Étienne Jacques Travers
Étienne Jacques Travers, baron van Jever (Nederlands ook wel Steven Jacob Travers; 22 oktober 1765 - 10 september 1827) was een generaal in dienst van het Koninkrijk Holland, het Eerste Franse Keizerrijk van Napoleon en het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden. Hij vocht in de Slag bij Leipzig in 1813 en de Slag bij Waterloo in 1815 en raakte in beide veldslagen gewond.
Travers werd geboren in 1765 in Saint-Georges-de-Néhou in het Franse department Manche. In 1790, een jaar na het begin van de Franse Revolutie, ging hij in Franse legerdienst en steeg al snel in rang, van brigadier in 1792 tot majoor in 1804.
In juni 1806 ging hij in dienst van het Koninkrijk Holland, een vazalstaat van Napoleons Franse keizerrijk, en kreeg al snel verdere promotie, naar luitenant-kolonel op 3 juli en kolonel een dag later. Op 5 maart 1808 werd hij benoemd tot generaal-majoor en werd adjudant van Koning Lodewijk I van Holland. Ook werd hij geridderd in de Koninklijke Orde van Verdienste, benoemd tot Commandeur van de Koninklijke Orde van Holland en ontving het Grootkruis van de Koninklijke Orde der Unie.
In 1809 werd Travers genaturaliseerd tot Nederlander, en in 1810 werd hij benoemd tot Baron van Jever. Hij ontving het in 1807 op de Russen veroverde gebied Jever in Oost-Friesland, het kasteel van Jever en een jaarlijkse koninklijke toelage van 6.000 gulden, een enorm bedrag in die tijd.
Tijdens de Britse invasie van Walcheren in 1809 had hij het bevel over de reserves in Noord-Brabant en werd later bevelhebber van de kustverdediging.
Na de Franse annexatie van Nederland in 1810 ging Travers weer in Franse dienst, met de rang brigadegeneraal en een tweede adellijke titel, Baron de l'Empire. Hij diende in de Grande Armée en werd zwaargewond door een kanonskogel in de Slag bij Leipzig in 1813. Na Napoleons aftreden en verbanning in 1814 werd hij op non-actief gezet.
Tijdens de Honderd Dagen (na Napoleons ontsnapping van Elba en terugkeer naar Frankrijk) diende Travers weer als Frans generaal. Als bevelhebber van de 2e Kurassiersbrigade van de 13e Cavaleriedivisie vocht hij in de Slag bij Quatre-Bras en de Slag bij Ligny op 16 juni 1815, en de Slag bij Waterloo op 18 juni, waarbij hij gewond raakte.
In 1816 ging Travers weer in Nederlandse dienst, als generaal-majoor. Hij werd in 1825 gepromoveerd tot luitenant-generaal.
Travers stierf in 1827 op zijn kasteel Nieuwenhoven nabij Sint-Truiden in Belgisch-Limburg.
[bewerken] Bron
- Geert van Uythoven: Napoleonic & Revolutionary Wars (in het Engels)
