United States Army Special Forces

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Groene baretten op de Vliegbasis Ramstein in Duitsland tijdens een ceremonie in 2011 voor zes soldaten die omkwamen tijdens een oefening in Koeweit
Leden van de 3rd Special Forces Group op verkenning tijdens een gevechtssituatie in Afghanistan in 2008
Leden van de 10th Special Forces Group geven opleiding in infanterie-technieken aan Malinese soldaten. Timboektoe, 2004
Een commando in opleiding maakt een vrijeval-parachutesprong boven Arizona terwijl twee instructeurs toekijken
Combat search and rescue-training van de 19th Special Forces Group boven Utah

De United States Army Special Forces, ook bekend als de Special Forces (SF) of Green Berets ("groene baretten"), zijn de commando's van het Amerikaanse leger. Deze speciale eenheid is voornamelijk belast met onconventionele oorlogvoering.[1]

De U.S. Army Special Forces werden opgericht in 1952. In 1961 gaf president John F. Kennedy de elite-eenheid het alleenrecht op het dragen van groene baretten. De eenheid valt onder het United States Army Special Operations Command (Airborne). Het hoofdkwartier is in Fort Bragg (North Carolina). De Special Forces werken nauw samen met de Special Activities Division (SAD) van de CIA, onder meer in Afghanistan.

De basisopleiding, Special Forces Qualification Course of kortweg Q Course geheten, duurt meestal 55 tot 95 weken. De commando's krijgen een intensieve opleiding in de taal en cultuur van de regio waarin ze gaan opereren. Hierna kunnen de commando's gespecialiseerde vervolgopleidingen volgen, waaronder een opleiding tot vrijeval-parachutist, duiker of sluipschutter.

Het boek The Green Berets van Robin Moore uit 1965 handelt over de Green Berets tijdens de Vietnamoorlog. Het boek was een bestseller en werd verfilmd als The Green Berets in 1968 met onder meer John Wayne en George Takei in de hoofdrollen.

Taken[bewerken]

De Special Forces hebben zeven hoofdtaken:[1]

Andere taken zijn:

Eenheden[bewerken]

De Special Forces zijn anno 2012 onderverdeeld in zeven groepen. De vijf hoofdgroepen, elk bestaand uit vier bataljons, zijn toegespitst op bepaalde regio's van de wereld. Naast deze vijf hoofdgroepen zijn er twee reserve-eenheden van de Army National Guard.

1st Special Forces Group[bewerken]

Hoofdkwartier: Fort Lewis. Een van de vier bataljons is gestationeerd op Okinawa (Japan). Gericht op de Stille Oceaan-regio.

3rd Special Forces Group[bewerken]

Hoofdkwartier: Fort Bragg. Gericht op Sub-Saharisch Afrika met uitzondering van de Hoorn van Afrika.

5th Special Forces Group[bewerken]

Hoofdkwartier: Eglin Air Force Base. Gericht op het Midden-Oosten, Centraal-Azië en de Hoorn van Afrika.

7th Special Forces Group[bewerken]

Hoofdkwartier: Eglin Air Force Base. Gericht op het Amerikaanse continent en het Caraïbisch gebied. Is begin 21e eeuw vooral actief geweest in Afghanistan.

10th Special Forces Group[bewerken]

Hoofdkwartier: Fort Carson. Een van de vier bataljons is gestationeerd in Böblingen (Duitsland). Gericht op Europa, het Midden-Oosten en Noord-Afrika.

19th Special Forces Group[bewerken]

Hoofdkwartier: Draper (Utah). Reserve-eenheid.

20th Special Forces Group[bewerken]

Hoofdkwartier: Birmingham (Alabama). Reserve-eenheid.

Zie ook[bewerken]