Argentijnse marine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Argentijnse marine
Armada de la República Argentina
Het symbool van de Argentijnse marine. De rode frygische muts staat voor het nastreven van vrijheid.
Het symbool van de Argentijnse marine. De rode frygische muts staat voor het nastreven van vrijheid.
Land Vlag van Argentinië Argentinië
Oprichting ~1810
Stafchef admiraal Jorge Godoy
Troepensterkte* 25.800
Aantal vliegtuigen* 53
Aantal helikopters* 22
Aantal schepen* 42
Jaarbudget* €177 miljoen
(*) Gegevens voor 2006.
Het Argentijnse bevoorradingsschip ARA Patagonia op oefening (foto: mei 2007).
Een Super Etendard van de maritieme luchtmacht.
De MEKO-klasse torpedobootjagers.
De onderzeeër ARA San Juan.

De Argentijnse marine (Spaans: Armada de la República Argentina) is de marine van de strijdkrachten van het Zuid-Amerikaanse land Argentinië.

Samenstelling[bewerken]

Vaart[bewerken]

De Argentijnse vloot heeft haar hoofdkwartier op marinebasis Puerto Belgrano nabij Bahía Blanca en is verder opgedeeld in divisies naar scheepstype:

Maritieme luchtmacht[bewerken]

De maritieme luchtmacht van de marine is naast Puero Belgrano gebaseerd en bestaat uit:

Geschiedenis[bewerken]

De Argentijnse marine werd volgend op de meirevolutie in 1910 in de toenmalige Spaanse kolonie opgericht. Vanaf 1814 ging de marine een belangrijke rol spelen in de Argentijnse Onafhankelijkheidsoorlog die Argentinië in 1918 losmaakte van Spanje. Op het einde van de 19de eeuw werd ze gemoderniseerd.

Gedurende de beide wereldoorlogen bleef Argentinië neutraal. In de naoorlogse periode kwamen de maritieme luchtvaart en het korps mariniers onder direct bevel van de marine. Argentinië en Brazilië werden de enige Zuid-Amerikaanse landen met twee vliegdekschepen in dienst.

In de jaren 1960 en -70 was de marine betrokken bij incidenten met Russische vissersboten die Argentiniës territoriale wateren betraden. In 1966 werd zo'n boot beschoten nadat die escorte naar Mar del Plata weigerde.

De marine was ook betrokken bij alle militaire staatsgrepen die in de 20ste eeuw plaatsgrepen in Argentinië. Ze speelde ook een sleutelrol bij de bezetting van de Falklandeilanden in 1982, maar waagde zich niet buiten de kust gedurende de daaropvolgende Falklandoorlog met het Verenigd Koninkrijk nadat die een schip, de kruiser ARA General Belgrano, had getorpedeerd. De maritieme luchtmacht speelde wel een grote rol tijdens het conflict door verschillende Britse schepen tot zinken te brengen. Ook vocht het Argentijnse korps mariniers mee tegen de Britten op de Falklandeilanden. In 1991 nam de Argentijnse marine met verschillende schepen deel aan de Golfoorlog.

Na deze - verloren - oorlog werden alle nog uit de Tweede Wereldoorlog daterende torpedobootjagers uit vaart genomen en vervangen door de nieuwe Duitse MEKO-klassen. Ook beoogde men de aanschaf van zes nieuwe Duitse onderzeeërs, hoewel hier om economische redenen slechts twee van gebouwd werden.

In 1997 boette de marine in aan capaciteit toen haar enige amfibisch landingsschip uit dienst werd genomen. In 2000 volgde ook één van de vliegdekschepen dat eveneens niet werd vervangen. Argentijnse marinejachtvliegtuigen oefenen geregeld op Braziliaanse en Amerikaanse vliegdekschepen.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]