bijnaam "Old Granny" ("Ouwe Oma"). Desondanks was zijn tegenstander in de race om het Witte Huis, de Democraat Samuel J. Tilden, de favoriet en hij won de populaire verkiezing ook met een verschil van zo'n 250.000 stemmen (op 8,5 miljoen stemmers).

Staatsieportret

De verkiezingen van 1876[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Amerikaanse presidentsverkiezingen 1876 voor meer informatie over deze verkiezingen

De presidentsverkiezingen van de Verenigde Staten hangen echter niet af van de populaire stemming, maar van de beslissing van de Raad van Kiesmannen—waarin de Kiesmannen van vier staten geen beslissing konden nemen. Om te winnen, had een kandidaat 185 stemmen nodig. Tilden had er 184, Hayes 165 en 20 stemmen (van die vier staten) waren onbeslist. En om de zaak nog eens moeilijker te maken waren drie van die staten (Florida, South Carolina en Louisiana) Zuidelijke staten en dus onder militaire bezetting.

Na maanden van overleg en onderhandeling, kregen de Zuidelijke Democraten de verzekering dat als Hayes gekozen zou worden hij de Federale troepen uit het Zuiden terug zou trekken en de Reconstructie zou beëindigen. In ruil daarvoor stemden de Democraten toe in een commissie om de einduitslag te bepalen. Die commissie, bestaande uit acht Republikeinen en 7 Democraten stemde 8 tegen 7 om alle openstaande stemmen aan Hayes toe te kennen. De Republikeinen gaven hiervoor als excuus dat het probleem in die vier staten een vraagstuk was geweest over wie er nou wel en niet mocht stemmen. De Democraten voelden zich echter bestolen van het presidentschap en noemden Hayes verder "Rutherfraud".

Belangrijkste wetgeving[bewerken]

Gedurende zijn presidentschap tekende Hayes een aantal wetten, waaronder een op 15 februari 1879 waarin vrouwelijke advocaten het recht kregen om zaken te bepleiten voor het Amerikaanse Hooggerechtshof.

Na zijn presidentschap[bewerken]

Hayes stierf in Fremont in Ohio op 17 januari 1893, 70 jaar oud. Hij werd begraven op Oakwood Cemetery. Nadat zijn huis als gift aan de staat Ohio was gegeven als land voor het Spiegel Grove State Park werd hij daar in 1915 opnieuw begraven.

Benoemingen aan het Hooggerechtshof[bewerken]

Belangrijke gebeurtenissen gedurende zijn presidentschap[bewerken]

Kabinetsleden onder Hayes[bewerken]

Kabinetsleden Ministerie Periode Bijzonderheden
William Evarts Buitenlandse Zaken 1877 - 1881 Minister van Justitie onder Johnson + Grant
Carl Schurz Binnenlandse Zaken 1877 - 1881
George McCrary Oorlog 1877 - 1879
John Sherman Financiën 1877 - 1881 Minister van Buitenlandse Zaken onder McKinley
Charles Devens Justitie 1877 - 1881
Richard Wigginton Thompson Marine 1877 - 1880
David Key Posterijen 1877 - 1880
Alexander Ramsey Oorlog 1879 - 1881
Horace Maynard Posterijen 1880 - 1881
Nathan Goff Marine 1881

Externe link[bewerken]