Bart De Wever

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bart De Wever
De Wever in 2012
De Wever in 2012
Naam Bart Albert Liliane De Wever
Geboren Mortsel, 21 december 1970
Regio Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Land Vlag van België België
Functie Politicus
Partij ? - 1998 VU
1998 - 2001 VU-iD21
2001 - heden N-VA
Functies
1996 - 1997 Districtsraadslid Berchem
2004 - heden Partijvoorzitter N-VA
2004 - 2007 Vlaams Parlementslid
2004 Fractievoorzitter Vlaams Parlement
2007 - heden Gemeenteraadslid Antwerpen
2007 - 2009 Volksvertegenwoordiger
2009 - heden Vlaams Parlementslid[1]
2010 - 2013 Gemeenschapssenator[2]
2013 - heden Burgemeester Antwerpen
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Bart De Wever in 2004

Bart Albert Liliane De Wever (Mortsel, 21 december 1970) is een Belgisch Vlaams-nationalistisch politicus. Hij is sinds 2004 partijvoorzitter van de Nieuw-Vlaamse Alliantie (N-VA). Sinds 1 januari 2013 is Bart De Wever burgemeester van Antwerpen. De Wever is getrouwd, heeft vier kinderen en woont in Deurne.

Biografie

Bart De Wever is historicus van opleiding (licentiaat KU Leuven en UFSIA, aggregaat KU Leuven). Hij heeft eerst twee jaar rechten gestudeerd, maar zonder succes.[3]

Bart De Wever stamt uit een Vlaams-nationalistische familie. Als middelbaar scholier liep hij school in het Onze-Lieve-Vrouw-van-Lourdescollege in Edegem[4] en was lid van het Vlaams Nationaal Jeugdverbond (VNJ) waar zijn vader een kaderfunctie vervulde.[5][6] Als student was Bart De Wever lid van het Liberaal Vlaams Studentenverbond (LVSV), KVHV Antwerpen en KVHV Leuven en hij is oud-hoofdredacteur van Tegenstroom en Ons Leven. Hij was een tijd verbonden aan de K.U.Leuven als wetenschappelijk medewerker en werkte daar mee aan de Nieuwe Encyclopedie van de Vlaamse Beweging. Aan de K.U.Leuven was hij een proefschrift over de naoorlogse Vlaams-nationale partijvorming aan het schrijven, toen hij besloot zich volledig aan de politiek te wijden.

Bruno De Wever, zijn 10 jaar oudere broer, is eveneens historicus en doceert aan de Universiteit Gent.

Politieke carrière

Algemeen

De Wever was lid van de Volksunie (VU). Voor deze partij nam hij deel aan de gemeenteraadsverkiezingen te Antwerpen in 1994 en stond op de kartellijst Antwerpen 94 van CVP en VU. Na het uiteenvallen van de VU ging De Wever naar de N-VA.

De Wever is lid van het Dagelijks Bestuur, partijbestuurslid en partijraadslid van de N-VA. In 1996 werd hij verkozen als districtsraadslid van Berchem en in 2004 werd hij verkozen tot Vlaams parlementslid.
Na een congres van de partij werd hij in 2004 als enige kandidaat tot voorzitter verkozen met 95% van de stemmen. In maart 2008 wordt De Wever herkozen met 98,89 % van de stemmen. Dit mandaat werd in 2011 verlengd na een score van 99,35%.

De Wever kwam eind 2006 onder vuur te liggen toen hij Jean-Marie Dedecker eerst binnenhaalde als nieuw N-VA-lid, maar vervolgens toch koos om het kartel met de CD&V te herstellen, terwijl de CD&V niet meer met Dedecker te maken wilde hebben en het kartel met de N-VA verbrak. Later werd het vertrouwen in De Wever door alle provinciale afdelingen van de partij opnieuw bevestigd. De Wever was, als voorzitter van de N-VA en kartelpartner van de CD&V, een van de deelnemers aan de moeizaam verlopende onderhandelingen in 2007 voor de vorming van de nieuwe federale regering.

Bij de Vlaamse verkiezingen op 7 juni 2009 leidde De Wever zijn partij naar een verkiezingsoverwinning met 13% van de stemmen. Zijn partij kreeg er 10 zetels in het Vlaams Parlement bij en kwam in totaal op 16 zetels. Hijzelf haalde ook een zeer goede persoonlijke score met 123.155 voorkeurstemmen.

Federale verkiezingen van 13 juni 2010

Bij de federale verkiezingen 2010 op 13 juni 2010 won De Wever met N-VA de verkiezingen, met voor zijn partij 31.7% van de stemmen van het Nederlands kiescollege van de senaat, of 19,6% van de landelijk voor de senaat uitgebrachte stemmen. Hij kreeg persoonlijk 785.776 voorkeurstemmen.

Koning Albert II benoemde op donderdag 17 juni 2010 Bart De Wever tot informateur, na de federale verkiezingen van 2010. De Wever had deze taak aanvaard. Naar eigen zeggen wilde hij deze opdracht in alle discretie aanvatten en gesprekken voeren met de politieke sociaaleconomische en maatschappelijke actoren in onze samenleving. Desgevraagd stelde hij: 'In mijn gesprekken zal ik de genodigden vragen naar hun belangrijkste ideeën omtrent de drie meest essentiële vraagstukken waarmee de volgende regering geconfronteerd wordt. Ik wil weten hoe mijn gesprekspartners de financiële problemen van het land willen aanpakken, hoe ze de institutionele hervormingen willen doorvoeren en hoe ons sociaal en economisch weefsel moet worden versterkt. Op basis van deze gesprekken zal ik nagaan of een volgende fase in de regeringsvorming opgestart kan worden.[7]

In het kader van de vorming van een nieuwe federale regering kreeg Bart De Wever op 8 oktober 2010 van koning Albert II een verduidelijkingsopdracht van tien dagen om de standpunten van de zeven partijen dichter bij elkaar te brengen over de volgende punten:

Bij deze werd De Wever voor een periode van 10 dagen een koninklijke verduidelijker.

Op 17 oktober 2010 bezorgde de koninklijke verduidelijker een compromistekst aan de 7 partijen die aan de regeringsonderhandelingen deelnamen. De Wevers voorstel gaat over de afslanking van de ministeriële kabinetten, een model voor de financiering van de regio's, een voorstel tot splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde en meer regionale bevoegdheden in verband met werkgelegenheid en justitie.[9] Deze nota werd echter slecht onthaald en werd binnen een dag verworpen door de Franstalige partijen (PS, Ecolo en cdH).

Gemeenteraadsverkiezingen 2012

Op zondag 14 oktober 2012 won de N-VA met als lijsttrekker De Wever (met 77.732 voorkeurstemmen) 23 zetels (37,73 %), in de gemeenteraadsverkiezingen in Antwerpen, na wat hoofdzakelijk een tweestrijd was met Patrick Janssens (met 49.859 voorkeursstemmen) die de 'stadslijst' aanvoerde en 17 zetels behaalde (28,58 %).

Op 11 december 2012 werd een coalitie van N-VA, CD&V en Open Vld gesloten die 30 van de 55 zetels verenigt. De Wever werd door deze coalitie voorgedragen om vanaf 1 januari 2013 burgemeester van Antwerpen te zijn. Het schepencollege bestaat naast de burgemeester uit 5 N-VA-schepenen, onder wie de voorzitter van het OCMW, 2 CD&V-schepenen en 1 Open Vld-schepen.

Overzicht deelname politieke verkiezingen

  • Kamer van volksvertegenwoordigers 18 mei 2003 - 1e plaats kieskring Antwerpen - N-VA - niet verkozen
  • Vlaams parlement 13 juni 2004 - 4e plaats kieskring Antwerpen - CD&V-N-VA - verkozen - stopt mandaat na de verkiezing van 10 juni 2007 - vervangen door Dirk de Kort (CD&V)
  • Gemeenteraad 8 oktober 2006 - Antwerpen - 3e plaats - CD&V-N-VA - verkozen
  • Districtsraad 8 oktober 2006 - Berchem - 23e plaats - CD&V-N-VA - verkozen - beslist niet te zetelen
  • Kamer van volksvertegenwoordigers 10 juni 2007 - 2e plaats kieskring Antwerpen - CD&V-N-VA - verkozen - stopt mandaat na de verkiezing van 7 juni 2009 - vervangen door Kristof Waterschoot (CD&V))
  • Europees parlement 7 juni 2009 - 13e plaats kieskring Vlaanderen - N-VA - verkozen - beslist niet te zetelen - vervangen door Frieda Brepoels, die zowel als lijsttrekker en als eerste opvolger op de lijst stond
  • Vlaams parlement 7 juni 2009 - 1e plaats kieskring Antwerpen - N-VA - verkozen
  • Senaat 13 juni 2010 - 1e plaats Vlaamse kieskring - N-VA - verkozen met 785.776 voorkeursstemmen - De Wever besloot niet te zetelen, maar wel als gemeenschapssenator aan de vergadering deel te nemen. In de senaat is Patrick De Groote zijn opvolger.
  • Gemeenteraad 14 oktober 2012 - Antwerpen - lijsttrekker - N-VA - verkozen

Visie

Zijn mens- en wereldbeeld komt tot uiting in de verzameling van zijn columns uit De Morgen en De Standaard, getiteld Het kostbare weefsel. Vijf jaar maatschappijkritiek (Uitgeverij Pelckmans, 2008). De Wever noemt zichzelf conservatief en heeft een centrumrechts imago. Hij is een bewonderaar van de achttiende-eeuwse Ierse conservatieve filosoof Edmund Burke, van diens conservatieve leer en van de neo-19de-eeuwse Britse psychiater en columnist Anthony Daniels, die beter bekend is onder zijn, eveneens 19de-eeuws klinkende, nom de plume Theodore Dalrymple. Eveneens is Bart De Wever vast Jaarboek & nieuwsbrief-medewerker van het "Studiecentrum Joris Van Severen".

Talenkennis

De Wever geeft interviews in 4 talen: Nederlands, Frans, Engels en Duits. Zijn ouders stimuleerden hem, naar eigen zeggen, tijdens zijn schooljaren om Frans te leren. "Wij werden thuis wel aangemoedigd om Frans te leren. De reflex was: 'Zorg ervoor dat je goed Frans kunt, anders zullen de Franstaligen je afschilderen als een enggeestige boerenpummel.'"[10] In 2005 volgde De Wever, tezamen met onder andere de toenmalige SPIRIT-voorzitter Geert Lambert, een opfriscursus Frans in een taleninstituut in Wallonië.

Begin jaren 90 deed hij in Baskenland twee weken vakantiewerk in een cultureel centrum.[11] Volgens een journalist van De Standaard sprak De Wever uitsluitend Baskisch op een persconferentie in 2013 in Baskenland.[12] Artikels van kranten uit het Baskenland over die persconferentie zeggen niets over gebruik van het Baskisch.[13][14] De Wever ontving daar de Sabino Arana-prijs.

Controverse

Het Vlaams Belang poogde De Wever in opspraak te brengen door een foto uit 1996 te publiceren, die De Wever toont naast Jean-Marie Le Pen van het Franse extreem-rechtse Front National, ter gelegenheid van een lezing voor de Vlaams-Nationale Debatclub te Antwerpen. De Wever verklaarde verder geen enkele band te hebben met extreem-rechts. De foto werd onthuld op de website van Filip Dewinter.

Eind september 2007 publiceerde Le Vif/L'Express details over de leefsituatie van zijn werkloze zus.[15]

Eind oktober 2007 noemde De Wever de verontschuldigingen van Patrick Janssens na meer dan zestig jaar aan de joodse gemeenschap "gratuit". Volgens recent onderzoek maakte het Antwerps stadsbestuur en het plaatselijk politiekorps zich tijdens de Tweede Wereldoorlog schuldig aan verzuim en medewerking aan de Duitse bezetter bij het opsporen en arresteren van Antwerpse joden. De Wevers stelling lokte veel kritiek uit en zorgde voor polemiek in de politieke wereld, waarna hij zich verontschuldigde bij de vertegenwoordigers van de joodse gemeenschap. In een open brief schreef hij over zijn inschattingsfout: "Politieke communicatie verdraagt geen nuance, wetenschappelijke communicatie leeft van nuance".[16][17] Eind juni 2011 bevestigde André Gantman De Wevers stelling dat het niet aanvaardbaar was het hele stedelijke apparaat naar aanleiding van controversiële uitspraken door Olivier Maingain over dezelfde kam te scheren.[18]

Medio augustus 2008 werd meegedeeld dat de politicus werd bewaakt door de federale politie, omdat hij doodsbedreigingen had ontvangen.[19][20]

In december 2010 kreeg hij ook kritiek omdat hij een interview had gegeven in het Duitse Der Spiegel, terwijl men net probeerde een doorbraak te forceren op communautair vlak. De Wever noemde België in het interview "de zieke man van Europa", naar analogie met de in Duitsland levende opvatting dat Duitsland vroeger "de zieke man van Europa" was. De Wever vond de Belgische koning "niet belangrijk".[21] Daaropvolgend werd op 24 januari 2011 door de Doorniknaar Georges Oldenhove de Guertechin een klacht ingediend tegen Bart De Wever wegens het beledigen van de koning in het interview.[22]

Trivia

  • Op 5 februari 2009 was Bart De Wever een van de drie finalisten van de VRT-quiz De Slimste Mens ter Wereld. Na tien voorrondes te hebben overleefd, verloor hij de finale van Freek Braeckman met slechts één seconde verschil.
  • Voor de lezers van deredactie.be was De Wever de persoonlijkheid van het jaar 2009[23] en 2010. Tegelijkertijd wekt zijn persoonlijkheid ook controverse[21] op, ook speelt de hype die de pers rond zijn persoonlijkheid creëert mee.[24]
  • De Wever gebruikt nu en dan Latijnse gezegden. Deze gewoonte wekte medio 2010 in het Vlaams onderwijs vernieuwde belangstelling voor de studierichting klassieke talen.[25]
  • Op 17 juni 2010 had Bart De Wever in de hoedanigheid van 'federale' informateur op de persconferentie geen Franse vertaling voorbereid. Toen de Franstalige pers naar de Franse versie vroeg, zette hij zijn fout - niet gespeend van enige spot - recht met "En français? Ah oui, je n'ai pas préparé ça. C'est déjà une bêtise!" ("In het Frans? Ah ja, dat heb ik niet voorbereid. Dit is nu al een stommiteit."). Vervolgens vertaalde hij zijn hele tekst uit de losse pols in het Frans.[26]
  • Op 29 augustus 2012 was De Wever te gast in het Nederlandse televisieprogramma Knevel en Van den Brink, waarin De Wever zijn verhaal vertelde over zijn ziekte, obesitas. De Wever was in zes maanden tijd ruim 50 kilo afgevallen.
  • Hij speelde mee in het derde seizoen van de komische VTM-serie Tegen de Sterren op, en werd eerder in het programma gepersifleerd en geïmiteerd door Ivan Pecnik.
  • De Wever werd in 2012 in Humo's Pop Poll verkozen tot zowel Politicus van het jaar als Lul van het jaar.[27]

Publicaties

  • Bart De Wever, Het kostbare weefsel. Vijf jaar maatschappijkritiek, Uitg. Pelckmans Kapellen, 216 p.
  • Theodore Dalrymple en Bart de Wever, Vrijheid en oprechtheid. Uitg. Pelckmans
  • Bart De Wever, Werkbare Waarden, Uitg. Pelckmans, 191 p.

Over Bart De Wever

  • Ivan De Vadder, (2008), Het koekoeksjong, Van Halewyck, 260 blz.
  • Marcel Sel, (2011), Les Secrets de Bart De Wever, Les éditions de l'arbre, 439 blz.
  • Carl Huybrechts, Het regime van Bart De Wever, 2012 (de opbrengst gaat naar de behandeling van obese kinderen)
  • Kristof Windels, (2012), De ware De Wever, Agora, 224 blz.

Onderscheidingen

Noten

  1. fiche Bart De Wever. Vlaams Parlement
  2. CV Bart De Wever. N-VA
  3. "Koning niet gezien op tv, want moest nog eten"
  4. De klas van '88: Bart De Wever door de ogen van zijn klasgenoten. Humo (8 november 2010)
  5. interview broer Bruno De Wever op VRT-radio, 11 juli 2012
  6. Bart De Wever: een populist van rechts
  7. Bart De Wever wordt informateur
  8. De Wever belast met verduidelijkingsopdracht. De Standaard
  9. Compromisvoorstel naar partijen gestuurd. De Standaard
  10. Het is niet omdat ik Frans leer dat ik België niet meer wil splitsen
  11. COLUMN Het Guggenheim-effect. De Standaard (29 januari 2013)
  12. a b Baskische prijs voor Bart De Wever. De Standaard (28 januari 2013)
  13. De Wever: «Flandes y Euskadi no pueden ser independientes sin una UE fuerte». diariovasco.com (27 januari 2013)
  14. Gorabide, Mari Puri Herrero, las deportistas olímpicas vascas y Bart De Wever, entre los Premios Sabino Arana 2012. deia.com (20 december 2012)
  15. Walen schieten op zus van De Wever, Het Nieuwsblad, 2007-09-26
  16. Uitspraken Bart De Wever, De Standaard, 2007-10-30
  17. Was ik fout? Ongetwijfeld, De Standaard, 2007-10-31
  18. André Gantman reageert scherp op beschuldigingen van Maingain tegen De Wever
  19. De Wever met dood bedreigd, De Morgen, 2008-08-13
  20. Franstaligen spuwen 'Von Wever' uit, Het Nieuwsblad, 2008-08-14
  21. a b Spiegel.de
  22. Het Nieuwsblad, 24 januari 2011
  23. Bart De Wever is "Persoonlijkheid van 2009", deredactie.be, 2009-12-31
  24. Nieuwsarchief.be
  25. De Wever maakt Latijn weer populair, Het Nieuwsblad, 16 juni 2010
  26. La première 'bêtise' de Bart De Wever, Het Nieuwsblad, 2010-06-18
  27. De Wever politicus én lul van het jaar, nieuwsblad.be, 2012-12-24

Externe links

Voorganger:
Geert Bourgeois
Partijvoorzitter van de N-VA
2004-heden
Voorganger:
Patrick Janssens
Burgemeester van Antwerpen
2013-heden
Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Bart De Wever.

Beluister

(info)