UCI Women's World Tour 2018

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Beste jongere Sofia Bertizzolo.

De UCI Women's World Tour 2018 is de derde editie van deze internationale wielerwedstrijdcyclus voor vrouwen, georganiseerd door de UCI. De eerste Women's World Tour in 2016 verving de wereldbeker voor vrouwen, die tussen 1998 en 2015 bestond.

Ten opzichte van de eerste twee jaren werd de editie van 2018 uitgebreid met één rittenkoers en twee eendagswedstrijden.[1] Zo zal de mannenwedstrijd Driedaagse van De Panne-Koksijde een wedstrijd van één dag krijgen voor vrouwen.[2] De Spaans-Baskische etappewedstrijd Emakumeen Bira, die dit jaar 31 jaar bestaat, heeft vanaf dit jaar ook de World Tour-status.[3] Het seizoen zal worden afgesloten op 21 oktober met de nieuwe Chinese wedstrijd de Ronde van Guangxi. De Amerikaanse Philadelphia Cycling Classic, die in 2017 geannuleerd werd, zal ook in 2018 niet terugkeren. In totaal telt deze editie 16 ééndagswedstrijden en zeven etappewedstrijden; bij elkaar 52 wedstrijddagen.[4] Naast twee wedstrijden in China en één in de Verenigde Staten, vinden alle overige wedstrijden plaats in Europa.[5]

In onderstaande tabel staan de vijftien ploegen die automatisch een uitnodiging krijgen voor alle wedstrijden.[6] Zij hebben wel startrecht, maar geen startplicht.

1-5 6-10 11-15
Vlag van Nederland Boels Dolmans Vlag van Verenigd Koninkrijk Wiggle High5 Vlag van Slovenië BTC City Ljubljana
Vlag van Australië Mitchelton-Scott Vlag van Nederland Waowdeals Vlag van Noorwegen Hitec Products
Vlag van Nederland Team Sunweb Vlag van Italië Alé Cipollini Vlag van Italië Astana
Vlag van Duitsland Cervélo-Bigla Vlag van Verenigde Staten Cylance Vlag van Denemarken Team Virtu
Vlag van Duitsland Canyon-SRAM Vlag van Frankrijk FDJ Nouvelle-Aquitaine Futuroscope Vlag van Italië Valcar PBM

Overzicht[bewerken]

De eerste vijf wedstrijden werden gewonnen door vijf verschillende rensters van vier verschillende ploegen en vier verschillende nationaliteiten. Anna van der Breggen won de Strade Bianche na een lange solo in bizarre weersomstandigheden. Een week later won haar ploeg- en landgenote Amy Pieters de Ronde van Drenthe. Ook de Trofeo Alfredo Binda werd in de stromende regen gewonnen na een indrukwekkende solo van de Poolse Katarzyna Niewiadoma; zij nam ook de leiding over in de World Tour. De Belgische Jolien D'Hoore won in eigen land de vernieuwde Driedaagse Brugge-De Panne. De Italiaanse voormalig wereldkampioene Marta Bastianelli versloeg D'Hoore drie dagen later in Gent-Wevelgem. De Belgische mocht hierdoor de leiderstrui dragen tijdens de Ronde van Vlaanderen, die deze keer gewonnen werd door Van der Breggen. De Olympisch kampioene startte haar solo van ruim 25 km op dezelfde plek waar later die dag Niki Terpstra zijn solo zou beginnen. Twee weken later ging ook de Amstel Gold Race naar Boels Dolmans: wereldkampioene Chantal Blaak won vanuit een kopgroep van oorspronkelijk acht rensters. Blaak nam hierdoor de leiderstrui over van haar ploeggenote Pieters. De laatste klassiekers, de Waalse Pijl en Luik-Bastenaken-Luik, werden net als het jaar ervoor een prooi voor Van der Breggen, die tevens de paarse leiderstrui terug om haar schouders kreeg. Na deze voorjaarsklassiekers begonnen de meerdaagse etappewedstrijden. De Tour of Chongming Island werd verrassend gewonnen door de Duitse Charlotte Becker, die de tweede etappe won vanuit een kopgroep, de enige etappe die niet uitdraaide op een massasprint. Doordat de Tour of California niet tijdens de eerste drie maar tijdens de laatste drie etappes van de mannenwedstrijd werd verreden, overlapte deze met de Spaans-Baskische Emakumeen Bira, waardoor veel Europese ploegen Baskenland verkozen boven Californië. Wel reden o.a. Megan Guarnier en veldrijdster Katie Compton voor de nationale selectie; winnares werd Katie Hall, die het jaar ervoor tweede werd op slechts één seconde. De Emakumeen Bira werd gewonnen door de Australische Amanda Spratt door een lange solo van 50 kilometer in de slotetappe, waardoor ze de leiderstrui veroverde op haar ploeggenote Van Vleuten.

Datum Wedstrijd Winnares Ploeg Leiderstrui Women's World Tour Leidster
3 maart Vlag van Italië Strade Bianche Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans Vlag van Nederland Anna van der Breggen
11 maart Vlag van Nederland Ronde van Drenthe Vlag van Nederland Amy Pieters Vlag van Nederland Boels Dolmans
18 maart Vlag van Italië Trofeo Alfredo Binda Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma Vlag van Duitsland Canyon-SRAM Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma
22 maart Vlag van België Driedaagse Brugge-De Panne Vlag van België Jolien D'Hoore Vlag van Australië Mitchelton-Scott
25 maart Vlag van België Gent–Wevelgem in Flanders Field Vlag van Italië Marta Bastianelli Vlag van Italië Alé Cipollini Vlag van België Jolien D'Hoore
1 april Vlag van België Ronde van Vlaanderen Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans Vlag van Nederland Amy Pieters
15 april Vlag van Nederland Amstel Gold Race Vlag van Nederland Chantal Blaak Vlag van Nederland Boels Dolmans Vlag van Nederland Chantal Blaak
18 april Vlag van België Waalse Pijl Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans Vlag van Nederland Anna van der Breggen
22 april Vlag van België Luik-Bastenaken-Luik Vlag van Nederland Anna van der Breggen Vlag van Nederland Boels Dolmans
26-28 april Vlag van China Tour of Chongming Island Vlag van Duitsland Charlotte Becker Vlag van Noorwegen Hitec Products
17-19 mei Vlag van Verenigde Staten Amgen Tour of California Vlag van Verenigde Staten Katie Hall Vlag van Verenigde Staten UnitedHealthcare
19-22 mei Vlag van Spanje Emakumeen Bira Vlag van Australië Amanda Spratt Vlag van Australië Mitchelton-Scott
13-17 juni Vlag van Verenigd Koninkrijk OVO Energy Women's Tour Vlag van Verenigde Staten Coryn Rivera Vlag van Nederland Team Sunweb
6-15 juli Vlag van Italië Giro d'Italia Int. Femminile Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott
17 juli Vlag van Frankrijk La Course by Le Tour de France Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten Vlag van Australië Mitchelton-Scott
28 juli Vlag van Verenigd Koninkrijk Prudential Ride London Vlag van Nederland Kirsten Wild Vlag van Verenigd Koninkrijk Wiggle High5
10 augustus Vlag van Zweden Open de Suède Vårgårda (TTT) Vlag van Nederland Boels Dolmans
13 augustus Vlag van Zweden Open de Suède Vårgårda Vlag van Nederland Marianne Vos Vlag van Nederland Waowdeals
16 augustus Vlag van Noorwegen Ladies Tour of Norway (TTT) Vlag van Nederland Team Sunweb
17-19 augustus Vlag van Noorwegen Ladies Tour of Norway
25 augustus Vlag van Frankrijk GP de Plouay-Bretagne
28 aug-2 sep Vlag van Nederland Boels Ladies Tour
16 september Vlag van Spanje La Madrid Challenge by La Vuelta
21 oktober Vlag van China Ronde van Guangxi

Puntentelling[bewerken]

Leiderstrui in Women's World Tour
Jongerentrui Women's World Tour

Individueel klassement[bewerken]

De nummers één tot en met veertig behalen punten in zowel de eendagskoersen als voor het eindklassement in de etappewedstrijden.[7]

Plaats 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e 11e 12e 13e 14e 15e 16e t/m 30e 31e t/m 40e
Punten 200 150 125 100 85 70 60 50 40 35 30 25 20 15 10 5 3

In de meerdaagse rittenkoersen zijn per etappe de volgende punten te behalen. Ook krijgt de draagster van de leiderstrui per etappe 5 punten.

Plaats 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e
Punten 25 20 18 16 14 12 10 8 6 4

Jongerenklassement[bewerken]

Elke wedstrijd behalen de eerste drie jongeren (onder 23 jaar aan het begin van het seizoen) respectievelijk 6, 4 en 2 punten.

Ploegenklassement[bewerken]

Per ploeg worden de punten van alle rensters opgeteld, plus de punten verdiend in de ploegentijdrit in Zweden, waar de 20 beste ploegen de volgende punten behalen. In ploegentijdritten krijgen ploegen de punten volgens onderstaande tabel. Voor het individueel klassement worden de punten gelijk verdeeld onder de rensters die in dezelfde tijd finishen.

Plaats 1e 2e 3e 4e 5e 6e 7e 8e 9e 10e 11e 12e 13e 14e 15e 16e t/m 30e
Punten 200 150 125 100 85 70 60 50 40 35 30 25 20 15 10 5

Klassement[bewerken]

Tussenstand UCI Women's World Tour 2018 (stand na 16 augustus)[8]
Individueel klassement Punt
Gold medal icon.svg Vlag van Nederland Anna van der Breggen Paarse leiderstrui 1160,33
Silver medal icon.svg Vlag van Nederland Annemiek van Vleuten 1100,86
Bronze medal icon.svg Vlag van Australië Amanda Spratt 1035,86
4 Vlag van Zuid-Afrika Ashleigh Moolman-Pasio 962,95
5 Vlag van Nederland Marianne Vos 959,86
6 Vlag van Polen Katarzyna Niewiadoma 749,66
7 Vlag van Nederland Amy Pieters 647,33
8 Vlag van België Jolien D'Hoore 635
9 Vlag van Verenigde Staten Coryn Rivera 588,33
10 Vlag van Nederland Chantal Blaak 578,90
Jongerenklassement (-23) Punt
Gold medal icon.svg Vlag van Italië Sofia Bertizzolo Licht blauwe leiderstrui 40
Silver medal icon.svg Vlag van Denemarken Amalie Dideriksen 20
Bronze medal icon.svg Vlag van Italië Elisa Balsamo 18
4 Vlag van Nederland Jeanne Korevaar 14
4 Vlag van Duitsland Liane Lippert 14
6 Vlag van Duitsland Lisa Klein 10
6 Vlag van Frankrijk Juliette Labous 10
8 Vlag van Rusland Maria Novolodskaja 8
9 Vlag van Nederland Lorena Wiebes 6
9 Vlag van Nederland Aafke Soet 6
9 Vlag van Italië Letizia Paternoster 6
9 Vlag van Tsjechië Nikola Nosková 6
9 Vlag van Noorwegen Susanne Andersen 6
Ploegenklassement Punt
Gold medal icon.svg Vlag van Nederland Boels Dolmans 3615
Silver medal icon.svg Vlag van Australië Mitchelton-Scott 3334
Bronze medal icon.svg Vlag van Duitsland Canyon-SRAM 2047
4 Vlag van Denemarken Cervélo-Bigla 1927
5 Vlag van Nederland Team Sunweb 1911
6 Vlag van Nederland Waowdeals 1890
7 Vlag van Verenigd Koninkrijk Wiggle High5 1575
8 Vlag van Italië Alé Cipollini 1364
9 Vlag van Italië Valcar PBM 670
10 Vlag van Italië Astana Women's Team 642

Externe link[bewerken]