Celdeling

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

Celdeling is een proces waarbij een cel zich opsplitst in twee of meer andere cellen. Celdeling is meestal een onderdeel van de celcyclus.

Bij eencelligen is celdeling gelijk aan voortplanting: er ontstaat een nieuw organisme door. Op grotere schaal kan celdeling ook zorgen voor het voortplanten van meercellige organismen. Zo kunnen planten vaak groeien vanuit afgesneden stukken van een ander plant.

Een menselijk lichaam maakt ongeveer 10.000 triljoen celdelingen mee in zijn/haar leven.[1]

Inhoud

[bewerken] Varianten

Drie type celdelingen

Organismen worden geklassificeerd in twee categorieën: prokaryoten en eukaryoten.

  • Bij prokaryoten komt een type celding voor: binaire deling (Engels: 'binary fission'). Deze is niet gelijk aan mitose bij eukaryoten (de verschillende fasen ontbreken evenals de kernspoel).
  • Eukaryoten kennen twee type celdelingen:
    • Mitose: hierbij zijn de nieuwe cellen die ontstaan gelijk aan de oude cel, en in staat om zich weer verder te delen.
    • Meiose: hierbij wordt een cel tijdens de deling permanent veranderd in een gameet, en kan zich niet meer delen tot na de bevruchting.

[bewerken] Degradatie

Meercellige organismen gebruiken celdeling vooral om afgestorven of beschadigde cellen te vervangen. Bij sommige organismen houdt de celdeling na een tijdje op. Bij mensen is dit ongeveer na 52 delingen. Dit wordt ook wel de Hayflick limiet genoemd.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links

Referenties:
  1. ↑ [ Contagious cancer: The evolution of a killer].
Ontvangen van "http://nl.wikipedia.org/wiki/Celdeling"
Persoonlijke instellingen