Boomklevers
| Boomklevers | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
.jpg) Sitta canadensis (Canadese boomklever) |
|||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||
|
|||||||||||
| Familie | |||||||||||
| Sittidae (Lesson, 1828) |
|||||||||||
.jpg) |
|||||||||||
| Sitta europaea (Boomklever) | |||||||||||
 |
|||||||||||
| Sitta neumayer (Rotsklever) | |||||||||||
 |
|||||||||||
| Sitta carolinensis (Witborstboomklever) | |||||||||||
 Afbeeldingen Boomklevers
|
|||||||||||
Boomklevers op  Wikispecies
|
|||||||||||
|
|||||||||||
Boomklevers (Sittidae) zijn een familie van de zangvogels. De familie is verwant aan de boomkruipers en behoort tot dezelfde superfamilie, de Certhioidea. De familie kent maar één geslacht Sitta (monotypisch) met 28 soorten.[1] De soorten komen verspreid voor in Europa, Azië en Noord-Amerika. Acht soorten hebben een rode lijst status: witbrauwboomklever, Algerijnse boomklever (beide bedreigd), prachtboomklever, reuzenboomklever, Corsicaanse boomklever (alle drie kwetsbaar), Yunnanboomklever, geelsnavelboomkruiper en Turkse boomklever (laatste drie gevoelig).
In de Lage Landen komt maar één soort voor: de Europese boomklever (Sitta europaea). Hoewel boomklevers qua gedrag en qua uiterlijk enige gelijkenis met de spechten vertonen, zijn ze in werkelijkheid niet verwant. De meeste soorten bewegen zich omhoog en omlaag langs stammen en takken van bomen (spechten klimmen alleen omhoog). Ze hebben stevige poten en een stevige snavel. Ze steunen niet, zoals spechten op hun staart. Ze komen voor in Eurazië en Noord-Amerika.
[bewerken] Taxonomie
De Corsicaanse boomklever, Canadese boomklever, Turkse boomklever en Chinese boomklever werden lange tijd beschouwd als relictpopulaties van éen dezelfde soort, de "zwartkopboomklever".[2] De Algerijnse boomklever werd pas in 1973 ontdekt. IOC birdnames beschouwt deze vijf als aparte soorten.[1]Volgens moleculair genetisch onderzoek uit 1998 zijn de Canadese, Corsicaanse en de Chinese boomklever drie zeer nauw verwante soorten (een clade) en de Turkse en de Algerijnse boomklever een clade die daar weer het meest verwant mee is.[3]
- Geslacht Sitta
- Sitta arctica
- Sitta azurea (Zwartbuikboomklever)
- Sitta canadensis (Canadese boomklever)
- Sitta carolinensis (Witborstboomklever)
- Sitta cashmirensis (Kashmirboomklever)
- Sitta castanea
- Sitta cinnamoventris
- Sitta europaea (Boomklever)
- Sitta formosa (Prachtboomklever)
- Sitta frontalis (Pluchekapboomklever)
- Sitta himalayensis (Witstaartboomklever)
- Sitta krueperi (Turkse boomklever)
- Sitta ledanti (Algerijnse boomklever)
- Sitta leucopsis (Witwangboomklever)
- Sitta magna (Reuzenboomklever)
- Sitta nagaensis (Kastanjebuikboomklever)
- Sitta neglecta
- Sitta neumayer (Rotsklever)
- Sitta oenochlamys (Filippijnse boomklever)
- Sitta przewalskii
- Sitta pusilla (Bruinkopboomklever)
- Sitta pygmaea (Dwergboomklever)
- Sitta solangiae (Geelsnavelboomklever)
- Sitta tephronota (Grote rotsklever)
- Sitta victoriae (Witbrauwboomklever)
- Sitta villosa (Chinese boomklever)
- Sitta whiteheadi (Corsicaanse boomklever)
- Sitta yunnanensis (Yunnanboomklever)
Bronnen, noten en/of referenties:
- ↑ a b Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2010). IOC World Bird Names (version 2.6). (en)
- ↑ K.H.Voous, 1960. Atlas van de Europese vogels. Elsevier, Amsterdam.
- ↑ (en) Pasquet, E., 1998. Phylogeny of the nuthatches of the Sitta canadensis group and its evolutionary and biogeographic implications. Ibis 140(1):150-156. abstract
