Benzisoxazool

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Benzisoxazool
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van benzisoxazool
Structuurformule van benzisoxazool
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C7H5NO
IUPAC-naam 1,2-benzisoxazool
Andere namen anthranil
Molmassa 119,1207 g/mol
SMILES
C1=CC2=CON=C2C=C1
InChI
1S/C7H5NO/c1-2-4-7-6(3-1)5-9-8-7/h1-5H
CAS-nummer 271-58-9
EG-nummer 205-980-5
PubChem 67498
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Schadelijk
Waarschuwing
H-zinnen H302
EUH-zinnen geen
P-zinnen geen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur kleurloos-lichtgeel
Dichtheid 1,1885 g/cm³
Smeltpunt -18 °C
Kookpunt 101 °C
Vlampunt 93 °C
Brekingsindex 1,5845 (589 nm, 20 °C)
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Benzisoxazool is een heterocyclische organische verbinding met als brutoformule C7H5NO. De stof komt voor als een heldere kleurloze tot lichtgele vloeistof. Structureel gezien bestaat het uit een fusie van een benzeenring en een isoxazoolring. Door de aromaticiteit is het een relatief stabiele verbinding, doch door aanwezigheid van enkele reactieve sites kunnen makkelijk reacties worden aangegaan.

Toepassingen[bewerken]

Benzisoxazool kent tal van derivaten, die onder meer als geneesmiddel worden gebruikt. Voorbeelden zijn risperidon en zonisamide. Verder wordt benzisoxazool gebruikt als uitgangsstof voor de synthese van bepaalde bioactieve componenten.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]