Bushalte

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Voor het gelijknamige hoorspel, zie Bushalte (hoorspel).
Nederlandse bushalte met wielgeleidende trottoirbanden
Vorm van de wielgeleidende trottoirband
Vlaamse bushalte
Haltevertrekstaat van Arriva
Een DRIS in Nijmegen.

Een bushalte is een locatie waar een bus van het stads- en streekvervoer stopt om passagiers te laten in- en uitstappen. Deze plek is meestal te herkennen aan de aanwezigheid van een haltepaal.

Haltepaal[bewerken]

Aan de meeste haltes in Nederland en België staat een haltepaal (ook wel buspaal of stoppaal genoemd), die de volgende informatie bevat:

  • Naam van de halte, meestal de naam van een plein, van een zijweg of van een gebouw.[1]
  • Zonenummer.[2]
  • Lijnnummers van bussen die deze halte aandoen, met voor elke lijn de eindbestemming en in het kort de route.
  • Bij moderne haltes vindt men een elektronisch bord waarop wordt vermeld hoe lang de reiziger nog moet wachten.
  • Wat lager aan de haltepaal zit een bordje met vertrektijden. Indien dit niet in de abri is opgehangen, heet dit ook wel de Haltevertrekstaat.
  • In Nederland is deze informatie vermeld op het bord L3 uit de Wegenverkeerswet (bord met bovenaan een blauw vlak met daarin een wit vlak met de afbeelding van een zwarte bus en/of tram). Het onderste deel van het bord met de lijnnummers is vaak geel, maar dit hoeft niet. Op basis van Europese afspraken is alleen het bovenste deel van het bord zoals hiervoor beschreven is, verplicht.

De meeste haltepalen bevatten een geel bord. Vanaf maart 2011 werden in de concessies van de provincie Noord-Brabant de gele borden vervangen door nieuwe donkerblauwe borden.

Op de Nederlandse halteborden (ook min of meer af te lezen vanuit de bus, voor het geval er in de bus geen display is waarop men kan zien waar men is) geeft de combinatie van het 4-cijferige zonenummer en de naam van de halte de locatie (de plaatsnaam wordt niet vermeld).[3] De zones hebben sinds 2013 voor de tarieven niet altijd betekenis meer.

Abri[bewerken]

Bij een groot aantal bushaltes is een wachthuisje, een abri, neergezet om reizigers te beschutten tegen regen en wind. In veel abri's zijn reclameposters aanwezig; tot de tegenprestatie behoort, dat het reclamebedrijf problemen zoals beschadigingen en vervuiling meldt en deze soms ook herstelt. In sommige abri's hangt een kaart van de omgeving van de halte of het lijnennet in de betreffende gemeente of regio. Veel abri's zijn voorzien van een of meer zitplaatsen.

Veelal reizen de passagiers vrijwel uitsluitend van of naar het stadscentrum of het station. Dat betekent dat er bij de bushaltes naar het centrum voornamelijk wordt ingestapt en in de andere richting vooral wordt uitgestapt. Bij de uitstaphaltes wordt een abri vaak niet nodig gevonden.

Busstation[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Busstation voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Wanneer er meerdere haltes aanwezig zijn op een locatie waar ook meerdere buslijnen stoppen wordt dit een busstation genoemd.

Vraagafhankelijk stoppen[bewerken]

Een bus stopt meestal alleen bij een bushalte als er reizigers in of uit willen stappen. De (oorspronkelijke) Interliner stopte altijd bij alle haltes.

Uitstappen[bewerken]

De grotere lijndienstbussen zijn voorzien van stopknoppen. Een reiziger die bij de eerstvolgende halte wil uitstappen, drukt op een knop (of, bij oudere bussen, trekt aan een koord) waarna er voorin de bus een (rode) lamp gaat branden en vaak een geluidssignaal klinkt, waardoor de chauffeur en de reizigers kunnen weten dat de bus bij de volgende halte moet stoppen. Kleine buurtbussen (maar ook de voormalige Stop-Go/Opstapper in Amsterdam) hebben geen stopknoppen. Doordat het voertuig klein is, kan de reiziger direct met de chauffeur praten en zeggen waar hij wil uitstappen.

Bij de ParkShuttle in Capelle aan den IJssel men op een display aangeven op welke halte men wenst uit te stappen.

Instappen[bewerken]

Van instappende reizigers wordt verwacht dat ze naar de chauffeur zwaaien om aan te geven dat ze willen instappen. Dat is vooral belangrijk als er meerdere buslijnen bij dezelfde halte stoppen.

Ligt een bushalte langs de af- en oprit van een autosnelweg, dan is er bij de halte soms een drukknop, waarmee een negenoog in werking kan worden gesteld, zodat de chauffeur weet of hij de snelweg af moet om een halte aan te doen.

Stoppen zonder halte[bewerken]

Bij de stadslijnen van het vroegere MTI en opvolger Area, maar ook bij de Amsterdamse Stop-Go/Opstapper waren geen haltes, behalve bij het begin- en eindpunt. De reizigers konden overal langs de lijn in- en uitstappen. Sinds de gewonnen concessie in Brabant door Veolia en Arriva is Area niet meer actief.

In sommige concessies kan ook langs de hele route van buurtbussen worden opgestapt. De bushaltes van buurtbussen staan in deze gevallen vaak op centrale punten langs de route en ver uit elkaar. In andere concessies functioneren de buurtbussen echter als normale lijndienst met vaste haltes.

Ook een lijnbus mag halteren buiten een bushalte. Dit mag echter alleen buiten de bebouwde kom. Het is aan de buschauffeur om te bepalen of dit op een veilige manier kan. Deze regel bestaat omdat bushaltes buiten de bebouwde kom vaak ver uit elkaar liggen.

Verkeersregels in Nederland[bewerken]

Voor een erkende bushalte gelden in Nederland de volgende verkeersregels:

  • Iedere autobus (ook een touringcar) heeft binnen de bebouwde kom voorrang wanneer deze met de richtingaanwijzer aangeeft dat hij van een bushalte wil wegrijden. In het Reglement verkeersregels en verkeerstekens 1990 staat niet expliciet vermeld dat deze regel geldt voor achteropkomend verkeer, dus het geldt ook voor verkeer dat de bus van voren nadert.
  • Laden, lossen en parkeren op een bushalte is niet toegestaan. Wel mag deze door ieder voertuig gebruikt worden om passagiers in of uit te laten stappen, mits de bushalte een zwart-witte blokmarkering heeft of minstens 24 meter lang is, te weten 12 meter voor en 12 meter voorbij het haltebord (L3).

De wegbeheerder kan het gebruik van een bushalte nog verder beperken:

  • door de bushalte aan te merken als busstrook of busbaan,
  • door verbodsborden en bijbehorende onderborden. Bijvoorbeeld "Uitgezonderd openbaar vervoer", "Uitgezonderd lijndiensten openbaar vervoer", "Uitgezonderd lijnbussen" of "bestemmingsverkeer".

Blokmarkering[bewerken]

De lengte van de bushalte kan aangegeven worden met afwisselend witte en niet-witte stoeptegels (blokkenband) langs de trottoirband. Ook worden steeds meer bushaltes in Nederland voorzien van een hogere wielgeleidende trottoirband om het in- en uitstappen te vergemakkelijken. In 2015 moet bijna de helft van de bushaltes toegankelijk zijn.

Bushaltes van Veolia Transport Limburg[bewerken]

Haltepalen (iBUS) van Veolia Limburg

Openbaar vervoersbedrijf Veolia Transport Nederland gebruikte in de provincie Limburg andere haltezuilen, de zogenaamde iBUS. Deze zuilen werden echter door het Ministerie van Verkeer en Waterstaat niet erkend als bushalte in de zin van de Wegenverkeerswet, vanwege het ontbreken van de wettelijk voorgeschreven vorm en aanduiding van bushaltes (L3). Dit is vooral van belang bij bushaltes binnen de bebouwde kom. Een autobus die binnen de bebouwde kom weg wilde rijden bij een bushalte had dus géén voorrang, en automobilisten die hun auto parkeerden bij een haltezuil werden niet geverbaliseerd.

In maart 2009 leidde de rechtsonzekerheid omtrent de haltepalen tot een gerechtelijke procedure. Een automobilist uit Swalmen kreeg een bekeuring wegens het parkeren in de buurt van een bushalte, voorzien met een iBUS. De automobilist stapte vervolgens naar de kantonrechter in Roermond en kreeg gelijk. De rechter oordeelde dat de haltepalen geen rechtsgeldige verkeerstekens zijn in de zin van het verkeersreglement. De rechter bevestigde daarmee dat de verkeersregels voor bushaltes niet voor de haltepalen van Veolia Transport gelden.[4] Veolia Transport besloot vervolgens de officiële halteborden L3 bovenop de iBUS te plaatsen. De schade zou mogelijk worden verhaald op de fabrikant van de haltepalen OFN.[5]

Uit onderzoek, uitgevoerd door CDA-kamerlid Jan Mastwijk, bleek dat de haltepalen wel aan de Europese normen voldoen, maar dat de Nederlandse overheid eisen stelde die de Europese regelgeving niet zou verlangen. Naar aanleiding van het onderzoek maakte het ministerie van Verkeer en Waterstaat op 19 februari 2010 bekend dat het Reglement verkeersregels en verkeerstekens zou worden aangepast, waarmee de haltepalen van Veolia Transport alsnog rechtsgeldig zouden zijn. Deze aanpassing is intussen doorgevoerd.[6][7]

Bushaltes Noord-Brabant[bewerken]

In maart 2011 werden de concessies van de provincies Noord-Brabant de meeste gele halteborden vervangen door nieuwe blauwe borden.

Bronvermelding[bewerken]

  1. Veel busondernemingen zijn niet consequent met het benoemen van de haltes. Het kan bijvoorbeeld gebeuren dat op een haltepaaltje de naam "Reigerstraat" staat, terwijl de buschauffeur de naam "Winkelcentrum" omroept. Soms staat op de website dan weer een andere naam.
  2. bij sterabonnement nodig
  3. Voorbeeld: [1]
  4. Peter de Graaf. Kleurige lollies op bushalten illegaal. De Volkskrant. De Persgroep Nederland (22 maart 2009) Geraadpleegd op 2010-04-04
  5. Oude gele haltebord keert terug. De Limburger. Media Groep Limburg (15 mei 2009) Geraadpleegd op 2010-04-04
  6. Staatsblad, jaargang 2010, nr. 803. Artikel IV-G
  7. verkeersmaatregelen.nl geraadpleegd 13 november 2011