Alexandra Colen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Alexandra Maria Catherine Colen-Belien (Dublin (Ierland), 9 juli 1955) is een Belgisch Kamerlid voor het Vlaams Belang.

Inhoud

[bewerken] Levensloop

Alexandra Colen werd geboren in het Rotunda-hospitaal in het centrum van de Ierse hoofdstad Dublin. Haar moeder is een zus van de dichteres Aleidis Dierick en een nicht van acteur en tv-presentator Wies Andersen. Ze is de dochter van Alex Colen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog aan het Oostfront streed in het Vlaams Legioen.

Ze groeide op in het grensstadje Clones, op enkele kilometers van Noord-Ierland. Ze zat in de kleuterklas drie jaar naast de latere auteur Patrick McCabe.

Toen Alexandra twaalf jaar was verhuisde de familie terug naar Vlaanderen, waar ze zich vestigden in Aalst. Ze liep middelbare school aan het Sint-Jozefinstituut te Aalst en was leidster bij de Chiro. Ze studeerde Germaanse talen aan de toenmalige Rijksuniversiteit Gent en studeerde af als licentiate. Tijdens haar studies was ze lid van KVHV-Gent en actief lid van het Taal Aktie Komitee.

Na haar studies in Gent studeerde Colen verder aan de University of Reading in het Verenigd Koninkrijk. Ze behaalde haar doctoraat in de linguïstiek in 1982. Ze was redactrice van het Van Dale Groot Woordenboek Engels-Nederlands. Na enkele jaren gewerkt te hebben als assistente aan de faculteit letteren en wijsbegeerte van de Universiteit Gent en de Universitaire Faculteiten Sint-Ignatius Antwerpen (UFSIA) besloot ze voltijds huismoeder te worden en stond ze in voor de opvoeding van haar vijf kinderen door middel van thuisonderwijs of homeschooling. Een van haar studenten aan de UFSIA was Bart Peeters.

Colen is sedert 1982 gehuwd met de onafhankelijke journalist Paul Beliën die ze leerde kennen aan de universiteit te Gent, en is, net zoals haar echtgenoot, katholiek.

[bewerken] Politieke carrière

In 1995 ging Colen in de politiek omdat ze vond dat de andere politici te weinig de belangen van de gezinnen en de traditionele waarden verdedigden. Dat jaar werd ze verkozen in de Kamer van Volksvertegenwoordigers als eerste vrouw op de Antwerpse kamerlijst voor het Vlaams Blok. Ze werd in die positie herkozen in 1999, 2003 en 2007. In 2006 werd ze lid van de gemeenteraad van Mol.

Colen was van bij de aanvang van haar parlementaire loopbaan actief in de internationale Eurosceptische beweging van de Britse conservatief Daniel Hannan. Ze leerde er Lord Malcolm Pearson of Rannoch kennen, de huidige voorzitter van de Britse partij UKIP, en vele anderen.

Zij is een boegbeeld van de rechts-conservatieve vleugel binnen haar partij. Haar interesses gaan voornamelijk uit naar gezinsproblematiek en ethische kwesties, en sociaal-economische thema's. Inzake deze laatste thema's is Colen een voorstander van verregaande liberalisering. Ze is tevens uitgever van het kwartaalblad Secessie dat Vlaamse onafhankelijkheid en de invoering van directe democratie bepleit. Colen is lid van de Kamercommissie voor buitenlandse zaken. Ze is tevens voorzitster van het adviescomité voor de maatschappelijke emancipatie in de Kamer.

Colen is meter van het Antwerpse vondelingenluik van de organisatie Moeders voor Moeders (MvM), dat in 2000 werd geopend na een bezoek aan een gelijkaardig initiatief in Hamburg, Duitsland. Ze is actief in de Vlaamse en internationale pro-life beweging. Ze is een tegenstander van abortus en euthanasie, het homohuwelijk en de adoptie van kinderen door homoseksuele koppels.

In het parlement was Alexandra Colen in de legislatuur 2007-2010 voorzitter van de adviescommissie voor maatschappelijke emancipatie. Ze was ook lid van de commissie buitenlandse zaken, waar ze aandacht besteedde aan het lot van vervolgde christenen in de islamitische wereld.

Colen geeft via het Comité Christelijk Initiatief (CCI) het tijdschrift Peper en zout - De nieuwsbrief voor de vrijheid uit, waarin ethische kwesties en gezinswaarden aan bod komen evenals pleidooien voor de invoering van de vlaktaks en liberale hervormingen van het sociale zekerheidsstelsel.

[bewerken] Wetenswaardigheden

Op een partijmeeting noemde ze Kardinaal Danneels een overjarige 68'er.

Alexandra Colen plande in de kiescampagne van juni 2010 een krantenverbranding. De reden hiervoor was dat de Vlaamse pers volgens haar niet objectief genoeg was en de media haar partij doodzweeg. Vuur stichten op de openbare weg is echter bij politiereglement verboden in Antwerpen, dus besloot ze symbolisch kranten te verscheuren. De actie lokte veel pers en kreeg steun van een tiental Vlaams Belang-leden.[1]

[bewerken] Externe links

[bewerken] Referenties

  1. Alexandra Colen scheurt kranten om aandacht te krijgen, Het Nieuwsblad, 8 juni 2010


Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen