Spelcartridge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Spelcartridges voor de ColecoVision.
De binnenzijde van een cartridge voor de Nintendo 64.

Een spelcartridge is een chip omgeven door een beschermend doosje van hard plastic. Op de chip staat een computerspel.

De cartridge moet in een speciale sleuf van een spelcomputer worden geplaatst, waarna het spel kan worden gespeeld. Tegenwoordig maken spelcomputers geen gebruik meer van cartridges, met uitzondering van draagbare spelcomputers. De software staat tegenwoordig meestal op een cd, dvd of geheugenkaart.

Homecomputers zoals MSX en de Commodore 64 hebben ook een sleuf voor de invoer van cartridges. Deze cartridges bevatten naast spellen soms ook programma's. Voorbeelden van dergelijke cartridges zijn de Final Cartridge en Simon's Basic.

De Nintendo 64 was een van de laatste homecomputers die gebruik maakte van spelcartridges. Dit zou niet zijn gebeurd als er geen breuk plaatsvond tussen Sony en Nintendo[bron?]. Sony en Nintendo zouden samen een homecomputer uitbrengen, maar dit werd geannuleerd[bron?]. Sony kwam met de Playstation die gebruik maakte van discs. Nintendo bleef dus bij cartridges. Discs waren interessanter voor spel-ontwerpers omdat er bijna 200x zo veel geheugen paste op een disc. Veel spel-ontwerpers haakten dus ook af bij Nintendo[bron?], waardoor Nintendo zelf veel spellen maakte. Populaire spellen voor de Nintendo 64 die ontworpen zijn door Nintendo zijn Super Smash Bros, Mario Kart 64, Mario Party Series en Paper Mario.