Andrew Jackson

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Andrew Jackson
Andrew Jackson
Andrew Jackson
Geboren 15 maart 1767
Lancaster County (South Carolina)
Overleden 8 juni 1845
Nashville (Tennessee)
Politieke partij Democratische Partij
Partner Rachel Jackson (1794-1828) †
Beroep Politicus
Openbaar aanklager
Rechter
Agrariër
Militair (Generaal)
Religie Presbyterianisme
Handtekening Handtekening
7e president van de Verenigde Staten
Aangetreden 4 maart 1829
Einde termijn 4 maart 1837
Vicepresident(en) John Calhoun (1829–1832)
Martin Van Buren (1833–1837)
Voorganger John Quincy Adams
Opvolger Martin Van Buren
Senator voor Tennessee
Aangetreden 4 maart, 1823
Einde termijn 14 oktober 1825
Voorganger John Williams
Opvolger Hugh White
Aangetreden 26 september 1797
Einde termijn 5 april 1798
Voorganger William Cocke
Opvolger Daniel Smith
1e gouverneur Florida
Aangetreden 10 maart 1821
Einde termijn 12 november 1821
Voorganger Eerste
Opvolger William Duval
Afgevaardigde voor Tennessee
Gehele District
Aangetreden 4 december 1796
Einde termijn 26 september 1797
Voorganger Eerste
Opvolger William Claiborne
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Andrew Jackson (Lancaster County (South Carolina), 15 maart 1767 - Nashville (Tennessee), 8 juni 1845) was de 7de president van de Verenigde Staten van 1829 tot 1837. Jackson was een van de oprichters van de Democratische Partij en was de eerste Democratische president. Jackson stond bekend als Old Hickory (letterlijk: oude notenboom, maar in de VS een uitdrukking die gebruikt wordt om sterke, taaie mensen mee aan te geven). Jackson overleed in 1845 op 78-jarige leeftijd.

Vroege leven[bewerken]

Andrew Jackson werd geboren op 15 maart 1767, het is niet bekend waar, maar volgens hemzelf in de Amerikaanse staat South Carolina. Tijdens de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog was hij, net als zijn twee oudere broers, vanaf 1780 (hij was toen 13) in dienst als koerier. Nog datzelfde jaar werden hij en zijn oudere broer Robert Jackson door de Engelsen gevangengenomen. Tijdens zijn gevangenschap weigerde de jonge Andrew een keer om de schoenen van een Engelse officier te poetsen. Deze officier haalde naar hem uit met zijn sabel, waardoor hij littekens aan zijn hoofd en zijn linkerhand opliep. Ook liepen zowel hij als zijn broer Robert tijdens hun gevangenschap pokken op. Jackson overleefde de ziekte, maar zijn oudere broer overleed enkele dagen na hun vrijlating. Deze ervaringen met de Engelsen, en eveneens het feit dat de Oorlog aan zijn heel directe familie het leven kostte, zorgden ervoor dat Jackson een enorme afkeer van Engelsen kreeg. Hij was de laatste president van de Verenigde Staten die had meegevochten tegen de Engelsen, en de tweede president die in krijgsgevangenschap is geweest (Washington werd tijdens de Zevenjarige Oorlog vastgehouden door de Fransen).

Politieke carrière[bewerken]

Portret

Hij werd in 1796 lid van het Congres van Tennessee, en senator in 1797. Tussen 1798 en 1804 was hij lid van het Hooggerechtshof van Tennessee. Hij werd gouverneur van Florida (1821) en was senator van 1823 tot 1825. In 1828 werd hij voor de eerste maal tot president verkozen en in 1832 werd hij herkozen.

Oorlog van 1812[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Oorlog van 1812 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

In de oorlog van 1812 vocht Jackson vooral tegen lokale Native Americans uit het westen van Florida, waaronder de Creek. Deze stammen verzetten zich tegen de Amerikaanse drang westwaarts en de onderwerping aan de Verenigde Staten. Jackson wist hen echter te verslaan en via het Verdrag van Fort Jackson werd de Creek-Indianen een gebied van ongeveer 90.000 km² ontnomen.

Verder was Jackson ook de Amerikaanse bevelhebber in de slag bij New Orleans (8 jan. 1815). Hier wist hij de Britten een verpletterende nederlaag toe te brengen, maar de slag werd uitgevochten toen men in Gent al tot een akkoord was gekomen tussen de Britse en Amerikaanse regering. Door de trage communicatie werd dit te laat doorgegeven aan de troepen nabij New Orleans, waardoor de legers elkaar toch bevochten.

Eerste Seminolenoorlog en annexatie van Florida[bewerken]

In 1818 kreeg hij het bevel in de oorlog tegen de Seminole in Florida, vanwege zijn eerdere ervaring in het vechten tegen Native Americans. Hij won de strijd tegen de Seminole én de Spanjaarden (aan wie Florida toebehoorde) en bezette het gebied. Zijn bruuske inval in Florida werd nog controversiëler toen hij twee gevangen Britse geheime agenten executeerde, wat tot een diplomatieke rel zorgde. In 1819 stond Spanje Florida echter officieel af aan de VS. Het werd een territorium binnen de Verenigde Staten in 1821 na ratificatie door het Amerikaans Congres. Andrew Jackson werd de eerste gouverneur.

Indian Removal Act en controverse[bewerken]

Jackson was als president verantwoordelijk voor de wet (de Indian Removal Act) uit 1830, die alle Native Americans in het oosten moest verplaatsen naar het gebied ten westen van de Mississippi. Dit was een belangrijke factor in de onderwerping van Native Americans, hun opname in de Amerikaanse kapitalistische economie en daarmee de vernietiging van hun traditionele jachtcultuur.

Andrew Jackson is altijd een omstreden figuur geweest door zijn harde aanpak, maar vooral zijn behandeling van de oorspronkelijke bewoners van de VS zorgden ervoor dat hij vandaag de dag wordt aanschouwd als één van de slechtere, toch zeker één van de meest controversiële, presidenten uit de geschiedenis van de VS.

Jacksoniaanse democratie[bewerken]

Desondanks was Jackson in zijn tijd heel populair vanwege zijn ideologie, en ook tegenwoordig zijn er nog aanhangers van te vinden, de Jacksoniaanse democratie. Deze ideologie, die zijn roots vindt in het rurale Amerika van de vroege 19e eeuw, heeft een aantal voorgeschreven punten:

  • Universeel stemrecht voor alle blanke mannen.
  • Manifest Destiny.
  • Patronage: het Spoils System werd geïntroduceerd waarbij aanhangers en aanverwanten politieke functies kregen in de nieuwe regering. Dit staat tegenover het meritocratisch systeem waarbij men rekening houdt met competentie in plaats van aanhanging of verwantschap.
  • Inperken van de macht van de federale overheid over de afzonderlijke staten. Na verloop van tijd zal Jackson echter zo veel mogelijk presidentiële macht bijeengaren.
  • Strikte interpretatie van de Grondwet van de Verenigde Staten.
  • Oppositie tegenover de banken: Jackson was een fel tegenstander van de bankensector en de monopolies die sommige banken verwierven, vooral de Nationale Bank (Second Bank of the United States).

Aanslag[bewerken]

In 1835 woonde Jackson de begrafenis van een Congreslid bij. Na afloop trok de werkloze Richard Lawrence, die ontevreden was over zijn situatie, een pistool. Dit wapen weigerde en ook toen de aanvaller een tweede pistool trok weigerde het wapen te vuren. Volgens overleveringen begon Jackson vervolgens op de man in te slaan met zijn wandelstok totdat hij tot bedaren werd gebracht. Lawrence werd intussen ook overmeesterd.

Lawrence werd vrijgesproken om reden van waanzin en spendeerde de rest van zijn leven in een psychiatrische inrichting. Jackson was ervan overtuigd dat de aanslag was gepland door zijn politieke tegenstanders in zijn strijd tegen de Nationale Bank (Second Bank of the United States).

Overlijden[bewerken]

Jackson op 78-jarige leeftijd

Andrew Jackson stierf op 8 juni 1845, op 78-jarige leeftijd, aan een combinatie van chronische tuberculose, hartfalen en longoedeem.

Kabinetsleden onder Jackson[bewerken]

Kabinetsleden Ministerie Periode Bijzonderheden
Martin Van Buren Buitenlandse Zaken 1829 - 1831 8e president van de VS
John Eatron Oorlog 1829 - 1831
Samual Ingham Financiën 1829 - 1831
John Berrien Justitie 1829 - 1831
John Branch Marine 1829 - 1831
William Barry Posterijen 1829 - 1831
Edward Livingston Buitenlandse Zaken 1831 - 1833
Lewis Cass Oorlog 1831 - 1836
Louis McLane Financiën 1831 - 1833
Buitenlandse Zaken 1833 - 1837
Roger Taney Justitie 1831 - 1833
Financiën 1833 - 1834
Levi Woodbury Marine 1831 - 1834
Posterijen 1831 - 1834
Financiën 1834 - 1837 Idem onder Van Buren
Benjamin Butler Justitie 1833 - 1837 Idem onder Van Buren
John Forsyth Buitenlandse Zaken 1834 - 1837 Idem onder Van Buren
Mahlon Dickerson Marine 1834 - 1837 Idem onder Van Buren
Posterijen 1834 - 1837