Abdicatie
Abdicatie of troonsafstand is het neerleggen van een meestal vorstelijke functie (bijvoorbeeld koning- of keizerschap) bij het leven, in tegenstelling tot beëindiging door overlijden. Vroeger was dit hoogst ongebruikelijk (een bekend voorbeeld is dat van Karel V ten gunste van zijn zoon Filips II), nu komt het vaker voor. In België, het Verenigd Koninkrijk, Monaco en de Scandinavische landen is het ongebruikelijk te abdiceren/troonsafstand te doen.
Inhoud |
Vrijwillige abdicatie [bewerken]
België [bewerken]
- Leopold III van België (1951)
Engeland en Ierland [bewerken]
- Jane Grey (1553)
Koninkrijk der Nederlanden [bewerken]
- Willem I (1840)
- Wilhelmina (1948)
- Juliana (1980)
- Beatrix (2013)
Volgens artikel 28 van de Nederlandse Grondwet is voor een koninklijk huwelijk in Nederland toestemming nodig van de Staten-Generaal. Mocht zo'n huwelijk plaatsvinden zonder verleende (of gevraagde) toestemming, dan impliceert dat abdicatie. Op vergelijkbare manier kan iemand het recht op troonopvolging verliezen.
Luxemburg [bewerken]
- Willem I der Nederlanden (1840)
- Maria Adelheid van Luxemburg (1919)
- Charlotte van Luxemburg (1964)
- Jan van Luxemburg (2000)
Verenigd Koninkrijk [bewerken]
- Eduard VIII (1936)
Zweden [bewerken]
- Christina I van Zweden (1654)
Gedwongen abdicatie [bewerken]
- Napoleon Lodewijk Bonaparte (koning van Holland) (1810)
- Napoleon Bonaparte (keizer van Frankrijk) (tweemaal: in 1814 en in 1815)
- Nicolaas II (tsaar van Rusland) (1917)
- Wilhelm II (keizer van Duitsland) (1918)
- met hem alle andere Duitse vorsten
- Faroek (koning van Egypte) (1952)
Pausen die abdiceerden [bewerken]
- Paus Celestinus V (1294)
- Paus Gregorius XII (1415)
- Paus Benedictus XVI (2013)