Adriaan van Oordt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Adriaan van Oordt (Dresden, 19 februari 1865 - Bussum, 9 oktober 1910) was een Nederlandse schrijver en een van de eerste neo-romantici in de Nederlandse literatuur. Hij kwam pas op 14-jarige leeftijd naar Nederland, was later tijdelijk bevriend met Frederik van Eeden en was betrokken bij de oprichting van Walden. Van Oordt had een zwakke gezondheid en leidde tot aan zijn overlijden een teruggetrokken leven in Bussum.

[bewerken] Werk

Zijn beide historische romans, Irmenlo (Amsterdam, 1896) en Warhold (Amsterdam, 1906) - die zich in de middeleeuwen afspelen- , zijn door hun gedateerde mooischrijverij en impressionistische breedsprakigheid voor de moderne lezer nauwelijks meer te verteren. Adriaan van Oordt schreef ook de treurspelen Floris V (1902) en Eduard van Gelre (1909). In 1911 werd zijn Nagelaten werk uitgegeven.

[bewerken] Externe link

Wikisource Bronnen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Anoniem/Berichten/Adriaan van Oordt op Wikisource
Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren