Giovanni Domenico Cassini
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Giovanni Domenico Cassini (8 juni 1625 – 14 september 1712) was een Italiaans astronoom en ingenieur. Cassini is geboren in Perinaldo, Genua.
[bewerk] Astronomie
Cassini was een astronoom in het Panzano Observatorium in de jaren 1648 tot 1669. Hij was een professor in de astronomie in de universiteit van Bologna. In 1671 werd bij directeur van het Parijse Observatorium.
Cassini is samen met Hooke de ontdekker van de Grote Rode Vlek (~1665). Cassini is de ontdekker van vier van de manen van Saturnus. Ook is hij de ontdekker van de Cassini scheiding (1675). Ongeveer in het jaar 1690 was hij de eerste die zag dat de rotatie van de atmosfeer van Jupiter niet overal gelijk is.
In het jaar 1672 heeft hij zijn collega Jean Richer naar Cayenne, Frans-Guyana gestuurd, terwijl hij zelf in Parijs bleef. De twee hebben gelijktijdig observaties gedaan van Mars, om de parallax te bepalen. Hierdoor waren zij de eerste die de werkelijke grootte van het zonnestelsel maten.
Cassini was de eerste die het lukte om metingen te maken van de lengtegraad volgens de methode van Galileo, door verduisteringen van de manen van Jupiter te gebruiken als klok. Hij was de vader van Jacques Cassini.
[bewerk] Techniek
Cassini is door de Paus ingehuurd voor rivierenbeheer en overstromingen van de Po.
[bewerk] Naar Cassini genoemd
- Cassini-Huygens missie naar Saturnus
- De Cassini scheiding in de ringen van Saturnus
- Cassini Regio, donker gebied op Iapetus
- Cassini krater, Mars
- Ovalen van Cassini
