Argentijnse luchtmacht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Argentijnse luchtmacht
Het kenmerk van de Argentijnse luchtmacht.
Het kenmerk van de Argentijnse luchtmacht.
Land Vlag van Argentinië Argentinië
Onderdeel van Argentijnse strijdkrachten
Oprichting 4 januari 1945
Stafchef Brigadier-majoor Normando Costantino
Aantal vliegtuigen* 228
Aantal helikopters* 33

De Argentijns luchtmacht (Spaans: Fuerza Aérea Argentina, afkorting: FAA) is de onafhankelijke luchtmacht van het Argentijns strijdkrachten. De president van Argentinië is opperbevelhebber van de luchtmacht en de andere onderdelen van het leger. Het hoofd van de luchtmacht is de stafchef die door de president benoemd wordt en de hoogste rang van de luchtmacht, brigadier-majoor, draagt.

Geschiedenis[bewerken]

Het begin[bewerken]

Een FMA Pulqui II (~1951).

De geschiedenis van de Argentijnse luchtmacht gaat terug tot de oprichting van de militaire vliegschool op 10 augustus 1912. In 1919 werd de eerste luchtarm van het leger opgericht. In 1927 werd het Argentijnse directoriaat-generaal luchtvaart opgericht om de verdere ontwikkeling van de militaire luchtvaart in het land te coördineren. Nog dat jaar werd de Fábrica Militar de Aviones (FMA) opgericht dat 's lands legervliegtuigen moest gaan bouwen. Begin jaren 1940 telde het Argentijns leger verscheidene luchteenheden. Op 11 februari 1944 werd het luchtmachtcommando opgericht en het jaar daarop, op 4 januari 1945, het luchtvaartsecretariaat. De luchtmacht introduceerde eigen emblemen en rangen en begon vanaf 1950 met de uitbouw van bases doorheen het land.

Na de Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Een IAI Dagger (Mirage 5) van de AAF (okt 1981).

Direct na de Tweede Wereldoorlog begon de Argentijnse luchtmacht te moderniseren. In 1947 kocht ze als eerste in Zuid-Amerika straaljagers, de Britse Gloster Meteor. Daarnaast werden eveneens Britse Avro Lincoln en -Lancaster bommenwerpers en Amerikaanse Douglas DC-3, -4 en -6 transportvliegtuigen aangeschaft. Op 25 september 1969 werd de luchtmachtbasis Vicecomodoro Marambio geopend op Antarctica. In de jaren 1970 kreeg Argentinië met interne problemen te kampen wat internationaal tot wapenrestricties leidde. De luchtmacht kon langzaam moderniseren met de aankoop van Dassault Mirage III's van Frankrijk en IAI Fingers van Israël.

De Falklandoorlog[bewerken]

Argentijnse krijgsgevangenen in Port Stanley tijdens de Falklandoorlog.

Rond 1980 was in Argentinië een militaire dictatuur aan de macht. In 1982 veroverde die de Falklandeilanden, die ten zuidoosten van Argentinië liggen, op Groot-Brittannië. Dat leidde twee maanden later tot de Falklandoorlog waarin Argentinië door de Britten verslagen werd. Die nederlaag leidde tot val van de dictatuur. De luchtmacht had bij de oorlog zo'n zestig vliegtuigen verloren en de politiek-economische situatie waarin het land toen verkeerde maakte de vervanging ervan onmogelijk. Met behulp van bevriendde landen konden toch nieuwe toestellen bemachtigd worden, zoals Mirage IIIC's van Israël, Mirage 5's van Peru en Embraer EMB 312 Tucano-trainingsvliegtuigen van Brazilië.

Recent[bewerken]

Rond 1990 was de economische situatie in Argentinië grimmig. Wel verbeterden de internationale relaties opnieuw. Eind jaren 1990 leverden de VS A-4 Skyhawks en de nationale vliegtuigfabrieken FMA werden overgenomen door het Amerikaanse Lockheed wat ze een nieuwe impuls gaf. De Argentijnse luchtmacht begon in jaren 1990 ook deel te nemen aan internationale missies zoals de Golfoorlog en de VN-missies in Cyprus en Haïti. Begin 2005 ontsloeg president Néstor Kirchner de stafchef van de luchtmacht na een drugsschandaal op de luchthaven van de hoofdstad Buenos Aires[1]. Anno 2008 is de Argentijnse luchtmacht bezig met de bouw van een nationaal radarnetwerk, het vervangen van de intussen verouderde Mirages en het invoeren van nieuwe technologieën. Jaarlijks worden oefeningen gehouden met de buurlanden Brazilië en Chili.

Luchtmachtbases[bewerken]

Argentijnse luchtmacht (Argentinië)
General Urquiza
General Urquiza
Córdoba
Córdoba
José C. Paz
José C. Paz
Morón
Morón
El Palomar
El Palomar
Quilmes
Quilmes
Mendoza
Mendoza
Río Cuarto
Río Cuarto
Villa reynolds
Villa reynolds
Reconquista
Reconquista
Comodoro Rivadavia
Comodoro Rivadavia
Río Gallegos
Río Gallegos
Tandil
Tandil
Argentinië.
Argentijnse luchtmacht (Antarctica)
Marambio
Marambio
Matienzo
Matienzo
Antarctica.
Parara/General Urquiza
Fokker 27, Learjet, Cessna.
Córdoba
Beechcraft, T-34, Embraer, Mirage, Cessna.
Nabij Buenos Aires
José C. Paz/Mariano Moreno
Bell.
Moron (luchtvaartinstituut)
Cessna, Piper, MD Helicopters.
El Palomar
C-130, Boeing 707, F-28, Learjet.
Quilmes (hersteldienst).
Tandil
IAI-5 Finger, Mirage III, Cessna, Rockwell.
Mendoza/El Plumerillo
Alouette II, Su-29, Cessna.
Rio Cuarto (onderhoud).
Villa Reynolds
A-4 Skyhawk, Cessna, Rockwell.
Reconquista
FMA, Cessna, Rockwell.
Comodoro Rivadavia/General Enrique Mosco
DHC-6, SF-340.
Río Gallegos
Rockwell.
Op Antarctica
Base Marambio
Geen permanent gestationeerde toestellen.
Base Benjamín Matienzo
Geen permanent gestationeerde toestellen.

Inventaris[bewerken]

IAI Finger te Tandil.
A-4AR Fightinghawk
Boeing 707-387C.
FMA IA-58A Pucara.
Aérospatiale SA-315B Lama.
Toestel Versie(s) # Rol Herkomst

Vliegtuigen[bewerken]

Beechcraft T-34 FMA T-34A 31 training Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Boeing 707 4[2] transport Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Boeing 757 757-200 1 presidentieel vliegtuig Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Cessna 182 A182 18 varia Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Dassault Mirage III IIIDA
IIIEA
2
11[3]
training
gevecht
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Dassault Mirage 5 5P 7[3] gevecht Vlag van Frankrijk Frankrijk
de Havilland Canada DHC-6 DHC-6-200 8 varia Vlag van Canada Canada
Embraer EMB 312 Tucano 22 training Vlag van Brazilië Brazilië
FMA IA 58 IA-58A 24 aanval Vlag van Argentinië Argentinië
FMA IA 63 12 training Vlag van Argentinië Argentinië
Fokker F27 F27-400
F27-400M
F27-600
1
4
3
transport Vlag van Nederland Nederland
Fokker F28 F28-1000
F28-1000C
F28-4000
1
4
1
transport Vlag van Nederland Nederland
IAI Finger 13[3] gevecht Vlag van Israël Israël
Learjet 35 35A 4 speciale opdrachten Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Learjet 60 1 passagiers Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Lockheed C-130 Hercules C-130B
C-130H
KC-130H
L-100-30
2
3
1
1
transport
transport
luchttanker
transport
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
McDonnell Douglas A-4 A-4AR
TA-4AR
30
2
aanval
training
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Piper PA-31 PA-31P 1 Vlag van Argentinië Argentinië
Rockwell Aero Commander 500 500U 4 transport Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Rockwell Sabreliner 75A 1 passagiers Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Saab 340 340B 4[4] transport Vlag van Zweden Zweden
Soechoj Su-29 7[3] kunstvliegen Vlag van Rusland Rusland

Helikopters[bewerken]

Aérospatiale Alouette II SA 315B 2 redding Vlag van Frankrijk Frankrijk
Bell 212 5 varia Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Bell UH-1 UH-1H 8 varia Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Hughes OH-6 369 5 verkenning Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
MD Helicopters MD 500 500
500D
1
10
varia Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Sikorsky S-70 S-70A 1 passagiers Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Sikorsky S-76 S-76 Mk II 1 passagiers Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) globalsecurity.org - Argentine Air Force Official Fired Over Drug Trafficking Scandal, VOA News, 18 feb 2005
  2. Deze toestellen zijn uit dienst genomen.
  3. a b c d Deze toestellen zijn niet meer operationeel maar staan in opslag.
  4. Toestellen ter vervanging van de Fokker F27.