Elba

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Elba (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Elba.
Elba
Eiland van Italië
Tuscan archipelago.png
Locatie
Land Italië
Eilandengroep Toscaanse Archipel
Locatie Middellandse Zee
Algemeen
Oppervlakte 224 km²
Inwoners 30.000
Hoofdplaats Portoferraio
Omtrek 147 km
Elba gezien vanuit een vliegtuig

Elba (Italiaans: Isola d'Elba) is een eiland nabij Livorno, Italië. Het is het grootste eiland van de Toscaanse Archipel en na Sicilië en Sardinië het derde eiland van Italië. De hoofdstad is Portoferraio (wat letterlijk ijzerhaven betekent) waar bijna de helft (12.020 inwoners) van de bevolking woont. Hier werd tot voor kort het ijzererts overgeslagen dat aan de oostzijde van het eiland werd gedolven.

Het eiland is bereikbaar vanuit Piombino, van waaruit meerdere malen per dag veerboten varen naar Portoferraio en Rio Marina.[1] Er is ook een kleine internationale luchthaven op het eiland, luchthaven Marina di Campo.

Twee massieve vestingen domineren het havenbeeld. Via de Porte a Terra is het oude stadsdeel bereikbaar, bijvoorbeeld de Piazza della Republica, omzoomd door bomen. Via een steil straatje omhoog komt men bij de kerk Santissima Misericorde, die met veel marmer is gedecoreerd. Hier bevindt zich een gedenkplaat voor Napoleon en een kopie van de sarcofaag die in de Dôme des Invalides te Parijs staat. Op het eiland zijn drie musea aan Napoleon gewijd. In één ervan ligt onder andere een gezichtsmasker van Napoleon. De andere twee musea zijn de twee huizen waarin Napoleon verbleef tijdens zijn periode op Elba.

Geschiedenis[bewerken]

Het eiland is al sinds de 5e eeuw v.Chr. bewoond, door de Etrusken. Die kwamen af op het vele ijzer dat op het eiland was te vinden. De Etrusken hebben een weg over het hele eiland gemaakt, die nu geasfalteerd is en een indrukwekkende rit is door het natuurschoon van het eiland. Later kwamen de Romeinen die ook ijzer van het eiland haalden. Na de val van het Romeinse Rijk kreeg het eiland het flink te verduren tijdens de vele aanvallen van piraten en de Saracenen. In het begin van de 11e eeuw veroverde de Republiek Pisa het eiland. Elba bleef onderdeel van Pisa tot het in 1398 werd verkocht aan de familie Visconti, de heersers van Milaan. Al snel werd het eiland zich eigen gemaakt door de familie Appiani, de bestuurders van Piombino. Die had het eiland twee eeuwen in hun bezit, voordat ze in 1546 een deel afstond aan de Medici, de heersers van het toen zeer machtige Florence. De Appiani's kregen 31 jaar later echter weer de macht over het volledige eiland. In 1603 werd Elba Spaans bezit, en 199 jaar later, in 1802, werd het Frans. In 1815 werd Elba overgedragen aan het Groothertogdom Toscane. In 1860 ging het op in het nieuwe Koninkrijk Italië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het bezet door de Duitsers, maar in 1944 bevrijd door de Fransen.

Napoleon[bewerken]

De Franse keizer Napoleon Bonaparte verbleef van 4 mei 1814 tot 26 februari 1815 in ballingschap op Elba, nadat hij voor de eerste keer uit de macht gezet was. Hij werd tot keizer van het eiland benoemd en mocht een leger van 600 man onder zijn bewind hebben. Hij reorganiseerde het eiland, waardoor de economie sterk verbeterde. Hij liet tussen de twee eerder genoemde vestingen zijn residentie bouwen, het Palazzina dei Mulini, en in San Martino staat de zomerresidentie van Napoleon, een fraaie villa met uitzicht op de stad. Napoleon heeft zijn - luxueuze - verblijf op het eiland als vernederend ervaren; uiteindelijk, na tien maanden ontsnapte hij van het eiland en trok met getrouwen terug naar Frankrijk (zie Honderd Dagen).

Geografie[bewerken]

De Monte Capanne gezien vanuit Marciana Marina

Het eiland heeft een oppervlakte van 224 km² en telt circa 30.000 inwoners. De kustlijn meet 147 kilometer en de hoogste berg is de Monte Capanne (1019 m).

Bestuurlijk behoort Elba tot de provincie Livorno en de regio Toscane. Het eiland is verder onderverdeeld in acht gemeenten: Portoferraio, Campo nell'Elba, Capoliveri, Marciana, Marciana Marina, Porto Azzurro, Rio Marina en Rio nell'Elba.

Rondom het eiland liggen meerdere kleine rotseilanden die net als Elba tot de Toscaanse Archipel gerekend worden, zoals Corbella, Gemini, Liscoli, Remaiolo, Ortano, Scoglietto di Portoferraio, Topi en Triglia.

Er is ook een aantal baaien te vinden: onder andere Marina di Campo en Lacona.

Het huidige Elba[bewerken]

Tegenwoordig leeft Elba vooral van de wijnbouw en van het toerisme, voornamelijk uit Duitsland, al groeit de stroom van Nederlandse toeristen de laatste jaren sterk. De toeristen komen vooral af op de rust, natuur en de jachthavens. Ook om te duiken is Elba sterk aan te raden. Het eiland is bovendien vindplaats van veel edelstenen en mineralen, in het bijzonder toermalijn en pyriet.

Trivia[bewerken]

Galerij[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Veerboten naar het eiland Elba. Ferry Elba Reservation Geraadpleegd op August 2011