Tawhid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het geloof in één God, gebaar tijdens de salat

Tawhid (of spellingsvarianten als Tawhied en Tawheed) (Arabisch: توحيد), betekent letterlijk 'één maken'. Het woord wordt binnen de islam gebruikt om de 'eenheid van God' en het monotheïsme mee aan te duiden. God is daarmee één: volkomen ondeelbaar, volledig uniek en volstrekt ondefinieerbaar. Het wordt doorgaans tot een van de zuilen van geloof gerekend.

Wanneer moslims 'Allahu Akbar' (letterlijk: God is groots) uitroepen, bedoelen ze niet dat God groter dan iets is, Hij is immers enig, maar dat Hij eenvoudigweg groots is, Hij staat buiten alle vergelijkingen. Het patroon van het woord is eveneens te vinden in ahad, gerelateerd aan alleenstaande.

Tawhid binnen het salafisme[bewerken]

Met name binnen de puriteinse stromingen salafisme en wahabisme neemt tawhid een belangrijke plaats in. Volgelingen van die stromingen geloven dat het gehele leven ingericht is door God en dat de mensen zich aan de door God geopenbaarde wetten moeten houden. In de ogen van sommigen moet het ideaal van Tawhid zo worden uitgevoerd dat de wet van God de enige wet is, en daarmee bestaande burgerwetgeving niet relevant is.

Tawhid heeft binnen het salafisme drie aspecten:

  • Tawhid ar-Rububiyya is de overtuiging dat het universum door God geschapen is en in stand gehouden wordt.
  • Tawhid al-Asma was-Sifat betekent "eenheid van de schone namen en eigenschappen van God". Deze dienen nergens mee vergeleken te worden. Het is de overtuiging dat God nergens op lijkt en dat er ook niets is dat op God lijkt.
  • Tawhid al-'oeboediyyah betekent "God één verklaren door onze dienst aan Hem". Deze 'diensten' kunnen gebed, opoffering, beloftes en liefde inhouden.

Tawhid binnen het islamisme[bewerken]

Islamistische politieke partijen houden eveneens vast aan het principe van tawhid. Zij willen zeggen dat ook de politieke keuzes vanuit de islam gemaakt moeten worden. Hierbij zijn zij een voorstander van invoering van (een van de versies van) de sharia.

In Nederland is onder andere Mohammed Bouyeri, de moordenaar van Theo van Gogh, een aanhanger van de politieke versie van dit ideaal. Hij heeft dan ook verklaard de Nederlandse rechtsstaat niet te accepteren, omdat hij alleen Gods wetten accepteert. Samir Azzouz en de andere verdachten in de Piranhazaak noemden zichzelf wel de 'Leeuwen van Tawhid (asadul tawheed).

In andere landen, zoals Egypte en Saoedi-Arabië, zijn er ook groepen moslims die de burgerlijke wet niet respecteren en een wetgeving volgens het principe van 'tawhid' als ideaal zien. Die groepen worden vervolgd en onderdrukt.

Tawhid binnen het soefisme[bewerken]

Verschillende soefi-stromingen geloven dat God alles is en dat er buiten Hem niets kan bestaan. Als God het enige is dat bestaat betekent dat de wereld een weerspiegeling van God is.

Het tegenovergestelde van tawhid is sjirk, waarmee afgoderij en polytheïsme wordt bedoeld.

Zie ook[bewerken]