Giovanni Domenico Cassini

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Giovanni Domenico Cassini

Giovanni Domenico Cassini (8 juni 162514 september 1712) was een Italiaans astronoom en ingenieur. Cassini is geboren in Perinaldo, Genua.

Inhoud

[bewerken] Astronomie

Cassini was een astronoom in het Observatorium van Panzano in de jaren 1648 tot 1669. Hij was een professor in de astronomie aan de universiteit van Bologna. In 1655 ontwierp hij een 66 meter lange zonnewijzer die geplaatst werd in de vloer van de San Petronio te Bologna. In 1671 werd bij directeur van het Observatorium van Parijs.

Cassini is samen met Hooke de ontdekker van de Grote Rode Vlek (~1665). Cassini is de ontdekker van vier van de manen van Saturnus. Ook is hij de ontdekker van de Cassinischeiding (1675). In 1683 ontdekte hij het zodiakaal licht. Ongeveer in het jaar 1690 was hij de eerste die zag dat de rotatie van de atmosfeer van Jupiter niet overal gelijk is.

In het jaar 1672 heeft hij zijn collega Jean Richer naar Cayenne, Frans-Guyana gestuurd, terwijl hijzelf in Parijs bleef. De twee hebben gelijktijdig observaties gedaan van Mars, om de parallax te bepalen. Hierdoor waren zij de eersten die de werkelijke grootte van het zonnestelsel maten.

Cassini was de eerste die het lukte om metingen te maken van de lengtegraad volgens de methode van Galileo, door verduisteringen van de manen van Jupiter te gebruiken als klok. Hij was de vader van Jacques Cassini.

[bewerken] Techniek

Cassini is door de Paus ingehuurd voor rivierenbeheer en het tegengaan van overstromingen van de Po.

[bewerken] Naar Cassini genoemd

[bewerken] Links

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen