Eryops

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Eryops
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Getekende reconstructie
Getekende reconstructie
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Amfibia (Amfibieën)
Orde: Temnospondyli
Geslacht
Eryops
Case, 1906
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie
Eryops megacephalus

Eryops is een geslacht van uitgestorven, prehistorische dieren van de groep van de Labyrinthodontia, grote amfibieën uit het Carboon en Perm. De bekendste vertegenwoordiger is Eryops megacephalus.

Eryops leefde ongeveer 300 tot 260 miljoen jaar geleden in de moerasbossen van wat nu Texas, Oklahoma en New Mexico is. Het was met 150 cm of nog iets meer een van de grootste dieren van zijn tijd. Eryops had waarschijnlijk een leefwijze die overeenkwam met de hedendaagse krokodillen en vertegenwoordigt een stadium waarin waterdieren zich aan het land gingen aanpassen. De grote tanden wijzen erop dat het dier zich voedde met vissen en kleinere amfibieën. Er zijn verscheidene complete skeletten gevonden maar meestal worden vooral de schedelplaten en de tanden aangetroffen. Eryops bezat een primitief oor, ontwikkeld uit de kaakbeenderen van zijn aan vis-achtige voorvaderen die hem in staat stelden om geluid in de lucht waar te nemen. De schedel was groot en maakte ca 20% van de lichaamslengte uit. De tanden waren bedekt met glazuur.

Eryops leefde in de moerasbossen van Noord-Amerika samen met onder andere het vleesetende reptiel Dimetrodon en het amfibie Diplocaulus.