Ben Weyts

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ben Weyts
Ben Weyts
Ben Weyts
Naam Ben Louisa Gustaaf Weyts
Geboren Leuven, 12 november 1970
Land Vlag van België België
Partij N-VA
Vlaams Minister van Mobiliteit en Openbare Werken, Vlaamse Rand, Toerisme en Dierenwelzijn
Aangetreden 25 juli 2014
Regering Bourgeois
Voorganger Hilde Crevits
Functies
2008-2014 Kamerlid
2014 Vlaams Parlementslid
2014 Deelstaatsenator
2011-heden Ondervoorzitter N-VA
2014-heden Vlaams minister van Mobiliteit, Openbare Werken, Vlaamse Rand, Toerisme en Dierenwelzijn
Website
Portaal  Portaalicoon   België
Politiek

Ben Louisa Gustaaf Weyts[1] (Leuven, 12 november 1970) is een Belgisch politicus van de N-VA. Hij zetelt als eerste ondervoorzitter in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Hij is de huidige Vlaams Minister van Mobiliteit en Openbare Werken, Vlaamse Rand, Toerisme en Dierenwelzijn.

Biografie[bewerken]

Weyts, afkomstig van Beersel heeft een diploma van licentiaat in de politieke wetenschappen aan de UGent. Tijdens zijn studententijd was Weyts één van de heroprichters van de Vlaams Nationale Studentenunie (VNSU).

Ben Weyts werkte voor de Volksunie als universitair medewerker voor de VU-fractie en werd daarna woordvoerder voor dezelfde partij. Deze functie oefende hij later ook uit voor de N-VA. Toen Geert Bourgeois na de Vlaamse verkiezingen van 2004 Vlaams minister werd, werkte Ben Weyts voor hem als woordvoerder en adjunct-kabinetschef. Tijdens de periode 2005-2008 was hij kabinetschef.

Doordat Herman Van Rompuy eind 2008 de leiding nam van de Regering-Van Rompuy kwam hij als opvolger in de kamer terecht. Gezien Herman Van Rompuy eind november 2009 aangeduid werd als eerste voorzitter van de Europese Raad (ook wel Europese 'president' genoemd), zetelt hij voor de volle duur van de legislatuur als Kamerlid. In die functie volgt hij voornamelijk de commissie Binnenlandse Zaken op.

In deze korte tijd heeft hij het imago gekregen van een communautaire hardliner. Op 19 maart 2011 werd kamerlid Ben Weyts aangeduid als nieuwe ondervoorzitter van N-VA.

Parlementair werk[bewerken]

Ben Weyts profileert zich vooral op de volgende thema's: de communautaire problematiek, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, de werking van de politie en deugdzaam en efficiënt bestuur.

Eind juli 2009 diende hij een wetsvoorstel in waardoor er nog maar één belangenconflict kan worden ingeroepen tegen één en dezelfde beslissing. Zodoende kan er geen carrousel meer kan ontstaan van opeenvolgende belangenconflicten van diverse parlementen. Het kamerlid deed dit nadat het Grondwettelijk Hof zich eerder onbevoegd verklaarde in deze zaak.[2]

In augustus 2009 pleitte de politicus voor een aanpassing van het dotatiesysteem waarbij een onderscheid moet gemaakt worden tussen een persoonlijke vergoeding (cfr. loon minister) en een vergoeding voor de werkingskosten van de koning.[3]

Bij de verkiezingen van 13 juni 2010 werd hij als lijsttrekker voor N-VA in de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde herkozen. Op 20 juli 2010 werd hij in de Kamer verkozen tot eerste ondervoorzitter van de vergadering.

Op 18 oktober 2010 diende Ben Weyts een voorstel in voor de splitsing van het kiesarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Binnen N-VA voert hij de onderhandelingen over BHV en kreeg van de Franstaligen, voor zijn onverzettelijkheid, de bijnaam Ben Laden.

Eind januari 2011 kreeg Weyts de Franstalige media over zich door een wetsvoorstel in te dienen dat artsen en andere beoefenaars van een gezondheidsberoep verplicht om de taal te kennen van het gebied waar ze werken. Het voorstel zou er voor moeten zorgen dat artsen en verpleegkundigen in Brussel tweetalig zijn.[4]

In maart 2011 haalde hij meermaals het nieuws met de zaak-Koekelberg. Na financiële wantoestanden op een dienstreis naar Qatar vroeg Weyts namens N-VA het ontslag van Fernand Koekelberg, de Commissaris-Generaal van de federale politie.[5] De druppel was een omzendbrief die in 2008 werd verspreid naar alle directies van de federale politie met de bedoeling de instructies door te geven van boven naar beneden. Koekelberg maant in de omzendbrief aan tot "voorzichtigheid, gebaseerd op budgettaire discipline bij het plannen en uitvoeren van dienstverplaatsingen in binnen- en buitenland". Een regel die hij zelf met de voeten treedt.[6] Enkele dagen later nam Koekelberg ontslag.

Na een incident met ambassadeur Jan De Bruyne eind 2012 in Congo-Brazzaville waarbij tijdens een bijeenkomst van Flanders Investment and Trade enkel Nederlands zou zijn gesproken, sprak Ben Weyts over 'selectieve verontwaardiging'. Hij wees op de verzachtende omstandigheden en het feit dat er 'zelfs Belgische diplomaten te vinden zijn die geen Nederlands spreken'.[7]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties