Charlie Sheen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charlie Sheen
Charlie Sheen in 2009
Charlie Sheen in 2009
Algemene informatie
Geboortenaam Carlos Irwin Estevez
Geboren 3 september 1965
New York City (New York)
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Pseudoniem Charlie Sheen
Jaren actief 1974-heden
Beroep Acteur
Komiek
Officiële website
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Carlos Irwin Estevez (New York City (New York), 3 september 1965) beter bekend onder de artiestennaam Charlie Sheen is een Amerikaans film- en televisieacteur. Hij is de jongste zoon van acteur Martin Sheen en broer van Emilio Estevez.

Sheen speelde in vele films en televisieseries, waaronder Platoon (1986), The Wraith (1986) en Wall Street (1987). Op televisie is Sheen voornamelijk bekend door zijn rollen in twee sitcoms; als Charlie Crawford in Spin City en als Charlie Harper in Two and a Half Men. In 2010 was Sheen de bestbetaalde acteur ter wereld; hij verdiende $1,25 miljoen per aflevering van Two and a Half Men.[1]

Sheens persoonlijke leven heeft een roemrucht verleden. Hij wordt verdacht van alcohol- en drugsmisbruik en echtelijke problemen, en hij werd beschuldigd van huiselijk geweld. Op 7 maart 2011 werd hij ontslagen van Two and a Half Men door CBS en Warner Bros.

Biografie[bewerken]

Jeugdjaren[bewerken]

Sheen is geboren als Carlos Irwin Estevez in New York City.[2] Hij is de jongste zoon, en de derde van vier kinderen, van acteur Martin Sheen (bekend van de film Apocalypse Now) en kunstenares Janet Templeton.[2] Sheen heeft twee oudere broers, Emilio Estevez en Ramon Estevez, en een jongere zus, Renee Estevez, allemaal acteurs. Charlie dankt zijn echte achternaam Estevez aan zijn Spaanse opa.

Zijn ouders zijn verhuisd naar Malibu (Californië).[2][3]

Sheens eerste filmverschijning was op zijn negende levensjaar, in The Execution of Private Slovik (1974), een film van Martin Sheen, zijn vader. Sheen ging naar de Santa Monica High School in Santa Monica, waar hij uitblonk als werper en korte stop voor het honkbalteam.[2][3]

Tijdens zijn schooljaren op de high school was hij al vroeg geïnteresseerd in acteren. Hij maakte amateuristische Super-8-films met zijn broer Emilio en schoolvrienden Rob Lowe en Sean Penn, op dat moment nog steeds onder zijn geboortenaam. Een paar weken voordat hij mocht afstuderen werd Sheen geschorst van school, wegens slechte cijfers en spijbelgedrag. Na zijn besluit om acteur te worden nam hij dezelfde achternaam-artiestennaam als zijn vader. De naam Sheen is gekozen ten ere van de katholieke aartsbisschop en theoloog Fulton J. Sheen.[4][5]

Carrière[bewerken]

Opkomst[bewerken]

Sheens filmcarrière begon in 1984 met een rol in de dramafilm Red Dawn, met Patrick Swayze, C. Thomas Howell, Lea Thompson en Jennifer Grey. Sheen en Grey werden later herenigd tijdens een kleine scène in Ferris Bueller's Day Off (1986), waar hij een drugsdealer speelde. Hij verscheen ook in een aflevering van Amazing Stories.

Sheen had zijn eerste hoofdrol in het oorlogsdrama Platoon (1986). In 1987 speelde hij samen met zijn vader in Wall Street. Deze twee films werden beide geregisseerd door Oliver Stone. In 1988 werd Sheen benaderd over de hoofdrol in zijn nieuwe film Born on the Fourth of July (1989), maar hij moest plaats maken voor Tom Cruise. Sheen was nooit in kennis gesteld door Stone, en ontdekte het pas toen hij het hoorde van zijn broer Emilio.[6] In 1987 werd Sheen gecast om Ron te portretteren in de (nooit uitgebrachte) film Grizzly II: The Predator, het vervolg op de horrorfilm Grizzly uit 1976.

In 1988 was Sheen te zien in de honkbalfilm Eight Men Out. In ditzelfde jaar verscheen hij tegenover zijn broer Emilio Estevez inYoung Guns en opnieuw in 1990 in Men at Work. In 1989 werden Sheen, John Fusco, Christopher Cain, Lou Diamond Phillips en Kiefer Sutherland geëerd met een Bronse Wrangler voor hun werk in de film Young Guns.[7] In 1990 was hij ook te zien naast zijn vader, Martin Sheen, in Cadence als een opstandige gevangene. In 1992 speelde Sheen in Beyond the Law, samen met Linda Fiorentino en Michael Madsen.

In 1994 ontving Sheen een ster op de Hollywood Walk of Fame.[7] In 1997 schreef Sheen zijn eerste film, Discovery Mars, een documentaire die draait om de vraag: "Is er leven op Mars?" Het daaropvolgende jaar speelde Sheen de actiefilm No Code of Conduct, die hij ook schreef en produceerde.[8] Sheen verscheen in de daaropvolgende jaren in verschillende komische films, waaronder de Major League-films, Money Talks en de Hot Shots!-films. In 1999 verscheen Sheen in een pilot voor A & E Netwerk, genaamd Sugar Hill, die niet werd opgepakt. In ditzelfde jaar speelde hij zichzelf in Being John Malkovich. Hij verscheen verder in de komische films Scary Movie 3 en de follow-up Scary Movie 4. In 2006 lanceerde Sheen een kledinglijn voor kinderen, genaamd Sheen Kidz.[9]

Overstap naar televisieseries, wereldrecords en tournee[bewerken]

In 2000 verving Sheen Michael J. Fox voor de laatste twee seizoenen van de komische televisieserie Spin City. Voor zijn werk voor Spin City werd Sheen genomineerd voor twee ALMA Awards en won zijn eerste Golden Globe voor Beste Prestaties door een acteur in een televisieserie - musical of komedie.[10][11] De serie stopte in 2002.

In 2003 begon Sheen met zijn werk als Charlie Harper voor de succesvolle sitcom Two and a Half Men. De pilotaflevering werd uitgezonden na een aflevering van Everybody Loves Raymond. Sheens rol in Two and a Half Men is losjes gebaseerd op zijn badboy-imago. De rol leverde hem een ALMA Award, drie Emmy Award-nominaties en twee Golden Globe Award-nominaties op.[10]

In 2011 zette Sheen een nieuw Guinness World Record met zijn Twitteraccount.[12] Hij verkreeg als snelste persoon een miljoen volgers, met een gemiddelde van 129.000 nieuwe volgers per dag.[13][14] Tevens houdt hij het record van 'bestbetaalde televisieacteur per aflevering'. Sheen verdiende 1,25 miljoen dollar per aflevering van Two and a Half Men.[14][15]

Op 10 maart 2011 kondigde Sheen een nationale tournee door de Verenigde Staten aan.[16] De tour, "My Violent Torpedo of Truth/Defeat is Not An Option" (Vrij vertaald: mijn gewelddadige Torpedo van de Waarheid/Nederlaag is geen optie) trapt af op 2 april 2011.[16] De tour verkocht alle tickets in achttien minuten.[17]Ook dit leverde Sheen een wereldrecord op.[17]

De Huffington Post berekende dat zijn activiteiten op Twitter, die in samenwerking worden gedaan met de website Ad.ly,[18] Sheen een miljoen dollar opleveren.[19] Tevens zal zijn tournee naar schatting zeven miljoen dollar opleveren.[19]

In 2011 was Sheen te gast in het Comedy Central-programma The Roast.

Ontslag[bewerken]

Op 7 maart 2011 werd Sheen ontslagen door CBS en Warner Bros.[20] De show Two and a Half Men werd stopgezet.[20][21] In de nasleep van zijn ontslag maakte Sheen een video op Ustream, waarin hij de maker van de show, Chuck Lorre, herhaaldelijk vocaal aanviel.[22]

Hieronder staat een chronologisch overzicht van gebeurtenissen die, volgens de ontslagbrief van Warner Bros, leidde tot Sheens ontslag: In februari 2010 kondigde Sheen een pauze van Two and a Half Men aan, om zich vrijwillig op te laten nemen in een ontwenningskliniek.[23] In maart keerde hij terug.[24] Op 18 mei 2010 tekende Sheen een tweejarig vervolgcontract, wat hem 1,8 miljoen dollar per aflevering zou opleveren.[25]

Op 26 oktober 2010 werd Sheen uit zijn kamer van het Plaza Hotel gehaald door de Amerikaanse politie, nadat hij naar verluidt voor 7.000 dollar schade had veroorzaakt.[26] Volgens de NYPD verklaarde Sheen dat er alcohol en cocaïne in het spel was.[26] Hij werd naar het ziekenhuis gebracht ter observatie, maar werd vrij snel weer vrijgelaten.[27]

Op 27 januari 2011 werd Sheen naar het Cedars-Sinai Medical Center gebracht. Hij zou lijden aan "ernstige maagpijn".[28] De dag daarna werd zijn huis ontsmet.[29] CBS maakte bekend dat Two and a Half Men op hiaat zou gaan.[30] Uiteindelijk, op het moment dat er nog vier afleveringen gefilmd moesten worden, maakte het netwerk bekend dat de show werd geannuleerd, nadat Sheen denigrerende opmerkingen over Chuck Lorre had gemaakt tijdens een radio-uitzending van Alex Jones, op 24 februari 2011.[31] Op 28 februari 2011 werd gemeld dat Sheen verbannen was van de televisieset van Warner Bros.[32]

Privéleven[bewerken]

Sheen is drie keer getrouwd geweest en heeft vijf kinderen, onder wie een met zijn voormalige schoolvriendin Paula Profit.[33][34] Via zijn oudste dochter wordt hij in 2013 voor het eerst grootvader.[35] In 1990 schoot Sheen per ongeluk zijn toenmalig verloofde Kelly Preston in haar arm.[36] Preston verbrak de relatie kort hierna.[37] In de jaren '90 had Sheen enkele relaties met een aantal pornoactrices, waaronder Ginger Lynn[36][38][39] en Heather Hunter.[36]

In 1995 trouwde Sheen met Donna Peele.[40] In ditzelfde jaar verklaarde madam Heidi Fleiss dat Sheen een vaste klant was van haar escortservice.[41]

Op 20 mei 1998 werd Sheen opgenomen in het ziekenhuis door een overdosis cocaïne. Op 11 augustus 1998, toen Sheen al een voorwaardelijke gevangenisstraf met proeftijd had voor zijn vorige drugsmisdrijf, herhaalde dit tafereel zich, en moest hij zich laten opnemen in een ontwenningskliniek.[42][43] In 2004 bekende Sheen dat de overdosis cocaïne werd veroorzaakt door een mislukt experiment met het injecteren van de drug.[44]

Op 15 juni 2002, twee jaar nadat ze elkaar ontmoetten op de set van de film Good Advice, trouwde Sheen met actrice Denise Richards. Ze hebben twee dochters.[45][46] In maart 2005, toen Richards de scheiding aanvroeg, beschuldigde ze Sheen van alcohol- en drugsmisbruik en dreigingen met geweld.[47] De scheiding werd afgerond in november 2006 en voorafgegaan door een geschil over de voogdij van hun twee dochters.[48][49][50]

Op 30 mei 2008 trouwde Sheen met Brooke Mueller, met wie hij een tweeling kreeg, twee zoons.[51][52][53]

In 2009 werd Sheen gearresteerd na een aanklacht van zijn vrouw. Mueller beweerde dat hij haar bedreigd en geslagen had. Hij werd berecht voor gewapende bedreigingen, derdegraads aanvallen en criminele handelingen.[54] Hij werd later uitgekocht voor 8.500 dollar.[55][56] Op 2 augustus 2010 pleitte de rechtbank Sheen schuldig. Hij werd veroordeeld tot 30 dagen in een ontwenningskliniek en een cursus 'woedemanagement' van 36 uur.[57] Sheen vroeg zijn scheiding aan in november 2010.[58][59]

Politieke opvattingen en activiteiten[bewerken]

Liefdadigheidsactiviteiten[bewerken]

Sheen was in 2004 woordvoerder van de Lee National Denim Day (fondsenwerving voor borstkanker), die miljoenen dollars opleverde voor onderzoek en onderwijs met betrekking tot de ziekte. Sheen verklaarde dat een vriendin van hem overleden was aan borstkanker, en hij wilde proberen te helpen met de zoektocht naar een remedie voor de ziekte.

Als belangrijke donor en supporter van de non-profitorganisatie Aid For AIDS, in 2006, werd Sheen geëerd met een AFA Angel Award, waarvan er slechts een paar ter wereld zijn uitgegeven, tijdens de 25e Silver Anniversary Reception in 2009.[60][61] Sheens interesse in de zoektocht naar de aidsremedie werd voor het eerst opgemerkt in 1987, door Ryan White, een tiener uit Indiana die besmet werd met aids tijdens een bloedtransfusie voor zijn hemofilieziekte.[62][63]

Sheen doneert één dollar per verkocht ticket van zijn huidige tour, "My Violent Torpedo of Truth/Defeat is Not An Option Show", aan het Rode Kruis, die momenteel de slachtoffers van de Japanse Zeebeving in Sendai ondersteunt.[17]

Aanslagen op 11 september 2001[bewerken]

Op 20 maart 2006 verklaarde Sheen dat hij met vragen zat voor de Amerikaanse regering over de aanslagen op 11 september 2001.[64] Sheen zei tijdens een interview dat de ineenstorting van de World Trade Center-torens eruit zag als een "controlled demolition".[65][66]

Sheen is sindsdien uitgegroeid tot een prominent voorstander van de 9/11 Truth Movement.[67] Op 8 september 2009 deed Sheen een beroep op president Barack Obama, met het verzoek een nieuw onderzoek op te zetten naar de aanslagen. Door zijn vragen te stellen in een videoboodschap aan Obama, werd duidelijk dat hij de 9/11 Commissie een cover-up vindt. Tevens beweerde hij dat de voormalige president George W. Bush verantwoordelijk was voor de aanslagen.[68][69][70]

Filmografie[bewerken]

Filmografie als acteur
Jaar Titel Rol Opmerkingen
Televisie
1995 Friends Ryan
1999 Sugar Hill Matt
2000-2002 Spin City Dep. Mayor Charlie Crawford
2003-2011 Two and a Half Men Charlie Harper
2012-heden Anger Management Charlie Goodson
Films
1984 Red Dawn Matt Eckert
1984 Silence of the Heart Ken Cruze televisiefilm
1985 The Fourth Wise Man Kapitein (soldaten van Herodes) televisiefilm
1985 Out of the Darkness Man die zich scheert televisiefilm
1985 The Boys Next Door Bo Richards
1986 A Life in the Day -
1986 Lucas Cappie
1986 Ferris Bueller's Day Off Jongen in politiestation
1986 The Wraith Jake Kesey/The Wraith
1986 Platoon Pvt. Chris Taylor
1986 Wisdom Manager van City Burger
1987 Predator: The Concert Ron
1987 Three for the Road Paul
1987 No Man's Land Ted Varrick
1987 Wall Street Bud Fox
1988 Young Guns Richard 'Dick' Brewer
1988 Eight Men Out Oscar "Hap" Felsch
1989 Comicitis -
1989 Tale of Two Sisters Verteller
1989 Major League Rick 'Wild Thing' Vaughn
1990 Catchfire Bob
1990 Cadence Pfc. Franklin Fairchild Bean
1990 Courage Mountain Peter
1990 Navy Seals Lt. (j.g.) Dale Hawkins
1990 Men at Work Carl Taylor
1990 The Rookie David Ackerman
1991 Hot Shots! Lt. Topper Harley
1992 Beyond the Law Daniel 'Dan' Saxon
1993 Deadfall Morgan "Fats" Gripp
1993 Loaded Weapon 1 Gern, Parking Valet
1993 Hot Shots! Part Deux Topper Harley
1993 The Three Musketeers Aramis
1994 Fixing The Shadow Dan Saxon
1994 The Chase Jackson Davis Hammond
1994 Major League II Rick 'Wild Thing' Vaughn
1994 Terminal Velocity Richard 'Ditch' Brodie
1996 Frame by Frame -
1996 Loose Women Barbie Loving Bartender
1996 All Dogs Go to Heaven 2 Charles B. 'Charlie' Barkin (stem)
1996 The Arrival Zane Zaminski
1997 Bad Day on the Block Lyle Wilder
1997 Shadow Conspiracy Bobby Bishop
1997 Money Talks James Russell
1998 Postmortem James McGregor
1998 A Letter from Death Row Cop #1
1998 Free Money Bud Dyerson
1998 No Code of Conduct Jake Peterson
1999 Five Aces Chris Martin
1999 Being John Malkovich Charlie
2000 Rated X Artie Mitchell televisiefilm
2001 Good Advice Ryan Edward Turner
2003 Deeper Than Deep Chuck Traynor
2003 Scary Movie 3 Tom Logan
2004 The Big Bounce Bob Rogers, Jr.
2006 Scary Movie 4 Tom Logan
2010 Wall Street: Money Never Sleeps Bud Fox
2012 Foodfight! Dex Dogtective (stem)
2013 Scary Movie 5 Zichzelf

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. 'Men' a Go -- Ashton To Make Way Less than Charlie op TMZ
  2. a b c d Zoals genoemd in een interview van Inside the Actors Studio in 2007
  3. a b Merron, Jeff. "How Good Was Charlie Sheen?", Page 3, ESPN, 19 februari 2004. Geraadpleegd op 2009-03-21.
  4. "Charlie Sheen", allmovie. Geraadpleegd op 2009-03-21.
  5. Ramirez, Erika. The True Identity of Charlie Sheen: Tracing The Roots of The Estevez Family. Latina magazine (28 februari 2011) Geraadpleegd op 28 februari 2011
  6. Charlie Sheen Biography. biggeststars.com Geraadpleegd op 2008-07-31
  7. a b Charlie Sheen. The Hollywood Walk of Fame Geraadpleegd op 5 maart 2011
  8. Charlie Sheen. Yahoo! Movies Geraadpleegd op 2008-07-30
  9. Official Sheen Kidz website. Our Concept Geraadpleegd op 2008-07-21
  10. a b Charlie Sheen. TheGoldenGlobes.com Geraadpleegd op 2008-07-27
  11. Weinraub, Bernard. "Charlie Sheen Delivers A New Spin To 'Spin City'", The New York Times, 7 mei 2001, p. E1.
  12. Bond, Paul. Charlie Sheen to Start Tweeting Endorsements. The Hollywood Reporter (3 maart 2011) Geraadpleegd op 3 maart 2011
  13. "Twitter Stats for Charlie Sheen", Twitter Counter. Geraadpleegd op 2011-03-10.
  14. a b Wasserman, Todd. Charlie Sheen sets new Guinness World Record for Twitter. CNN (3 March 2011) Geraadpleegd op 3 maart 2011
  15. Olivarez-Giles, Nathan. Charlie Sheen to pitch products on Twitter, sets Guinness world record. Los Angeles Times (3 maart 2011) Geraadpleegd op 3 March 2011
  16. a b Nordyke, Kimberly. "The actor says he's launching "Charlie Sheen LIVE: My Violent Torpedo of Truth/Defeat Is Not an Option" in April, with two dates scheduled so far", The Hollywood Reporter, March 10, 2011. Geraadpleegd op March 11, 2011.
  17. a b c TMZ Staff. Charlie Sheen Tour -- Sold out in 18 minutes!. TMZ (12 March 2011) Geraadpleegd op 15 March 2011
  18. Olivarez-Giles, Nathan. Charlie Sheen to pitch products on Twitter, sets Guinness world record. Los Angeles Times (3 March 2011) Geraadpleegd op 3 March 2011
  19. a b Riedel, David. Will Charlie Sheen get his "Two and a Half Men" job back? (21 March 2011) Geraadpleegd op 22 March 2011
  20. a b Andreeva, Nellie. FIRED! Charlie Sheen Axed From 'Two And A Half Men', He Fires Back & Vows To Sue. Deadline.com (7 maart 2011) Geraadpleegd op 8 maart 2011
  21. Charlie Sheen Fired From “Two and a Half Men”. The New York Times (7 maart 2011) Geraadpleegd op 7 maart 2011
  22. Villarreal, Yvonne. "Charlie Sheen to 'Two and a Half Men's' Chuck Lorre: 'Where ya hiding, silly clown?'", 9 maart 2011. Geraadpleegd op 10 maart 2011.
  23. Charlie Sheen to take time off CBS sitcom to enter rehab door Lynette Rice, 23 februari 2010, Entertainment Weekly
  24. Charlie Sheen to return to work next week 10 maart 2010, USA Today
  25. CBS adds six new shows, hangs on to Charlie Sheen USA TODAY, 20 mei 2010, door Gary Levin
  26. a b Widdicombe, Ben. "In Praise of Celebrity Excuses", The New York Times Style Magazine, 29 oktober 2010. Geraadpleegd op 30 januari 2011.
  27. "Charlie Sheen trashes room at Plaza Hotel in coke-fueled rampage", New York Post, 26 oktober 2010. Geraadpleegd op 30 januari 2011.
  28. "Charlie Sheen Rushed to Hospital for Stomach Pains", People, 27 januari 2011
  29. "Charlie Sheen Gets Personalized Rehab Program", People, 31 januari 2011
  30. "Charlie Sheen Goes to Rehab", People, 28 januari 2011
  31. "Two and a Half Men axed after rant leaves Sheen looking a proper Charlie", The Guardian, 25 februari 2011
  32. Angus, Kat. Charlie Sheen banned from Warner Bros. lot. Calgary Herald (28 februari 2011) Geraadpleegd op 8 maart 2011
  33. "Charlie Sheen, New Wife Have Baby On the Way", Fox News, 25 augustus 2008. Geraadpleegd op 2008-09-20.
  34. Cassandra Sheen. a11news.com (25 augustus 2008) Geraadpleegd op 5 maart 2011
  35. "Charlie Sheen wordt opa", NU.nl, 15 januari 2013. Geraadpleegd op 2013-01-17.
  36. a b c Faber, Judy. "Charlie Sheen", CBS, 24 augustus 2006. Geraadpleegd op 2009-10-30.
  37. "Charlie Sheen Biography", Biography Channel. Opgehaald op 26 oktober 2010.
  38. Gliatto, Tom. "Added Sheen", People, 16 oktober 2000. Geraadpleegd op 5 februari 2011.
  39. Scott, Paul. "The vengeful wives who want to wipe the floor with Mr Sheen", Mail Online, 30 december 2009. Geraadpleegd op 5 februari 2011.
  40. "Charlie Sheen marries for the third time", Today, 1 juni 2008. Geraadpleegd op 12 maart 2011.
  41. Lusetich, Robert. "New 'Heidi Fleiss' has stars running", The Australian, 28 februari 2007.
  42. "Charlie Sheen's Probation Extended", Daily News, 12 augustus 1998. Geraadpleegd op 2011-03-10.
  43. "Charlie Sheen in hospital for drugs, alcohol", [CNN], 22 mei 1998. Geraadpleegd op 2011-03-10.
  44. Higginbotham, Adam. "How Charlie Sheen saw the light", The Telegraph, 19 januari 2004. Geraadpleegd op 9 maart 2011.
  45. Stephen M. Silverman. Sheen, Richards Welcome a Baby Girl. People Magazine (16 maart 2004) Geraadpleegd op 2007-06-01
  46. Caryn Midler. Denise Welcomes Baby Lola!. People Magazine (2 juni 2005) Geraadpleegd op 2007-06-01
  47. Charlie Sheen Divorce Bombshell. The Smoking Gun Geraadpleegd op 2008-07-16
  48. Charlie Sheen and Denise Richards. China Daily (13 december 2006) Geraadpleegd op 2007-06-01
  49. Friedman, Roger. "Inside Charlie Sheen's and Denise Richard's Divorce", Fox News, 3 oktober 2007. Geraadpleegd op 2008-07-16.
  50. In Touch Exclusive: Charlie Sheen: "They've made me a better man". In Touch Weekly (10 april 2009) Geraadpleegd op 2009-06-06
  51. Wihlborg, Ulrica. "Charlie Sheen & Brooke Mueller Get Married", People, May 30, 2008. Geraadpleegd op 2008-07-17.
  52. Finn, Natalie. "Charlie's Got That Newlywed Sheen", E! Online, 30 mei 2008. Geraadpleegd op 2008-07-17.
  53. Charlie Sheen and His Wife Welcome Twins. E! Online (15 maart 2009)
  54. "Charlie Sheen charged with felony in alleged assault on wife in Aspen [Updated]", The Los Angeles Times, 8 februari 2010. Geraadpleegd op 2010-02-09.
  55. "Bond Posted", USA Today, 25 december 2009. Geraadpleegd op 2009-12-25.
  56. "Charlie Sheen 'threatened to kill wife'", BBC News, 29 december 2009. Geraadpleegd op 29 december 2009.
  57. Banda, Solomon. "Charlie Sheen Pleads Guilty to Aspen Assault", The Huffington Post, 2 augustus 2010. Geraadpleegd op 9 maart 2011.
  58. Charlie Sheen makes it official CNN.com, 2 november 2010
  59. Charlie Sheen – Divorce Is Set. TMZ (10 februari 2011) Geraadpleegd op 28 februari 2011
  60. Aid For AIDS 25th Silver Anniversary Reception and Awards Presentation Geraadpleegd op 2010-10-17
  61. Charlie Sheen supports Aid For AIDS (October 2006) Geraadpleegd op 2010-03-24
  62. Friedman, Jack; and Shaw, Bill. "Amazing Grace", People Magazine, May 30, 1988. Geraadpleegd op 2010-03-24.
  63. "Charity Reaches for Stars – Critics Say It Falls Short", Los Angeles Times, 2 november 1988. Geraadpleegd op 2010-03-24.
  64. Charlie Sheen on The Alex Jones Show. InfoWars (20 maart 2006) Geraadpleegd op 2008-08-04
  65. Brynaert, Ron. "Controversial Charlie Sheen 9/11 interview begins to attract media attention", Raw Story, 23 maart 2006. Geraadpleegd op 2008-07-17.
  66. "Showbiz Tonight March 22 transcript", CNN, 22 maart 2008. Geraadpleegd op 2008-07-17.
  67. (10 september 2009). The World's Most Persistent Conspiracy Theories. Foreign Policy . Geraadpleegd op 2009-09-13.
  68. Thompson, Paul. "'Call me crazy, Mr President': Actor Charlie Sheen provokes outrage over claims of 9/11 'cover-up'", Daily Mail, 10 september 2009. Geraadpleegd op 2009-09-10.
  69. Banerjee, Subhajit. "Charlie Sheen urges Barack Obama to reopen 9/11 investigation in video message", Daily Telegraph, 12 september 2009. Geraadpleegd op 2009-09-13.
  70. Twenty Minutes With The President. Prison Planet (8 september 2009) Geraadpleegd op 2009-09-08