Balthazar Huydecoper

Balthazar Huydecoper (Amsterdam, 10 april 1695 - aldaar, 23 september 1778) was een Nederlandse letterkundige, historicus en taalkundige. Huydecoper was een lid van het patriciergeslacht Huydecoper van Maarsseveen.

Leven

Balthasar groeide op in een kunstzinnig milieu. Zijn vader, Johannes Huydecoper (1656-1703), onderhield contacten met Lucas Rotgans, Pieter Bernagie, Govert Bidloo, Hermanus Angelkot, Romeyn de Hooghe, Petrus Francius en Johannes Georgius Graevius. Aan de Latijnse school kreeg Huydecoper onder anderen onderricht van David van Hoogstraten, een invloedrijke taalkundige. Na het doorlopen van de Latijnse school volgde Huydecoper waarschijnlijk onderwijs aan het Amsterdamse Athenaeum Illustre. In 1713 schreef hij zich aan de universiteit van Utrecht in als student in de rechten.

Na zijn studie werd hij in 1723 benoemd tot regent van het burgerweeshuis en daardoor was hij belast met het bestuur van de Amsterdamse Schouwburg. Ontevreden over de gang van zaken in de schouwburg, bedankte hij in 1732 voor het regentschap. Datzelfde jaar werd hij aangesteld tot schout en dijkgraaf van Texel en baljuw van de Eierlanden. Deze functies bekleedde hij tot 1769.

In 1740 werd Balthazar Huydecoper één van drie voogden van zijn verwant Jan Pieter Theodoor Huydecoper.

Hij overleed ongehuwd. Zes dagen na zijn dood werd hij begraven in de Nieuwe Kerk.

Werk

Huydecoper schreef vier Frans-classicistische tragedies, waaronder treurspel Achilles (1719). Daarnaast vertaalde hij Horatius (1726, 1737) en gaf Brieven van P.C. Hooft (1738) uit. Zijn grootste bekendheid verwierf hij met de Proeve van Taal- en Dichtkunde; in vrijmoedige aanmerkingen op Vondels vertaalde Herscheppingen van Ovidius (1730). Na zijn dood verscheen een tweede, uitgebreide druk in vier delen; de eerste twee delen waren bezorgd door Frans van Lelyveld (1782, 1784), de laatste twee door Nicolaas Hinlópen (1788, 1791). Huydecoper bezorgde ook een editie van de Rijmkroniek van Melis Stoke (1772; drie delen).

Bronnen, noten en/of referenties Lemma over Huydecoper in DBNL Rijmkroniek van Melis Stoke, eerste deel Rijmkroniek van Melis Stoke, derde deel Willem Bilderdijk Korte aanmerkingen op Huydecopers Proeve van taal- en dichtkunde, uitg. Petrus den Hengst & Zn., Amsterdam (1828) Henri Adolf Ett Balthazar Huydecoper: een hollandsch geleerde uit de achttiende eeuw, uitg. Amsterdam (1947) Henri Adolf Ett Verjaard briefgeheim: brieven aan Balthazar Huydecoper, uitg. Wereld-bibliotheek, Amsterdam (1956) C.F.P. Stutterheim Taalbeschrijving en taalwaardering, uitg. Malmberg, 's-Hertogenbosch (1958) C.J.J. van Schaik Balthazar Huydecoper: een taalkundig, letterkundig en geschiedkundig initiator, uitg. Van Gorcum, Assen (1962) Achilles: treurspel, uitg. Tjeenk Willink, Zwolle (1964; heruitg. van oorspr. 1ste editie 1719) Brief van Balthazar Huydecoper, wegens den ablativus absolutus, uitg. Van der Eyk, Leiden (1772) Mattheus van Leeuwaarden Brief van Mattheus van Leeuwaerden aen den weledelen gestrengen heere Mr. B. Huydecoper, over het gebruik van den ablativus absolutus in onze taale uitg. Van der Eyk, Leiden (1772) Justus van Leeuwaarden Nae-berigt van Justus van Leeuwaerden, betreffende het geschil over den ablativus absolutus, uitg. Van der Eyk, Leiden (1772)