Stage Fright (1950)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Stage Fright
Misdaad achter het voetlicht (NL)[1]
Het groot alibi (B)[2]
Regie Alfred Hitchcock
Hoofdrollen Marlene Dietrich
Jane Wyman
Michael Wilding
Richard Todd
Muziek Leighton Lucas
Distributie Warner Bros
Première 23 februari 1950
Genre Suspense
Speelduur 110 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Stage Fright is een Britse film uit 1950 onder regie van Alfred Hitchcock. De hoofdrollen worden vertolkt door Marlene Dietrich, Jane Wyman en Michael Wilding. Hitchcocks dochter Patricia Hitchcock maakte in deze film haar acteerdebuut.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Jonathan Cooper, de minnaar van toneeldiva Charlotte Inwood, wordt door haar beschuldigd van de moord op haar man, terwijl (voor de kijker) het er meer op lijkt dat ze zelf de dader is. Jonathans vriendin Eve Gill wil zijn onschuld bewijzen en gaat daarom undercover als huishoudster “Doloris” bij huize Inwood. Jonathan laat ze zolang onderduiken in een huis aan de kust, dat eigendom is van haar vader.

Tijdens haar onderzoek leert Eve detective Wilfred Smith kennen. Ze krijgt langzaam gevoelens voor hem, maar wil ook trouw blijven aan Jonathan. Eves vader krijgt door waar ze mee bezig is, maar staat dit oogluikend toe.

Uiteindelijk gaan Eve, Smith en Eves vader naar een tuinfeestje waar Charlotte een optreden geeft. Hier hopen ze haar tot een bekentenis te dwingen. Eve slaagt erin Charlotte hardop te laten toegeven dat ze een hand gehad heeft in de dood van haar man, maar houdt vol dat ze hem niet zelf heeft omgebracht maar dat Jonathan dit gedaan heeft. Smith en Eves vader komen er ook bij, en Smith biecht op dat hij heeft ontdekt dat Jonathan inderdaad de echte moordenaar is. Hij heeft in het verleden zelfs vaker iemand vermoord.

Eve en Jonathan ontmoeten elkaar nadien nog eenmaal achter de schermen van een toneel, waarbij Jonathan bekent dat Charlotte hem heeft verleid tot het vermoorden van haar man. Eve vlucht geschokt en vol afgrijzen weg, terwijl Jonathan, die haar nu het zwijgen wil opleggen, wordt onthoofd door het veiligheidsgordijn van het toneel.

Rolverdeling[bewerken]

Jane Wyman in Stage Fright

Hitchcock heeft 39 minuten na aanvang van de film een cameo als een man die opkijkt naar Eve wanneer ze haar introductiespeech aan Charlotte hardop oefent. Hitchcock meldde op 4 juni 1950 in een interview in New York Times dat kijkers die hem hadden herkend zijn acteren maar matig vonden.

Achtergrond[bewerken]

Hoewel Hitchcock sinds 1939 in Hollywood had gewoond en gewerkt, maakte hij Stage Fright weer in het Verenigd Koninkrijk met vrijwel uitsluitend Britse acteurs. Alleen Jane Wyman en Marlene Dietrich waren niet Brits.

De film bevat een origineel lied van Cole Porter; The Laziest Gal In Town, gezonden door Dietrich. De kostuums van de film werden ontworpen door Christian Dior.

Stage Fright trok de aandacht vanwege het gebruik van “valse flashbacks”; flashbacks die weergeven hoe een bepaald persoon denkt dat een gebeurtenis is gegaan, in plaats van hoe die gebeurtenis werkelijk is gegaan.

De film bevat een aantal extra lange opnames, gelijk aan die in Rope (1948) en Under Capricorn (1949), beide geproduceerd door Hitchcock voor Transatlantic Pictures. Stage Fright zou ook worden uitgebracht door Transatlantic Pictures, maar werd uiteindelijk uitgebracht door Warner Brothers.

In Dietrichs biografie, geschreven door haar dochter Maria, is te lezen dat Dietrich niet goed overweg kon met Jane Wyman.

Prijzen en nominaties[bewerken]

In 1951 werd de film genomineerd voor een Edgar Allan Poe Award voor Beste Film.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Cinema Context Nederlandse titel
  2. (en) imdb Vlaamse titel
Speelfilms: The Pleasure Garden (1925) · The Mountain Eagle (1926) · The Lodger: A Story of the London Fog (1927) · The Ring (1927) · Downhill (1927) · Easy Virtue (1928) · The Farmer's Wife (1928) · Champagne (1928) · The Manxman (1929) · Blackmail (1929) · Juno and the Paycock (1930) · Murder!/Mary (1930) · The Skin Game (1931) · Rich and Strange (1931) · Number Seventeen (1932) · Waltzes from Vienna (1934) · The Man Who Knew Too Much (1934) · The 39 Steps (1935) · Secret Agent (1936) · Sabotage (1936) · Young and Innocent (1937) · The Lady Vanishes (1938) · Jamaica Inn (1939) · Rebecca (1940) · Foreign Correspondent (1940) · Mr. & Mrs. Smith (1941) · Suspicion (1941) · Saboteur (1942) · Shadow of a Doubt (1943) · Lifeboat (1944) · Spellbound (1945) · Notorious (1946) · The Paradine Case (1947) · Rope (1948) · Under Capricorn (1949) · Stage Fright (1950) · Strangers on a Train (1951) · I Confess (1953) · Dial M for Murder (1954) · Rear Window (1954) · To Catch a Thief (1955) · The Trouble with Harry (1955) · The Man Who Knew Too Much (1956) · The Wrong Man (1956) · Vertigo (1958) · North by Northwest (1959) · Psycho (1960) · The Birds (1963) · Marnie (1964) · Torn Curtain (1966) · Topaz (1969) · Frenzy (1972) · Family Plot (1976)
Korte films: Always Tell Your Wife (1923) · Elstree Calling (1930) · An Elastic Affair (1930) · Aventure malgache (1944) · Bon Voyage (1944)
Nooit voltooide films: Number 13 · The Short Night
Overig: Alfred Hitchcock Presents (1955-65) · The New Alfred Hitchcock Presents (1985-89) · Alfred Hitchcock: The Art of Making Movies (1990)